Φοίβος Πιομπίνος

31/7/2017 | Category: Φοίβος Πιομπίνος

Περί των πατροπαράδοτων φίλων μας

Από τις κατά καιρούς υποδοχές ξένων αρχηγών κρατών, δημιουργείται η απατηλή εντύπωση πως όλες οι χώρες διατηρούν φιλικές σχέσεις με την Ελλάδα και χαρακτηρίζονται παραδοσιακές φίλες χώρες, κι ας μάς έχουν πολλές φορές βλάψει φρικτά. ΄Αλλωστε και ποια χώρα δεν μάς έχει παντοιοτρόπως  φερθεί σε διάφορες περιπτώσεις φρικτά; Και ποια χώρα, είτε εξ ανατολών είτε εκ δυσμών, δεν πέρασε από αρχαιοτάτων χρόνων κατακτητικά από τη χώρα μας; Γνωστό είναι επίσης πως η γλώσσα της διπλωματίας λειαίνει συνήθως τα πράγματα και στρογγυλεύει τις αγκίλες. ΄Αλλο όμως αυτό, κι άλλο να χαρακτηρίζουμε ως πατροπαράδοτες φίλες χώρες εκείνες που αποκλειστικά και μόνο  μάς έβλαψαν.

Αυτές τις σκέψεις μού τις προκάλεσαν οι δηλώσεις του έλληνα Προέδρου της Δημοκρατίας  κ. Προκόπη Παυλόπουλου κατά την επίσκεψη στην Αθήνα του βούλγαρου ομολόγου του  Ρούμεν Ράντεφ, οπότε έκανε λόγο για τις παραδοσιακά φιλικές σχέσεις της Βουλγαρίας με την Ελλάδα. Κι όμως η Βουλγαρία υπήρξε από τα χρόνια της ύπαρξής της η εχθρικότερη προς την Ελλάδα μετά την Τουρκία χώρα. Τι να πρωτοθυμηθούμε από τα δεινά που προξένησε η Βουλγαρία στη χώρα μας. Ας αντιπαρέλθουμε τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κι ας μεταφερθούμε στην πιο πρόσφατη ιστορία μας. Στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο η Βουλγαρία κατέλαβε την περίοδο 1941-1944  με τη συνενοχή των Δυνάμεων του ΄Αξονα  την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη, εκτός από μία έκταση του νομού ΄Εβρου στα ελληνοτουρκικά σύνορα,  η οποία παρέμεινε υπό την κατοχή της Γερμανίας. Μετά μάλιστα τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, η σφαίρα επιρροής της Βουλγαρίας  στα ελληνικά εδάφη επεκτάθηκε και ο βουλγαρικός στρατός προωθήθηκε στην Κεντρική Μακεδονία μέχρι τον Αξιό, εξαιρουμένης της Θεσσαλονίκης και μιάς έκτασης  20 μιλίων γύρω απ΄αυτήν. Χωρίς η Βουλγαρία να έχει κηρύξει τον πόλεμο στην Ελλάδα, τα βουλγαρικά στρατεύματα εισέβαλαν  στη Θράκη την 20η  Απριλίου 1941, όπου διέπραξαν αφάνταστες ωμότητες και παρέμειναν μέχρι την 26η Οκτωβρίου 1944. Σημειωτέον ότι  με τη σύνδεση της Βουλγαρίας με τον ΄Αξονα τα γερμανικά στρατεύματα διάβηκαν ελεύθερα προς την Ελλάδα μέσω της βουλγαρικής επικράτειας, όπου τα υποδέχθηκε το σύνολο σχεδόν του βουλγαρικού πολιτικού κόσμου και του λαού.

Αυτή λοιπόν η παραδοσιακά φίλη χώρα της Ελλάδας υπέγραψε τις προάλλες, ύστερα βέβαια από την επίσκεψη του βούλγαρου Προέδρου στην Αθήνα, Σύμφωνο Φιλίας με τη σκοπιανή κυβέρνηση, με το οποίο δεσμεύεται, μεταξύ άλλων, να «στηρίξει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας (!) προκειμένου αυτή να λάβει πρόσκληση για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ». ΄Ετσι, η Βουλγαρία, εμφορούμενη προφανώς από το ευγενές αίσθημα ευρωπαϊκής αλληλεγγύης  (!), αφήνει ουσιαστικά έκθετη την Ελλάδα, η οποία εμφανίζεται να παραμένει η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης που έχει διαφορές με τα Σκόπια.

Κλείνοντας αυτό το σύντομο σημείωμα, να υπενθυμίσω τους κλαπέντες από τη Βουλγαρία εκκλησιαστικούς κυρίως θησαυρούς, ιδίως της Μονής Εικοσιφοινίσσης, τους οποίους αρνείται πεισματικά να επιστρέψει κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Δεν φταίει όμως η Βουλγαρία αλλά η Ελλάδα, η οποία συναίνεσε για την είσοδό της στην ευρωπαϊκή οικογένεια και δεν απαίτησε προηγουμένως την αποκατάσταση των καταστροφών που προξένησαν οι βουλγαρικές κατοχικές δυνάμεις κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

 

Φοίβος Ι. Πιομπίνος   piombinos.com