Στέλιος Νικολαΐδης

Αρκεί να έχεις αγάπη και σεβασμό στον εαυτό σου και στους άλλους! Αλλά, μετά, επειδή

today30 Οκτωβρίου, 2020

Background
share close

Αναλωθήκαμε χρόνια να κυνηγάμε την κοινωνική αποδοχή. Να κρύβουμε, να υποτιμούμε, να αρνούμαστε όσα νιώθουμε και θέλουμε, για να συμβαδίσουμε με το μοντελάκι ζωής που άλλοι θεώρησαν πρέπον και άλλοι μας επέβαλλαν ως σωστό.

Μα όταν κοιτιόμαστε στον καθρέφτη δεν βλέπουμε τους άλλους, αλλά εμάς. Και είναι κρίμα να αποφεύγουμε από θλίψη να μας δούμε. Γιατί στο πρόσωπο μας αντικρίζουμε κάθε όνειρο που αφήσαμε να πάει χαμένο.

Κάθε μεγάλη ήττα που επιβάλλαμε στον εαυτό μας, καθώς δεν παλέψαμε ποτέ.

Γιατί η ζωή, μάτια μου, θέλει αγώνα. Θέλει θράσος, θέληση και διεκδίκηση!

Αλλιώς σε πάτησε η πλάκα, που λένε, κι άντε να ανασάνεις.

Οι άλλοι γεννήθηκαν με χίλια στόματα για να έχουν να λένε. Ε, και; Μήπως κι αν τα κάνουμε όλα όπως εκείνοι τα θεωρούν καλά, θα πάψουν να λένε; Ούτε καν!

Οπότε τι καταφέρνουμε με το να ζούμε την ζωή των άλλων;
Το απόλυτο τίποτα… Και μια δυστυχία άνευ προηγουμένου.

Γιατί η χειρότερη δυστυχία στην οποία μπορεί ένας άνθρωπος να καταδικαστεί, είναι να μετρά την ζωή που δεν έζησε. Όχι επειδή δεν τον άφησαν οι άλλοι, αλλά επειδή αυτός δεν την διεκδίκησε κόντρα σε όλους.

Γι’ αυτό ο καθένας μας πρέπει να μάθει να κλείνει τα αυτιά του στα δήθεν «πρέπει» και να ακούει την καρδιά του.

Να διώχνει τους φόβους του μακριά και να διεκδικεί την ζωή που του ανήκει.

Μόνος, αν χρειαστεί, κόντρα σε όλους! Μα ελεύθερος!
Δίχως τα δεσμά, δίχως ξένα όνειρα. Μόνο δικά του!

Γιατί όταν έρθει η ώρα να κάνει ταμείο, δεν θα φιλοτιμηθεί κανείς άλλος να πληρώσει το λογαριασμό… Γιατί, λοιπόν, να πληρώνουμε ξένα σπασμένα; Ας σπάσουμε τα δικά μας.

Σπάστε, λοιπόν, άφοβα. Γράψτε τους όλους και ζήστε όπως θέλετε… Κι ας λένε… Ποιος νοιάζεται;

Συντάκτης: New Generation Radio

Rate it

Προηγούμενο άρθρο

Στέλιος Νικολαΐδης

Με τον καιρό μαθαίνει κανείς την λεπτή διαφορά ανάμεσα στο να κρατά κανείς ένα χέρι από το να αλυσοδένει μια ψυχή!

Μαθαίνει πως αγαπώ δεν σημαίνει στηρίζομαι, και ότι συντροφικότητα δεν σημαίνει ασφάλεια.. Κι έτσι κανείς αρχίζει να μαθαίνει… πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια και ότι τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις. Και αρχίζει να δέχεται τις ήττες του με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα. Και μαθαίνει να χτίζει όλες τις διαδρομές του στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι υπερβολικά αβέβαιο για να κάνεις σχέδια… Και κάθε […]

today29 Οκτωβρίου, 2020


[wpens_easy_newsletter firstname="no" lastname="no" button_text="Εγγραφή"]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

0%