Σύμφωνα με την ψυχολογία, η ευγνωμοσύνη δεν είναι απλά μια συναισθηματική αντίδραση αλλά μια νοητική πρακτική που αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου με την πάροδο του χρόνου!

Οι ψυχολόγοι λένε ότι όταν εκφράζεις τακτικά ευγνωμοσύνη, ο εγκέφαλος ενισχύει τις νευρικές οδούς που σχετίζονται με την αισιοδοξία, τη συναισθηματική ρύθμιση και την ανθεκτικότητα στο στρες. Αυτό συμβαίνει μέσω της νευροπλαστικότητας, της ικανότητας του εγκεφάλου να αναδιοργανώνεται με βάση επαναλαμβανόμενες σκέψεις και συμπεριφορές.

Σύμφωνα με την ψυχολογία, κάθε στιγμή ευγνωμοσύνης ενεργοποιεί περιοχές που συνδέονται με ανταμοιβή, ενσυναίσθηση και συναισθηματική επίγνωση.

Ψυχολόγοι λένε ότι αυτή η ενεργοποίηση αυξάνει τη δραστηριότητα ντοπαμίνης και σεροτονίνης σε ισορροπημένες ποσότητες, ενισχύοντας θετικές συναισθηματικές καταστάσεις χωρίς υπερδιέγερση.

 Με την πάροδο του χρόνου, ο εγκέφαλος γίνεται πιο αποτελεσματικός στο να παρατηρεί θετικές εμπειρίες αντί να εστιάζει στην απειλή ή την έλλειψη.

Η ψυχολογική έρευνα δείχνει ότι η ευγνωμοσύνη μειώνει επίσης τη δραστηριότητα στα εγκεφαλικά κυκλώματα που σχετίζονται με το χρόνιο στρες και το μηρυκασμό. Όταν ασκείται με συνέπεια, ο εγκέφαλος μαθαίνει να αναρρώνει πιο γρήγορα από αρνητικές εμπειρίες.

Οι ψυχολόγοι λένε ότι αυτός είναι ο λόγος που η ευγνωμοσύνη συνδέεται με μεγαλύτερη συναισθηματική ανθεκτικότητα, βελτιωμένη σταθερότητα διάθεσης και καλύτερη αντιμετώπιση υπό πίεση.

Σύμφωνα με την ψυχολογία, η ευγνωμοσύνη αναδιαμορφώνει την προσοχή. Ο εγκέφαλος αρχίζει να σαρώνει το περιβάλλον για νόημα, ασφάλεια και αξία αντί κινδύνου. Αυτή η αλλαγή επηρεάζει τη λήψη αποφάσεων, τις σχέσεις και την αυτοαντίληψη.

Οι ψυχολόγοι λένε ότι η ευγνωμοσύνη δεν διαγράφει τη δυσκολία, αλλά αλλάζει τον τρόπο που την επεξεργάζεται ο εγκέφαλος. Με τον καιρό, η επαναλαμβανόμενη ευγνωμοσύνη γίνεται αυτόματη.

 Σύμφωνα με την ψυχολογία, έτσι σιγά σιγά η σκόπιμη ευγνωμοσύνη επανακαλωδιώνει τον εγκέφαλο για να γίνει πιο θετικός, προσαρμόσιμος και συναισθηματικά ισχυρός εξ ορισμού.