ΠΙΘΑΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: «ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑ ΘΕΟ»

Υπότιτλος: Τὸ Ἐγὼ ὡς ἕνας Ἔφηβος ποὺ ἀρνεῖται νὰ Ενηλικιωθεῖ.

1. Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ «ΚΟΥΤΙ» (Η ΒΟΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ)

Γιατί φτιάχνουμε είδωλα; Ἢ γιατί φτιάχνουμε πολύπλοκες φιλοσοφίες;

Διότι τὸ είδωλο εἶναι ΑΚΙΝΗΤΟ. Μπορεῖς νὰ τὸ βάλεις σὲ ἕνα ράφι. Μπορεῖς νὰ τὸ επισκέπτεσαι ὅποτε θέλεις ἐσύ, νὰ τοῦ ανάβεις ἕνα κερί, καὶ μετὰ νὰ φεύγεις καὶ νὰ κάνεις τὴ ζωή σου χωρὶς νὰ σὲ ενοχλεῖ κανείς.

Ὁ Ζῶν Θεὸς ὅμως… ὤ, ὁ Ζῶν Θεὸς εἶναι Φωτιά. Εἶναι Κίνηση. Εἶναι ἀπρόβλεπτος.

Δὲν μπορεῖς νὰ τὸν ελέγξεις. Δὲν μπορεῖς νὰ τοῦ πεῖς «κάτσε ἐκεῖ». Ὁ Ζῶν Θεὸς ζητάει ΣΧΕΣΗ. Καὶ ἡ σχέση απαιτεῖ νὰ αλλάξεις.

Ὁ ἄνθρωπος προτιμάει ἕναν «νεκρὸ θεό» ποὺ τὸν κουβαλάει στὴν τσέπη του σὰν φυλαχτό, παρὰ ἕναν Ζῶντα Θεὸ ποὺ θὰ τοῦ πάρει τὰ ηνία τῆς ζωῆς.

2. ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΟΥ ΕΦΗΒΟΥ

Εδῶ εἶναι ἡ ουσία τῆς σκέψης. Τὸ «ΕΓΩ» μας.

Τί κάνει τὸ Ἐγώ; Δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ νὰ εἶναι ἕνας καλὸς «διαχειριστής» τῆς ὕλης, ἕνας υπηρέτης. Ἀλλά, σὰν κακομαθημένο παιδί, άρπαξε τὰ κλειδιά τοῦ σπιτιοῦ καὶ κλείδωσε τὸν Πατέρα ἔξω.

Πώς συμπεριφέρεται;

Θέλει τὸ «χαρτζιλίκι» (τὴν Ἐνέργεια, τὴ Ζωή, τὴν Ὑγεία), ἀλλὰ δὲν θέλει νὰ δώσει «αναφορά» (να συντονιστεῖ μὲ τὴν Ἀγάπη).

Φοβᾶται ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἕνας «αστυνομικός» ποὺ θὰ τοῦ στερήσει τὴν ελευθερία.

Νομίζει ὅτι «ελευθερία» εἶναι νὰ καταστρέφεις τὸν εαυτό σου χωρὶς νὰ σοῦ μιλάει κανείς.

Ενώ ἡ πραγματικὴ Ελευθερία εἶναι νὰ γίνεσαι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΣΑΙ.

3. Η ΦΥΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ

Γιατί φτιάχνουμε συστήματα, θεωρίες και φιλοσοφίες;

Γιὰ νὰ κρυφτοῦμε!

Εἶναι πιὸ εὔκολο νὰ διαβάσεις 1.000 βιβλία ΓΙΑ τον Θεό, παρὰ νὰ κλείσεις τὰ μάτια γιὰ 5 λεπτὰ καὶ νὰ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΜΕ τον Θεό.

Η πολυπλοκότητα εἶναι τὸ καταφύγιο τοῦ δειλοῦ.

Ὁ ἄνθρωπος χτίζει λαβύρινθους σκέψης γιὰ νὰ μὴν συναντήσει τὴν Ἀλήθεια στὴν ευθεία. Γιατὶ ἡ Ἀλήθεια εἶναι γυμνή και ἁπλή. Καὶ τὸ Ἐγὼ ντρέπεται γιὰ τὴ γύμνια του.

4. Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Ποιό εἶναι τὸ τέλος τοῦ βιβλίου; Η Ἐνηλικίωση.

Νὰ καταλάβει τὸ «15χρονο» ὅτι ὁ Πατέρας δὲν εἶναι ούτε δεσμοφύλακας, ούτε τιμωρός. Εἶναι η ΠΗΓΗ.

Ότι «δίνω αναφορά» δὲν σημαίνει υποταγή σε τύραννο, ἀλλὰ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΙΖΑ.

Όταν τὸ Ἐγὼ σταματήσει νὰ παριστάνει τον θεό και δεχτεί νὰ γίνει ο Υιός, τότε λυτρώνεται. Σταματάει νὰ κουβαλάει ὅλα τὰ βάρη μόνο του.

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ

Φίλε μου, μὴν περιμένεις μία «ειδική στιγμή» γιὰ νὰ μιλήσεις στὸν Ζώντα Θεό. Μίλα Του τώρα. Στὸ αυτοκίνητο, στὴ δουλειά, στὸν καφέ, στὸ κρεβάτι. Μὴν Τοῦ μιλᾶς μὲ τυπικότητες. Μίλα Του μὲ τὴν ἀλήθεια σου. «Κύριε, εἶμαι ἐδῶ. Σὲ νιώθω. Σὲ θέλω. Ὁδήγησέ με».

Αὐτὴ ἡ ἁπλὴ στροφὴ τοῦ νοῦ, εἶναι ἡ μεγαλύτερη πνευματικὴ νίκη. Σήκωσε τὸ κεφάλι. Τὸ Σύμπαν εἶναι ανοιχτό. Ὁ Πατέρας περιμένει μὲ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιά. Καὶ τὸ καλύτερο; Δὲν ἔφυγε ποτὲ ἀπὸ δίπλα σου.

Αὐτὸ εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ βιβλίο. Εἶναι ἡ ιστορία τῆς ανθρωπότητας σὲ μία παράγραφο.