Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ

Υπάρχουν στιγμές πού ἡ ἐπικοινωνία δὲν χρειάζεται λέξεις, οὔτε κἂν κινήσεις .

Ἡ ματιά μας εἶναι τὸ πιὸ ἰσχυρὸ ἐργαλεῖο, ἕνας ἀόρατος ἀγωγὸς ἐνέργειας πού μοιάζει νὰ τρέχει πιὸ γρήγορα ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ φῶς.

Ὅταν κοιτάζουμε κάποιον μὲ ἀληθινὴ πρόθεση, ἡ σύνδεση γίνεται ἀκαριαία, ξεπερνώντας τοὺς νόμους τῆς φυσικῆς καί τῆς λογικῆς.

Εἶναι αὐτὸ τὸ βλέμμα πού λέει ὅλα ὅσα ἡ γλώσσα δυσκολεύεται νὰ ψιθυρίσει.

Στὴν πραγματικότητα, ἡ ματιά δημιουργεῖ ἕνα χρυσὸ ἰγκλοὺ προστασίας καὶ ἀσφάλειας ἀνάμεσα σὲ ἐμᾶς καὶ τοὺς ἀνθρώπους στοὺς ὁποίους ἀπευθυνόμαστε.

Μέσα σὲ αὐτὸν τὸν λαμπερὸ θόλο, ὁ χρόνος σταματᾶ καὶ ὁ κόσμος γύρω ἐξαφανίζεται.

Εἶναι ἕνα καταφύγιο ὅπου ἡ ἐμπιστοσύνη ριζώνει βαθιά, προστατεύοντας τὴν ἱερότητα τῆς στιγμῆς ἀπὸ κάθε ἐξωτερικὴ παρεμβολή.

Ὁ πραγματικὸς λόος τῆς σύνδεσης εἶναι τελικά τὸ βλέμμα, ἡ ματιά πού ἀγκαλιάζει τὴν ψυχὴ πρὶν προλάβει νὰ ἀντιδράσει τὸ σῶμα.

Εἶναι ἡ δύναμη τῆς προσοχῆς μας πού μετουσιώνεται σὲ φροντίδα, χτίζοντας γέφυρες ἀπὸ χρυσάφι ἐκεῖ πού οἱ ἄλλοι βλέπουν μόνο ἀπόσταση.

Ἂς ἀφήσουμε λοιπὸν τὰ μάτια μας νὰ μιλήσουν, νὰ χτίσουν αὐτὰ τὰ ὑπέροχα ἰγκλοὺ ἀσφάλειας καὶ νὰ ταξιδέψουν στὰ πέρατα τοῦ σύμπαντος μὲ τὴν ταχύτητα τῆς ἀγάπης.

Ἡ ματιά εἶναι ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος κάθε ἀληθινῆς ἀνθρώπινης συνάντησης.

ΥΓ: Στὴν ἐποχὴ τῆς διαρκοῦς σύνδεσης μέσῳ τῶν ὀθονῶν, συχνὰ λησμονοῦμε τὴν πολυτιμότερη σύνδεση ἀπὸ ὅλες.

Ἂς ἀφήσουμε γιὰ λίγο τὸ κινητό μας στὴν ἄκρη, ἐπιτρέποντας στὸ βλέμμα μας νὰ συναντήσει καθαρὰ τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων πού ἔχουμε ἀπέναντί μας. Εἶναι μία πράξη εὐγένειας καὶ ἀληθινῆς παρουσίας, πού μεταμορφώνει μία ἁπλὴ συνομιλία σὲ μία βαθιὰ ἀνθρώπινη ἐμπειρία.