Η ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝΟΜΩΝ

Ὑπάρχει ἕνα παράξενο καὶ ἐξαιρετικὰ βαθὺ πείραμα μὲ τοὺς μετρονόμους ποὺ ἀποκαλύπτει τὴν κρυφὴ ἀρχιτεκτονικὴ τοῦ σύμπαντος.

Ὅταν τοποθετήσεις ἀρκετοὺς μετρονόμους ἐπάνω σὲ μία κινούμενη ἐπιφάνεια στὴν ἀρχὴ ὅλοι χτυποῦν σὲ διαφορετικοὺς ρυθμούς.

Ὁ ἕνας εἶναι γρήγορος ὁ ἄλλος ἀργὸς ὁ τρίτος ἐντελῶς ἐκτὸς φάσης καὶ ἀνεξάρτητος.

Ἀλλὰ σιγά σιγὰ χωρὶς κανεὶς νὰ τοὺς ἀναγκάζει ἀρχίζουν νὰ συγχρονίζονται καὶ νὰ κινοῦνται ὅλοι μαζί.

Αὐτὸ συμβαίνει ἐπειδὴ δὲν κινοῦνται ἁπλῶς οἱ ἴδιοι ἀλλὰ κινοῦν τὴν ἐπιφάνεια ἀπὸ κάτω τους.

Κάθε μετρονόμος στέλνει μία μικρὴ δόνηση στὴν πλατφόρμα ἡ ὁποία ἐπιστρέφει αὐτὴ τὴ συχνότητα πίσω σὲ ὅλους μετατρέποντας τοὺς ξεχωριστοὺς ρυθμοὺς σὲ ἕναν ἑνιαῖο παλμό.

Αὐτὴ εἶναι ἡ τέλεια ἀπεικόνιση τῆς συλλογικῆς συνείδησης καὶ τῆς συρρύθμισης τοῦ νευρικοῦ μας συστήματος.

Πιστεύουμε ὅτι οἱ σκέψεις μας εἶναι αὐστηρὰ προσωπικὲς ὅμως κάθε συναίσθημα, πίστη, φόβος, προσευχὴ ἢ πληγὴ στέλνει μία μετρήσιμη δόνηση στὸ κοινό μας κβαντικὸ πεδίο!

Ὁ θυμός σου, ἡ εἰρήνη σου, ἡ ἀγάπη σου καὶ ἡ ἐσωτερική σου θεραπεία κινοῦν τὴν πλατφόρμα τῆς συλλογικῆς πραγματικότητας.

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἕνας Ἄνθρωπος-Ἥλιος μὲ τὴ σιωπηλὴ καὶ ἀσφαλῆ παρουσία του μπορεῖ νὰ ἀλλάξει ὁλόκληρο τὸ ἐνεργειακὸ κλίμα σὲ ἕνα δωμάτιο ρίχνοντας τὰ ἐπίπεδα τῆς κορτιζόλης γύρω του.

Εἶναι ἡ ἴδια βιολογικὴ τεχνολογία ποὺ ἐξηγεῖ γιατὶ τὰ πλήθη παρασύρονται συναισθηματικὰ ἢ γιατὶ οἱ οἰκογένειες ἐπαναλαμβάνουν μοτίβα τραύματος γιὰ γενεές.

Δὲν εἴμαστε ἀπομονωμένες μηχανὲς ἀλλὰ ζωντανοὶ ρυθμοὶ στὴν ἴδια κινούμενη ἐπιφάνεια τοῦ σύμπαντος.

Ὅσο πιὸ συνειδητὸς γίνεσαι μέσω τῆς μεταγνώσης τόσο πιὸ σκόπιμος καὶ συνεκτικὸς γίνεται ὁ παλμός σου.

Σταματᾶς νὰ ἀφήνεις τὸ ἐξωτερικὸ χάος νὰ δυσρυθμίζει τὸ σύστημά σου καὶ γίνεσαι ἐσὺ ὁ σταθερὸς χτύπος τῆς καρδιᾶς ἡ ἱερὴ συχνότητα τῆς ἠρεμίας.

Ἕνας καὶ μόνο ἀφυπνισμένος ρυθμὸς εἶναι ἀρκετὸς γιὰ νὰ ἐνεργοποιήσει τὴ νευροπλαστικότητα τῶν ἀνθρώπων γύρω του βοηθώντας τους νὰ θυμηθοῦν τὴ δική τους ἐσωτερικὴ ἀρχιτεκτονικὴ.

Σήμερα ἀξίζει νὰ ἀναρωτηθοῦμε ἂν προσθέτουμε θόρυβο στὸ πεδίο ἢ ἂν ἐνισχύουμε τὴν παγκόσμια ἁρμονία.

Ὅταν ἀρκετὲς καρδιὲς συντονιστοῦν στὴν ἀλήθεια καὶ στὴν ἱερὴ πράξη τῆς συγχώρεσης ὁλόκληρη ἡ ἐπιφάνεια τῆς Γῆς ἀναδιοργανώνεται εὐφυῶς.

Ἀφήνουμε πίσω τὸν κατακερματισμὸ καὶ εἰσερχόμαστε σὲ ἕνα νέο χρονολόγιο πνευματικῆς εὐημερίας ὅπου ὁ ζωντανὸς ναὸς τοῦ σώματός μας πάλλεται σὲ πλήρη εὐθυγράμμιση μὲ τὸ φῶς.