Φοίβος Πιομπίνος

29/8/2017 | Category: Φοίβος Πιομπίνος

Οι Έλληνες κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο

Το 1853 η Ρωσία επιζητούσε να λύσει δυναμικά το Ανατολικό Ζήτημα και ο τσάρος ζητούσε να αναγνωριστεί προστάτης των Ορθοδόξων. Αφορμή ήταν οι έριδες ορθόδοξων και καθολικών κληρικών στους Αγίους Τόπους για την κατοχή των ιερών προσκυνημάτων. Η ρωσική κυβέρνηση διακήρυσσε ότι κύριος σκοπός της ήταν η υπεράσπιση της απειλούμενης Ορθοδοξίας και η τύχη των διαβιούντων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ορθόδοξων χριστιανών. Οι διαπραγματεύσεις με την Υψηλή Πύλη απέτυχαν και η Ρωσία κήρυξε τον πόλεμο κατά  της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στην Ελλάδα μεγάλη υπήρξε η έξαψη του λαϊκού πνεύματος  υπέρ των Ρώσων.   Στις 6 Δεκεμβρίου 1853, ανήμερα του αγίου Νικολάου, τα δαφνοστεφανωμένα πορτρέτα του τσάρου Νικόλαου Α’ υπήρχαν παντού στην Αθήνα και το όνομα του τσάρου αναφέρθηκε σε όλους τους ιερούς ναούς.  Κατόπιν όλων αυτών, φυσικό επακόλουθο ήταν το ότι αρκετά ελληνικά επαναστατικά σώματα πέρασαν την ελληνοτουρκική  μεθόριο και ξεσήκωσαν σε επανάσταση τη μεν ΄Ηπειρο τον Ιανουάριο 1854, τη δε Θεσσαλία τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς.

Στις 27 Μαρτίου 1854 η Γαλλία και η Αγγλία, μαζί με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και το Βασίλειο Σαρδηνίας- Πεδεμοντίου, κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας. Το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις πολεμούσαν στο πλευρό των Τούρκων προσέδωσε, για τους ΄Ελληνες, στην εν λόγω σύρραξη το χαρακτήρα πολέμου της Ορθοδοξίας. Η ουσιαστική αιτία του πολέμου ετούτου ήταν βέβαια η εκμετάλλευση των ανατολικών εδαφών της παραπαίουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επακολούθησε, ως ήταν ευνόητο, πίεση κατά της Ελλάδας. Τον Απρίλιο 1854 ο αγγλογαλλικός στόλος απέκλεισε τα ελληνικά παράλια και την 23η Μαίου 1854 η 4η γαλλική μεραρχία του στρατηγού Forey και αγγλικά αποσπάσματα προχώρησαν στην κατοχή του Πειραιά, οπότε η Ελλάδα εξαναγκάστηκε να υποκύψει και να διακόψει την παροχή οποιασδήποτε ενίσχυσης προς τα επαναστατικά σώματα. Τουτο ωστόσο ουδόλως παρακώλυσε τους ΄Ελληνες που βρίσκονταν στις παραδουνάβιες ηγεμονίες να συγκροτήσουν τάγμα 1.000 τουλάχιστον εθελοντών, που τάχθηκε υπό τις διαταγές των Ρώσων  και έμεινε γνωστό ως Ελληνική Λεγεώνα του Αυτοκράτορα Νικολάου Α’.  Η εν λόγω λεγεώνα, της οποία αρχηγοί υπήρξαν, μεταξύ άλλων, ο Αριστείδης Χρυσοβέργης και ο Πάνος Κορωναίος, συμμετείχε στις επιχειρήσεις στη Μολδοβλαχία και κατόπιν στην άμυνα της Σεβαστούπολης από την 1η Μαρτίου ώς την 27η Αυγούστου 1855, κατά την οποία  άνω των 500 εθελοντών   έπεσαν νεκροί. Αξιομνημόνευτο είναι ότι οι άντρες αυτού του τάγματος φορούσαν την εθνική στολή, φέσι και φουστανέλλα. Η Λεγεώνα διαλύθηκε τον Ιούνιο 1856.

 

Φοίβος Ι. Πιομπίνος    piombinos.com