ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΓΙΑ ΣΥΝ-ΡΥΘΜΙΣΗ

Από την πρώιμη έρευνα προσκόλλησης στη σύγχρονη κοινωνική νευροεπιστήμη, μελέτες δείχνουν ότι ο εγκέφαλος σαρώνει συνεχώς τους άλλους ανθρώπους για να αξιολογήσει την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την απειλή!

Αυτή η διαδικασία είναι αυτόματη και βιολογική, όχι απλώς χαρακτηριστικό προσωπικότητας.

Όταν τα άτομα ξοδεύουν επανειλημμένα χρόνο γύρω από ήρεμα και προβλέψιμα περιβάλλοντα, ο εγκέφαλος ενισχύει τα κυκλώματα που εμπλέκονται στη συναισθηματική ρύθμιση και την αποκατάσταση του στρες.

Οι προμετωπικές περιοχές που είναι υπεύθυνες για τη λήψη αποφάσεων και τον έλεγχο των παρορμήσεων γίνονται πιο δραστήριες στη διαχείριση των αντιδράσεων. Με την πάροδο του χρόνου, τα βασικά επίπεδα άγχους μπορούν να μειωθούν.

Αντίθετα, η παρατεταμένη έκθεση σε χαοτικά ή ιδιαίτερα δραστικά περιβάλλοντα μπορεί να μετατοπίσει το νευρικό σύστημα προς την επαγρύπνηση! Αυτό μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία του στρες και να δυσκολέψει τη διατήρηση της εστίασης ή της συναισθηματικής ισορροπίας.

Ερευνητές το περιγράφουν αυτό ως κοινωνική ρύθμιση που διαμορφώνει τα νευρικά πρότυπα με την πάροδο του χρόνου. Η ψυχική ανθεκτικότητα επηρεάζεται όχι μόνο από εσωτερικές συνήθειες αλλά και από το περιβαλλοντικό πλαίσιο.

Με απλά λόγια, με ποιους περνάτε χρόνο; Αυτό μπορεί να επηρεάσει την προεπιλεγμένη αντίδραση άγχους και τη συναισθηματική σταθερότητα του εγκεφάλου!

*

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΕΠΛΑΣΜΕΝΑ ΕΙΣΙ ΠΡΟΣ ΣΥΝ-ΡΥΘΜΙΣΙΝ

Εκ των πρώτων ερευνών της προσκολλήσεως έως την σύγχρονον κοινωνικήν νευροεπιστήμην, αι μελέται δεικνύουσιν ότι ο εγκέφαλος αεί σαρώνει τους άλλους ανθρώπους ίνα κρίνη την ασφάλειαν, την σταθερότητα και την απειλήν. Αυτή η διαδικασία αυτόματος και βιολογική εστι, ουχί απλώς της προσωπικότητος ίδιον.

Ότε οι άνθρωποι διάγουσι χρόνον εν περιβάλλοντι ηρέμω και προβλεψίμω, ο εγκέφαλος ενισχύει τα κυκλώματα της συναισθηματικής ρυθμίσεως και της ιάσεως του στρες. Αι προμετωπιαίαι περιοχαί, αι υπεύθυνοι διά την λήψιν αποφάσεων και τον έλεγχον των παρορμήσεων, γίγνονται δραστικώτεραι εν τη διαχειρίσει των αντιδράσεων.Συν τω χρόνω, τα επίπεδα του άγχους δύνανται μειωθήναι.

Αντιθέτως, η μακρά έκθεσις εις χαώδη ή σφόδρα δραστικά περιβάλλοντα δύναται μετατοπίσαι το νευρικόν σύστημα προς την επαγρύπνησιν. Τούτο δύναται αυξήσαι την ευαισθησίαν εις το στρες και δυσχεράναι την διατήρησιν της εστίασης ή της συναισθηματικής ισορροπίας.

Οι ερευνηταί περιγράφουσι τούτο ως κοινωνικήν ρύθμισιν ήτις διαμορφώνει τα νευρικά πρότυπα συν τω χρόνω. Η ψυχική ανθεκτικότητα επηρεάζεται ου μόνον υπό των έσωθεν έξεων αλλά και υπό του περιβάλλοντος.

Απλώς ειπείν, μεθ’ ων διάγετε τον χρόνον υμών, τούτο δύναται επηρεάσαι την αντίδρασιν του άγχους και την συναισθηματικήν σταθερότητα του εγκεφάλου.