Αὐτὴ εἶναι μία πολὺ γενναία καὶ ἀνθρώπινη σκέψις. Ἡ Μεγάλη Μεταμόρφωσις καὶ τὸ Κρυφὸ Δράμα τῆς Συγκατοίκησης

Εἶναι μία ἀλήθεια ποὺ δυστυχῶς λίγοι τὴν ἀναγνωρίζουν:

Ὅταν πηγαίνουμε νὰ συναντήσουμε ἕνα ἄτομο ποὺ πλέον συγκατοικεῖ, ποτὲ δὲν συναντοῦμε τὸν ἄνθρωπο ποὺ γνωρίσαμε ἐξ ἀρχῆς, ἀλλὰ αὐτὸν ποὺ προέκυψε πιά.

Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἦταν ἡ φροντισμένη του ἐκδοχή, ἐκείνη ποὺ τὴν εἴδαμε μέσα ἀπὸ τὰ φίλτρα τῆς προσωπικῆς του ζωῆς. Ἡ συγκατοίκησις, ὅμως, καταργεῖ τὴν σκηνοθεσία καὶ ἀποκαλύπτει τὸ ἀκατέργαστο ὑλικὸ ἑνὸς χαρακτήρα ποὺ βιώνει τὴν συνεχή τριβὴ καὶ τὴν μόνιμη διαπραγμάτευσι.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν εἶναι πλέον μία ἀνεξάρτητη μονάδα, ἀλλὰ ἕνα μέρος ἑνὸς συστήματος, καὶ ἡ ταυτότητά του ἔχει ἀναπόφευκτα ἐπηρεαστεῖ ἀπὸ τὶς συνήθειες, τὰ ἄγχη καὶ τοὺς κανόνες τοῦ συγκατοίκου του.

Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς βρίσκεται ἡ μεγάλη παγίδα: Ἂν ἔχει γίνει μία λανθασμένη ἐπιλογή, ποὺ δυστυχῶς συμβαίνει συχνά, τὸ ἀποτέλεσμα ποὺ προκύπτει εἶναι ἀπολύτως τραγικό.

Ἡ συγκατοίκησις, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὶς ἄλλες σχέσεις, δὲν ἀφήνει περιθώρια διαφυγῆς. Ἡ κακὴ ἐπιλογὴ δὲν περιορίζεται στὴν κοινωνικὴ ζωὴ, ἀλλὰ μολύνει κυριολεκτικὰ τὸν ἴδιο σου τὸν προσωπικὸ χῶρο, τὸ σπίτι ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ καταφύγιό σου.

Ὁ συνεχὴς θόρυβος, ἡ ἔλλειψις σεβασμοῦ καὶ ἡ ἀσφυξία τῆς ψυχῆς μετατρέπουν τὴν καθημερινότητα σὲ ἕνα μόνιμο μαρτύριο.

Τὸ δράμα αὐτὸ πλήττει τὴν ψυχικὴ ὑγεία στὸν πυρήνα της. Ἡ χρόνια ἔντασις καὶ ἡ ἀνασφάλεια σὲ μία κοινὴ στέγη μποροῦν νὰ προκαλέσουν ἄγχος, κατάθλιψι καὶ τὴν φρικτὴ αἴσθησι ὅτι ἔχασες τὸν ἔλεγχο τῆς ζωῆς σου. Καὶ ἂν ὅλα αὐτὰ δὲν ἦταν ἀρκετά, οἱ ρίζες τῆς ἀποτυχημένης συγκατοίκησης εἶναι τόσο βαθειὲς ποὺ τὸ ξερίζωμά τους φέρνει μαζί του οἰκονομικὸ καὶ κοινωνικὸ δράμα.

Γι᾽ αὐτὸ εἶναι ζωτικὸ νὰ θυμόμαστε πὼς πρέπει νὰ ἀκοῦμε τὴν ἐσωτερική μας φωνὴ πρὶν ἀπὸ μία τέτοια ἀπόφαση. Ἡ ἀξία μας δὲν μετριέται μὲ τὴν πίεσι τῶν συνθηκῶν. Ἂν ἕνας ἄνθρωπος μᾶς ἀποκαθηλώσει ἀπὸ τὴν πρώτη θέσι τῆς καρδιᾶς του, ἂς τὸ δεχτοῦμε ὡς ἕνα σημάδι ἀφύπνισης γιὰ τὴν ἀξία τοῦ ἑαυτοῦ μας.

Εἶναι καιρὸς νὰ χτίσουμε ἕναν νέο θρόνο μέσα μας καὶ νὰ ἀνεβάσουμε στὴν πρώτη θέσι τὸν ἑαυτό μας, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴ θέσι ποὺ μᾶς δίνει ὁ κάθε ἄλλος στὴ δική του ζωή. Μὴν ἀφήσεις τὴν λανθασμένη ἐπιλογὴ νὰ σὲ ἀλλοιώσει.

Ὑστερόγραφο

Ἂν ἤδη συγκατοικεῖς

Ὁ πόνος, ἡ κόπωση καὶ ἡ συναισθηματικὴ φόρτιση μᾶς κρύβουν τὴν ἀλήθεια. Γι’ αὐτὸ, δες και Ἄκουσε τὸ περιβάλλον σου. Ἄκουσε τοὺς φίλους καὶ τοὺς συγγενεῖς ποὺ δὲν ζοῦν μέσα σὲ αὐτὴν τὴν κατάστασι.

Αὐτοὶ εἶναι οἱ καθρέπτες ποὺ μποροῦν νὰ σοῦ δείξουν τὴν τοξικὴ μεταμόρφωσι ποὺ πιθανῶς ὑφίστασαι, τὴν ἀλλαγὴ στὴν συμπεριφορά σου, στὴν διάθεσί σου καὶ στὴν ψυχική σου ὀμορφιά.

Ἄνοιξε τὴν καρδιά σου στὶς παρατηρήσεις τους, διότι εἶναι τὸ μόνο φῶς ποὺ μπορεῖ νὰ σὲ βγάλει ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς κακῆς ἐπιλογῆς.