Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΛΑΜΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΟ ΤΗΣ ΨΕΥΤΙΚΗΣ ΔΟΞΑΣ

Στὴν ἐποχὴ τῆς εἰκόνας καὶ τοῦ γρήγορου κλίκ, ἡ ἔννοια τῆς διασημότητας ἔχει μεταλλαχθεῖ σὲ ἕνα βιομηχανοποιημένο προϊόν, ἀπογυμνωμένο ἀπὸ κάθε ἴχνος οὐσιαστικοῦ ταλέντου.

Βλέπουμε γύρω μας, τόσο στὴν Ἑλλάδα ὅσο καὶ στὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη, μιὰ στρατιὰ ἀπὸ ἀτάλαντα πλάσματα νὰ καταλαμβάνουν τὸν δημόσιο χῶρο, νὰ κυριαρχοῦν στὶς ὀθόνες μας καὶ νὰ πλασάρονται ὡς πρότυπα.

Εἶναι ἡ ἐποχὴ ποὺ ἡ προσοχή, ἀκόμα καὶ ἡ ἀρνητική, ἔχει γίνει τὸ νέο νόμισμα, ἀντικαθιστώντας τὴν ἀξία, τὸν μόχθο καὶ τὴν πραγματικὴ καλλιτεχνικὴ δημιουργία

Τὸ σύστημα, μέσα ἀπὸ τοὺς δαιδαλώδεις ἀλγορίθμους τῶν social media καὶ τὴν ἀδηφάγο φύση τῆς τηλεόρασης, κατασκευάζει «εἴδωλα» μέσα σὲ μία νύχτα. Ἄτομα χωρὶς καμία συγκεκριμένη δεξιότητα, παίκτες ριάλιτι ποὺ ἐξαργυρώνουν μιὰ πρόσκαιρη ἔκθεση ἢ influencers ποὺ πουλοῦν μιὰ πλαστική, ἀψεγάδιαστη ζωὴ χωρὶς περιεχόμενο, ἀνεβαίνουν στὸ βάθρο τῆς δημοσιότητας.

Αὐτὴ ἡ «κατασκευασμένη φήμη» δὲν εἶναι τυχαία. Εἶναι ἕνα καλοκουρδισμένο σχέδιο μάρκετινγκ ποὺ ποντάρει στὴν εὔκολη κατανάλωση καὶ στὸν ἐντυπωσιασμό, ἀγνοώντας ἐπιδεικτικὰ τὴν πνευματικὴ καλλιέργεια καὶ τὴν αὐθεντικότητα

Ἡ κυριαρχία τοῦ τίποτα: Ἡ διασημότητα «χωρίς λόγο» βασίζεται στὴν ἀνάγκη τοῦ συστήματος γιὰ πρόσωπα ποὺ δὲν ἐνοχλοῦν, δὲν προβληματίζουν, ἀλλὰ ἁπλῶς παράγουν θεάσεις καὶ κέρδη.

Τὸ φαινόμενο τοῦ «Famous for being famous»: Μιὰ ἀτέρμονη ἀνακύκλωση προσώπων ποὺ ὑπάρχουν στὴν ἐπικαιρότητα μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ τὰ μέσα ἐπιλέγουν νὰ τὰ προβάλλουν, δημιουργώντας μιὰ ψευδαίσθηση σπουδαιότητας.

Ἡ τέχνη στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀλγορίθμου: Ἀπὸ «καλλιτέχνες» ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ τεχνητὴ νοημοσύνη μέχρι μουσικοὺς ποὺ βασίζονται σὲ ἀφανεῖς παραγωγούς, ἡ βιομηχανία τῆς ψυχαγωγίας θυσιάζει τὴν ψυχὴ στὸν βωμὸ τῆς ἐμπορικότητας.

Αὐτὴ ἡ τάση δημιουργεῖ μιὰ ἐπικίνδυνη σύγχυση. Ἡ προβολὴ δὲν εἶναι ἀξία καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀκολούθων δὲν εἶναι τεκμήριο ταλέντου.

Ὅσο ἀποθεώνουμε τὸ κενό, τόσο θάβουμε τὴν πραγματικὴ δημιουργία ποὺ χρειάζεται χρόνο, κόπο καὶ ἀλήθεια γιὰ νὰ ἀνθίσει. Εἶναι χρέος μας νὰ διακρίνουμε τὸ χρυσὸ ἀπὸ τὸ φτηνὸ ἐπίχρισμα καὶ νὰ διεκδικήσουμε ξανὰ τὴν ποιότητα σὲ ἕναν κόσμο ποὺ μοιάζει νὰ τὴν ἔχει ξεχάσει