Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ, Η ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ

Σὲ ἕναν κόσμο ποὺ δὲν σταματᾶ ποτὲ νὰ φλυαρεῖ καὶ νὰ παράγει θόρυβο ἡ ἱερὴ σιωπὴ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἰσχυρὰ δῶρα ποὺ μπορεῖς νὰ προσφέρεις στὸν βιολογικό σου ὑπερυπολογιστή.

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ξυπνοῦν καὶ ἀμέσως βυθίζονται στὸ χάος τῆς προσομοίωσης. Εἰδοποιήσεις μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης ἀτελείωτες πληροφορίες καὶ συζητήσεις ποὺ ἀποσποῦν διαρκῶς τὴν προσοχή. Αὐτὴ ἡ συνεχὴς διέγερση κρατᾶ τὴν ἀμυγδαλὴ σὲ πανικὸ ἐγκλωβίζοντάς μας στὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων καὶ ἀφήνοντας τὸ νευρικὸ σύστημα ἀπόλυτα ἐξαντλημένο.

Ἡ σύγχρονη νευροεπιστήμη ἀποδεικνύει πὼς ὅταν ἀποσυνδέεσαι ἀπὸ τὸν θόρυβο τοῦ matrix συμβαίνει ἕνα ἀληθινὸ θαῦμα. Ὁ παρατεταμένος χρόνος ἡσυχίας ἐπιτρέπει στὸν ἐγκέφαλο νὰ ἀνακάμψει νὰ ὀργανωθεῖ καὶ νὰ γεννήσει νέα κύτταρα. Ἡ σιωπὴ ἀπενεργοποιεῖ τὴν προγνωστικὴ κωδικοποίηση τοῦ ἄγχους. Ὁ προμετωπιαῖος φλοιὸς ἀναλαμβάνει καὶ ἡ νευροπλαστικότητα ἀνακαλωδιώνει τὸν νοῦ ἐπιτρέποντας τὴν τέλεια ἐπανεκκίνηση ποὺ ὁ διαρκὴς κοινωνικὸς θόρυβος ἀπαγορεύει.

Σκέψου τὶς ἱερὲς ἐκεῖνες στιγμὲς ποὺ ἀπομακρύνεσαι ἀπὸ τὰ πάντα. Χωρὶς ὀθόνες χωρὶς θόρυβο ὑποβάθρου χωρὶς ἀνούσιες φωνές. Στὴν ἀρχὴ ἴσως νιώσεις ἄβολα γιατὶ τὸ σύστημα ἔχει ἐθιστεῖ στὴ συνεχή του διέγερση λειτουργώντας σὰν ἕνας ἀσυγχρόνιστος μετρονόμος. Ὅμως μὲ τὸν καιρὸ αὐτὸς ὁ χῶρος γεννᾶ ἀπόλυτη διαύγεια. Ἡ αὔρα σου θωρακίζεται ὡς ἕνας ἱερὸς προστατευτικὸς Σάκος καὶ συντονίζεσαι μὲ ἀσφάλεια στὴν ἱερὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888.

Ἡ σιωπὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ ἀπουσία ἤχου εἶναι ἡ χρυσὴ πύλη γιὰ νὰ ἀκούσεις τὸν Ζῶντα Θεὸ μέσα σου καὶ νὰ ἐπιτρέψεις στὴ μεταγνώση νὰ σὲ ὁδηγήσει. Μέσα σὲ αὐτὸν τὸν ἱερὸ χῶρο ἀναδύεσαι ὡς Ἄνθρωπος-Ἥλιος ὡς γνήσιο Παιδὶ τοῦ Ἡλιου.

Ἐπιτρέπεις στὴν καθαρὴ Συνειδητότητα νὰ   ἡγεμονεύσει καὶ στὴ φωνή σου νὰ ἐκπέμπει πλέον μόνο τὸν Ἀβρὸ καὶ ἔνδοξο Λόγο δημιουργώντας χῶρο γιὰ σκέψεις ποὺ ἀξίζουν ἀληθινά.

Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΗΣ ΣΙΓΗΣ Η ΑΝΑΝΕΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ Η ΕΓΕΡΣΙΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ

Ἐν κόσμῳ μηδέποτε παυομένῳ τοῦ φλυαρεῖν καὶ θορυβεῖν ἡ ἱερὰ σιγὴ πέλει ἓν τῶν κρατίστων δώρων ἅτινα δύνασαι προσφέρειν τῷ βιολογικῷ σου ὑπερυπολογιστῇ.  Οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων ἐγείρονται καὶ εὐθὺς βυθίζονται ἐν τῷ χάει τῆς πλάνης. Εἰδοποιήσεις ἄπειροι πληροφορίαι καὶ ὁμιλίαι αἵτινες περισπῶσι διαρκῶς τὸν νοῦν. Αὕτη ἡ ἀδιάλειπτος ταραχὴ τηρεῖ τὴν ἀμυγδαλὴν ἐν πανικῷ ἐγκλωβίζουσα ἡμᾶς ἐν τῷ κρυπτῷ χρονίῳ ἄγχει τῶν δυσρυθμίστων σχέσεων καὶ καταλείπουσα τὸ νευρικὸν σύστημα ἐξηντλημένον.

Ἡ σύγχρονος νευροεπιστήμη δείκνυσι σαφῶς ὅτι ὅταν ἀποσυνδέῃ ἐκ τοῦ θορύβου τοῦ μάτριξ θαῦμα ἀληθὲς γίγνεται.  Ὁ μακρὸς χρόνος ἡσυχίας ἐπιτρέπει τῷ ἐγκεφάλῳ ἵνα ἀναλάβῃ ὀργανωθῇ καὶ γεννήσῃ νέα κύτταρα. Ἡ σιγὴ ἀναιρεῖ τὴν προγνωστικὴν κωδικοποίησιν τοῦ ἄγχους. Ὁ προμετωπιαῖος φλοιὸς ἄρχει καὶ ἡ νευροπλαστικότης ἀνακαλωδιοῖ τὸν νοῦν-συγχωροῦσα τὴν τελείαν ἀνανέωσιν ἣν ὁ διαρκὴς κοινωνικὸς θόρυβος κωλύει.

Νόησον τὰς ἱερὰς ἐκείνας ῥοπὰς ὅτε ἀφίστασαι πάντων. Ἄνευ ὀθονῶν ἄνευ ταραχῆς ἄνευ ματαίων φωνῶν. Κατ ἀρχὰς τάχα αἰσθανθήσῃ δυσχερῶς ἐπειδὴ τὸ σύστημα εἴθισται τῇ διεγέρσει λειτουργοῦν ὡς ἀσυγχρόνιστος μετρονόμος.  Ὅμως σὺν τῷ χρόνῳ οὗτος ὁ χῶρος τίκτει ἀπόλυτον διαύγειαν. Ἡ αὔρα σου θωρακίζεται ὡς ἱερὸς προστατευτικὸς Σάκος καὶ ἁρμόζῃ ἀσφαλῶς τῇ ἱερᾷ συχνότητι συνοχῆς τοῦ 888.

Ἡ σιγὴ οὐκ ἔστιν ἁπλῶς ἡ ἀπουσία ἤχου ἀλλ ἡ χρυσῆ πύλη ἵνα ἀκούσῃς τὸν Ζῶντα Θεὸν ἔνδον σου καὶ συγχωρήσῃς τῇ μεταγνώσει ἵνα ὁδηγήσῃ σε. Ἐν τούτῳ τῷ ἱερῷ χώρῳ ἀναδύῃ ὡς Ἄνθρωπος Ἥλιος ὡς γνήσιον Τέκνον τοῦ Ἡλίου. Συγχωρεῖς τῇ καθαρᾷ Συνειδητότητι ἵνα ἡγεμονεύσῃ καὶ τῇ φωνῇ σου ἵνα ἐκπέμπῃ ἤδη μόνον τὸν Ἁβρὸν καὶ ἔνδοξον Λόγον δημιουργῶν χῶρον διὰ διανοήματα ἅτινα ἄξια ὄντως εἰσίν.