Στέλιος Νικολαΐδης

15/10/2020 | Category: Στέλιος Νικολαΐδης

Η Ανθρωπότητα είναι ένα τεράστιο καλειδοσκόπιο!

Και ήρθε η ώρα της να λάμψει και πάλι, αναλαμβάνοντας εκ νέου την αρχική της ευθύνη στην επιστασία της Γαίας καθώς το μέλλον της φυλής είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το δικό της! «Η φύση συστενάζει και συνωδίνει με τον άνθρωπο!»

Η περίοδος της φιλοξενίας που τόσο άσχημα εκμεταλλευτήκαμε λεηλατώντας και καταστρέφοντας, τέλειωσε! Η Γαία είναι έτοιμη για τον επόμενο εξελικτικό της κύκλο και μας καλεί μαζί της, να την βοηθήσουμε για να μας βοηθήσει! Και όλοι μαζί να περάσουμε στην επόμενη φάση! Για να συμβεί αυτό, πρέπει να βγούμε από την διαμάχη των αντιθέτων και να ανυψωθούμε στην αντίληψη της Ενότητας, μέσα από κάθε μας σκέψη, λόγο και πράξη. Αυτή είναι η πιο ουσιαστική ψευδαίσθηση αυτού του πεδίου ύπαρξης και η μεγαλύτερη παγίδα καθώς μας εγκλωβίζει σε ατέρμονες αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες, διαιωνίζοντας το σκοτάδι της άγνοιας και της πνευματικής μας αμνησίας.

Προσπαθούμε σκληρά να πείσουμε ο ένας τον άλλον για τις απόψεις μας, ενώ ξεχνάμε ότι ο καθένας μας είναι μοναδικός και έχει μια εξίσου μοναδική αντίληψη της πραγματικότητας. Αντί να σεβόμαστε κάθε άποψη, όσο κι αν διαφέρει από την δική μας, απαξιώνουμε αλλήλους βίαια, εμμένοντας σε κάθε μονοδιάστατη οπτική σαν να υπερασπιζόμαστε την απόλυτη αλήθεια που μόνο εμείς γνωρίζουμε, ενώ βουλιάζουμε σε έναν άγονο δογματισμό που γιγαντώνει μονάχα τον εγωισμό μας και συρρικνώνει το Πνεύμα μας.

Αν είμαστε 8 δισεκατομμύρια περίπου αυτή την στιγμή, τότε υπάρχουν αντίστοιχα μονοπάτια αυτοεκπλήρωσης και αυτεπίγνωσης, το καθένα σωστό γι` αυτόν που το διάλεξε και το βαδίζει στον δικό του ρυθμό, αφού σε αυτό θα συναντήσει τις εμπειρίες που χρειάζεται για την εξέλιξή του. Αν κάποιο από αυτά δεν μας ταιριάζει, τότε είμαστε πάντα ελεύθεροι να κρατήσουμε αποστάσεις, να απομακρυνθούμε και να αναζητήσουμε εκείνους που βαδίζουν σε μονοπάτια πιο ταιριαστά και συμβατά με το δικό μας.

Είναι γεγονός ότι πολλοί μοιάζουν χαμένοι, περιφέρονται άσκοπα, γοητευμένοι από αρχαίες σκεπτομορφές και παρωχημένες ιδέες «υπηρεσίας προς τον εαυτό» και «εξουσίας πάνω στους άλλους».

Οι περισσότεροι είναι βαθιά υπνωτισμένοι και υποταγμένοι στην σαγήνη της δύναμης («Συγχώρεσέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν») Και θα λάβουν την κλήση αφύπνισης που τους αρμόζει, κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει. Υπάρχουν και άλλοι που έχουν κάνει την επιλογή τους και αμετανόητοι στέκουν ενάντια στο Κάλεσμα, επιδεικνύοντας αλαζονεία και περισσή σκληρότητα απέναντι στο σύνολο που θεωρούν πολύ κατώτερό τους. Σύντομα επίσης θα δούμε πως υπάρχει μέριμνα και για αυτούς.

Στο πεδίο της σχεδόν απόλυτης αμνησίας και της δυαδικότητας, για να γίνει αντιληπτό το καλό, έπρεπε απαραίτητα να υπάρχει το κακό και φυσικά κάποιος να το ενσαρκώνει με τρόπο ώστε το συγκεκριμένο μάθημα που αφορά στο Νόμο της Αιτίας και του Αιτιατού να γίνεται σαφές. Κάποιοι μολύνθηκαν σε βαθμό που πίστεψαν τον ρόλο τους, ταυτίστηκαν μαζί του ολοκληρωτικά και έχασαν την επαφή με την ψυχή τους.

Ο καθένας θερίζει ό,τι έσπειρε! Στο πλήρωμα του χρόνου και για όλους υπάρχουν ευκαιρίες διόρθωσης και επιστροφής. Όλα τα μονοπάτια, μηδενός εξαιρουμένου, οδηγούν στον ίδιο προορισμό, στην Πηγή από όπου εκπορεύθηκαν. Κάθε σύγκριση είναι μάταιη και δηλώνει άγνοια και τίποτε άλλο. Τώρα είναι η ώρα ο καθένας μας να αναλάβει την ευθύνη του δικού του δρόμου ώστε να είναι έτοιμος να εκπληρώσει την αποστολή του όταν θα κληθεί να το κάνει. Η τυφλή εμπλοκή με τις δυαδικότητες και η ασφυκτική προσκόλληση σε μία μονάχα όψη των πραγμάτων και των εννοιών είναι το βασικότερο εμπόδιο που καθένας πρέπει να ξεπεράσει για να στραφεί στην Ενότητα, από όπου θα λάβει τις απαντήσεις που αφορούν στα κατά κύριο λόγο υπαρξιακά ερωτήματά του.

Η μεγάλη μας πρόκληση πλέον είναι η Σύνθεση των ιδεών και των εννοιών με στόχο το κοινό καλό (για κάθε μορφή ζωής). Η πραγματική δυσκολία θα βρεθεί στο σημείο όπου θα αναγκαστούμε εκ των συνθηκών να ξεμάθουμε πολλά από όσα γνωρίζουμε και θεωρούμε δεδομένα, πολλά αξιώματα που χρησιμοποιήσαμε για να θεμελιώσουμε την όποια κοσμοθεωρία μας, καθώς έχουν ήδη αποδειχτεί περίτρανα ανεπαρκή και ανίκανα να μας προωθήσουν και να μας ανυψώσουν προς έναν καλύτερο, δικαιότερο και φωτεινότερο κόσμο.

Έχουμε ήδη περάσει στην τελική ευθεία προς την μεγάλη ανατροπή, κάτι που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή υπάρχει το ενδεχόμενο να προκύψουν συγκλονιστικά γεγονότα σε παγκόσμια κλίμακα που δεν θα αφήσουν κανέναν ανεπηρέαστο και αδιάφορο, όπως γινόταν μέχρι τώρα.

Το πέπλο της ψευδαίσθησης που ζούμε επί σειρά αιώνων, αποσυντίθεται όλο και περισσότερο κάθε φορά που κάποιος από εμάς αποσύρει την προσοχή του από τις εξωτερικές εικόνες και την στρέφει εντός, ακυρώνει προγραμματισμούς που του επιβλήθηκαν, διευρύνει την εμβέλεια των πέντε αισθήσεων και εκθρονίζει κάθε δόγμα χωριστικότητας από την συνείδησή του. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για το αν η παρούσα κατάσταση θα διαρκέσει για πολύ ή λίγο ακόμη.

Μπορούμε να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας με σκοπό να επιταχυνθεί η διαδικασία αποδόμησης του παλιού κόσμου, ή να αφεθούμε να μας παρασύρουν τα γεγονότα, κάτι που όμως προϋποθέτει βίαιο και απότομο ξύπνημα. Το χρονοδιάγραμμα της σταδιακής απελευθέρωσης ξετυλίγεται καθημερινά και ήδη τα σημάδια βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας, μεταμφιεσμένα σε ρόλους-παρωδίες του τρισδιάστατου πεδίου που φθίνει ολοένα.

Ο καθένας μας βλέπει και αντιλαμβάνεται αυτά που έχει την ικανότητα να κατανοήσει, καθώς εκπαίδευσε τον εαυτό του συνειδητά και όχι τυχαία, μαθαίνοντας να παρατηρεί νηφάλια και αντικειμενικά, μακριά από κάθε δράμα και θυματοποίηση, χρησιμοποιώντας τα φίλτρα της συμπόνιας, της ανεκτικότητας και του σεβασμού, ενώ αποφεύγει να κατακρίνει υποκειμενικά κάτω από το πρίσμα της φανατικής μισαλλοδοξίας της επαρμένης εγωικής του όψης και της μόνιμα τρομοκρατημένης αμυντικο-επιθετικής νοητικής του στάσης.

Οι επιλογές όλων μας έχουν ήδη γίνει προ πολλού, γι’ αυτό και είμαστε εδώ στην παρούσα χρονική περίοδο και φάση.

Τώρα ήρθε η ώρα να κατανοήσουμε τον βαθύτερο λόγο και τον απώτερο σκοπό τους, να αφυπνιστούμε από τον λήθαργο αιώνων, να ανακτήσουμε την σύνδεσή μας με τα μυστήρια της ύπαρξης, να επαναπρογραμματίσουμε το μυαλό μας γεφυρώνοντας τα δύο εγκεφαλικά μας ημισφαίρια έτσι ώστε να θυμηθούμε ξανά την αυθεντική πολυδιάστατη ταυτότητά μας, επαναπροσδιορίζοντας την αποστολή μας και προωθώντας την Παν-ανθρώπινη Κοινωνία σε υψηλότερες αξίες και περιεκτικότερες έννοιες.