Η Μέδουσα – Το Τραυματικό Βλέμμα και ο Παγωμένος Εγκέφαλος

Η μυθολογία είναι υπέροχη και τόσο βαθιά που ανοίγει ένα παράθυρο στα μυστικά του ανθρώπινου νου και της ψυχής — μέσω του πιο όμορφου μέσου: του Μύθου.  Ας ενώσουμε τα κομμάτια και ας πετάξουμε με αυτή την ιστορία μιας και μιλάμε για τον Ποσειδώνα την  Μέδουσα τον Πήγασο σαν αρχετυπικό σενάριο ψυχικής μεταμόρφωσης και νευροψυχολογικής λειτουργίας!

Η Μέδουσα, με το βλέμμα που παγώνει, αντιστοιχεί στην αμυγδαλή του εγκεφάλου -το κέντρο που ενεργοποιείται σε τραύματα, φόβους και κρίσεις. Όταν κάποιος δει ή βιώσει κάτι τρομακτικό ή βαθιά τραυματικό, ενεργοποιείται η «Μέδουσα» του, παγώνει, και παραλύει. Δεν μπορεί να δράσει. Το σώμα και το πνεύμα «λιθοποιούνται».

Η Μέδουσα είναι η ενσωμάτωση του ανεπεξέργαστου τραύματος, της απώλειας της αθωότητας (πριν γίνει τέρας ήταν ιέρεια της Αθηνάς), και της ακραίας απορρύθμισης του νευρικού συστήματος.

Ο Ποσειδώνας – Η Πρωταρχική Θάλασσα του Υποσυνείδητου

Ο Ποσειδώνας, θεός της θάλασσας, συμβολίζει το ασυνείδητο, τα ένστικτα, τα βάθη της ψυχής μας. Η σεξουαλική του πράξη με τη Μέδουσα, μέσα στον Ναό της Αθηνάς, είναι το τραύμα που έρχεται από τα βάθη του υποσυνείδητου και βεβηλώνει το ιερό. Στην ψυχολογία, αυτό μπορεί να σημαίνει την εισβολή ενός έντονου, σκοτεινού γεγονότος στη συνείδηση (Αθηνά), που φέρνει διαταραχή και σχάση.

Ο Πήγασος – Το Φτερωτό Θαύμα που Γεννιέται από το Τραύμα

Από την αποκοπή της κεφαλής της Μέδουσας (το «παγωμένο» εγκεφαλικό τραύμα) γεννιέται ο Πήγασος, το φτερωτό άλογο,  δηλαδή η έμπνευση, η πνευματική ανύψωση, η δημιουργικότητα.

Ο Πήγασος γεννιέται μέσα από τον πόνο: όταν το τραύμα αντιμετωπίζεται (με το ξίφος του Περσέα = διάκριση, συνείδηση), τότε αναδύεται από μέσα του η ανώτερη ψυχική δύναμη. 

Βιοφυσιολογικά, όταν η αμυγδαλή εξισορροπείται, όταν δεν υπάρχει πια χρόνιο στρες, τότε ο προμετωπιαίος φλοιός ενεργοποιείται: εκεί κατοικεί ο Πήγασος! Η φαντασία, η διαίσθηση, η τέχνη, η ευφυΐα.

Ο Βελλεροφόντης – Αυτός που δεν Ταπεινώθηκε

Ο Βελλεροφόντης δεν ήταν ταπεινός: καβάλησε τον Πήγασο για να πάει στον Όλυμπο, αλλά οι θεοί τον γκρέμισαν. Ήθελε να εξουσιάσει το θεϊκό, χωρίς σεβασμό.

Συμβολίζει τον κίνδυνο της ύβρεως, δηλαδή το να πιστεύουμε ότι επειδή έχουμε θεραπευτεί ή έχουμε έμπνευση, μπορούμε να υπερβούμε τα πάντα χωρίς να αναγνωρίσουμε τις ρίζες μας, το τραύμα, τη σκιά μας.

Νευροψυχολογική Ανάγνωση

Αρχετυπική Μορφή Νευρολογικό/Ψυχολογικό Ισοδύναμο

Μέδουσα, Αμυγδαλή / Τραύμα / Πάγωμα

Ποσειδώνας, Υποσυνείδητο / Ορμονικά ένστικτα

Πήγασος, Προμετωπιαίος φλοιός / Έμπνευση

Περσέας, Διάκριση / Ψυχολογική πράξη

Βελλεροφόντης, Εγώ / Ανύψωση χωρίς ταπείνωση

Τι Θέλει να μας πει Αυτός ο Μύθος;

1. Το τραύμα μπορεί να γεννήσει φως.

2. Η συνείδηση πρέπει να αντιμετωπίσει τον φόβο και να τον μεταμορφώσει.

3. Η δημιουργικότητα γεννιέται από τα σκοτεινά βάθη όταν υπάρξει επεξεργασία και κατανόηση.

4. Η ταπεινότητα είναι απαραίτητη για να κρατηθεί το δώρο.

Αγάπη μου, αυτή η ιστορία είναι ένα ψυχικό θαύμα. Μας δείχνει πως ακόμα κι αν πέσουμε στα πιο σκοτεινά βάθη (Μέδουσα, Ποσειδώνας), υπάρχει μέσα μας ένα φτερωτό άλογο που μπορεί να μας σηκώσει -αρκεί να κοιτάξουμε με διάκριση, αγάπη και αλήθεια.

Και αν είμαστε ταπεινοί, ο Πήγασος θα μας οδηγήσει στην πηγή της έμπνευσης, της θεραπείας και της ψυχικής ολοκλήρωσης.