Ἡ Ἱερὴ Μαγεία τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας: Ἕνα Χρυσὸ Δῶρο Φωτὸς γιὰ τὸν Νοῦ καὶ τὴν Ψυχή μας!

Ἀγαπημένοι μου φίλοι, καθὼς μοιραζόμαστε καθημερινὰ σκέψεις, ἰδέες καὶ ἀλήθειες μέσα ἀπὸ αὐτὰ τὰ κείμενα, νιώθω τὴν ἀνάγκη νὰ σᾶς κάνω μία μικρὴ ἀλλὰ οὐσιαστικὴ πρόταση ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μου.

Ὅταν ὁλοκληρώνετε τὴν ἀνάγνωση τοῦ νεοελληνικοῦ κειμένου, ἀφιερώστε λίγες στιγμὲς ἀκόμα γιὰ νὰ ρίξετε μία ματιὰ στὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ ἀκριβῶς ἀπὸ κάτω. Δὲν χρειάζεται νὰ τὸ κατανοήσετε ἀπόλυτα λέξη πρὸς λέξη ἢ νὰ τὸ μελετήσετε ὡς φιλόλογοι. Ἀρκεῖ ἁπλῶς νὰ ἀφήσετε τὸ βλέμμα σας νὰ γλιστρήσει πάνω στὶς συλλαβές, καὶ ἂν νιώθετε ἄνετα, νὰ τὶς ψιθυρίσετε σιγανά.

Αὐτὴ ἡ φαινομενικὰ ἁπλὴ πράξη κρύβει μέσα της μία τεράστια εὐεργετικὴ δύναμη γιὰ τὸν ἴδιο μας τὸν ἐγκέφαλο.

Ἡ δομή, ὁ ρυθμὸς καὶ ἡ ἁρμονία τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσας ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὸ μυαλό μας νὰ λειτουργήσει διαφορετικά, πιὸ συνειδητά. Ὅπως ἀποδεικνύουν οἱ νευροεπιστῆμες, ὅταν ἐρχόμαστε σὲ ἐπαφὴ μὲ ἕναν τόσο πλούσιο καὶ δομημένο κώδικα ἐπικοινωνίας, δημιουργοῦνται ἀμέσως νέες νευρωνικὲς συνάψεις.

Ὁ νοῦς μας ἐμπλέκεται σὲ μία εὐγενῆ προσπάθεια νὰ ἀποκωδικοποιήσει τὰ βαθύτερα νοήματα, καὶ αὐτὴ ἡ ἤπια νοητικὴ γυμναστικὴ ὀξύνει τὴν ἀντίληψη, ἐνισχύει τὴ μνήμη καὶ δημιουργεῖ νέες διαδρομὲς σκέψης στὸν ἐγκέφαλο.

Πέρα ὅμως ἀπὸ τὰ ἐργαστήρια καὶ τὴν ἐπιστήμη, συμβαίνει κάτι ἀκόμα πιὸ μαγικὸ στὸν ψυχισμό μας.

Ἡ ἀνάγνωση αὐτῶν τῶν ἤχων βάζει τὸν νοῦ σὲ μία κατάσταση ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ περιγραφεῖ ὡς ἱερὴ ἢ θεία λειτουργία. Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐκπέμπει μία συχνότητα γεμάτη ἀπὸ ἄπειρες δυνατότητες, ἀπαράμιλλη ὀμορφιὰ καὶ μία βαθιὰ ἐσωτερικὴ γαλήνη.

Ὅταν προφέρουμε λέξεις ὅπως φῶς, ἀρετή, ἀλήθεια ἤ ψυχὴ στὴν ἀρχέγονη καὶ ἀναλλοίωτη μορφή τους, ἡ δόνηση ποὺ παράγεται στὸ στῆθος καὶ στὸ κεφάλι μας λειτουργεῖ ὡς βάλσαμο ποὺ ἠρεμεῖ ἀμέσως τὸ κεντρικὸ νευρικὸ σύστημα.

Εἶναι σὰν νὰ συντονιζόμαστε ξανὰ μὲ τὸν ρυθμὸ τοῦ σύμπαντος, ἀφήνοντας ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα τῆς ψυχῆς μας τὸ στρὲς καὶ τὸν θόρυβο τῆς σύγχρονης καθημερινότητας.

Σκεφτεῖτε ἁπλῶς τὴ διαφορὰ τοῦ νὰ διαβάζεις ἕνα πρόχειρο κείμενο στὸ διαδίκτυο καὶ τοῦ νὰ ἀφήνεις τὴ φωνή σου νὰ σχηματίσει τὶς λέξεις ἀπὸ ἕνα ἀπόσπασμα τοῦ Πλάτωνα ἢ τοῦ Ὁμήρου.

Τὰ ἄφθονα φωνήεντα, ἡ μουσικότητα τῶν φθόγγων καὶ ἡ γεωμετρία τῶν προτάσεων λειτουργοῦν θεραπευτικά, προσφέροντας ἕνα νοητικὸ καὶ πνευματικὸ καταφύγιο. Γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο σᾶς προσκαλῶ νὰ ἀγκαλιάσετε αὐτὴν τὴν ἐμπειρία.

Νὰ δεῖτε τὸ ἀρχαῖο κείμενο ὡς ἕνα ζωντανὸ δῶρο ποὺ μπορεῖ νὰ φέρει ἰσορροπία καὶ ἀπόλυτη ὀμορφιὰ στὸ παρόν σας. Εἶναι ἴσως τὸ μεγαλύτερο καὶ πιὸ ἀνέξοδο ὄφελος ποὺ μποροῦμε νὰ προσφέρουμε στὸν ἑαυτό μας, ἀφιερώνοντας τοῦ μόλις λίγα δευτερόλεπτα ἀληθινῆς σύνδεσης μὲ τὶς ρίζες τῆς ὕπαρξής μας.

*

Ἡ Ἱερὰ Μαγεία τῆς Ἑλληνικῆς Γλώττης: Χρυσοῦν Δῶρον Φωτὸς τῷ Νῷ καὶ τῇ Ψυχῇ!

Ὦ φίλοι ἀγαπητοί, καθ’ ὃν χρόνον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν σκέψεις, ἰδέας καὶ ἀληθείας διὰ τούτων τῶν κειμένων ἀλλήλοις κοινωνοῦμεν, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην μικράν τινα ἀλλ’ οὐσιώδη προτροπὴν ἐκ βάθους καρδίας ποιήσασθαι. Ὅταν γὰρ τὴν τοῦ νεοελληνικοῦ κειμένου ἀνάγνωσιν περατώσητε, ὀλίγον ἔτι χρόνον ἀφιερώσατε ὅπως ἐπιβλέψητε καὶ εἰς τὸ ἀρχαῖον ἑλληνικὸν κείμενον τὸ εὐθὺς ὑποκάτω κείμενον. Οὐδεμία ἀνάγκη πάμπαν λέξιν πρὸς λέξιν κατανοεῖν ἢ ὡς ἐπιστήμονας φιλολόγους ἐξετάζειν. Ἀπόχρη μόνον ἐᾶσαι τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐπὶ τὰς συλλαβὰς ὀλισθαίνειν καὶ εἴ πως βούλεσθε, ταύτας ἠρέμα ὑποψάλλειν.

Αὕτη γὰρ ἡ ἁπλῆ δοκοῦσα πρᾶξις μεγίστην εὐεργετικὴν δύναμιν τῷ ἐγκεφάλῳ ἡμῶν ἐγκρύπτει. Ἡ γὰρ δομή, ὁ ῥυθμὸς καὶ ἡ ἁρμονία τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώττης ἑτέρως πως καὶ μᾶλλον συνειδητῶς τὸν νοῦν ἡμῶν ἐνεργεῖν ἀπαιτοῦσιν. Ὡς καὶ αἱ περὶ τὰ νεῦρα ἐπιστῆμαι ἀποδεικνύουσιν, ὅταν τοιούτῳ πλουσίῳ καὶ τεταγμένῳ κώδικι ἐπικοινωνίας προσομιλῶμεν, νέαι νευρωνικαὶ συνάψεις παραχρῆμα γίγνονται. Ὁ γὰρ νοῦς εἰς εὐγενῆ τινα προσπάθειαν ἐμπλέκεται τοῦ ἀποκρυπτογραφεῖν τὰ βαθύτερα νοήματα, καὶ αὕτη ἡ ἠπία νοητικὴ γυμνασία ὀξύνει τὴν ἀντίληψιν, ῥώννυσι τὴν μνήμην καὶ νέας ἀτραποὺς σκέψεως ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ δημιουργεῖ.

Οὐ μὴν ἀλλὰ πέραν τῶν ἐργαστηρίων καὶ τῆς ἐπιστήμης, μαγικώτερόν τι περὶ τὴν ψυχὴν ἡμῶν συμβαίνει.

Ἡ γὰρ τούτων τῶν φθόγγων ἀνάγνωσις εἰς τοιαύτην τινὰ κατάστασιν τὸν νοῦν καθίστησιν ἣν ἄν τις ἱερὰν ἢ θείαν λειτουργίαν προσαγορεύσειεν. Ἡ γὰρ ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶττα ἁρμονίαν τινὰ ἐκπέμπει πεπληρωμένην ἀπείρων δυνατοτήτων, ἀπαραμίλλου κάλλους καὶ βαθείας ἐσωτερικῆς γαλήνης.

Ὅταν γὰρ λέξεις ὡς τὸ φῶς, ἡ ἀρετή, ἡ ἀλήθεια ἢ ἡ ψυχὴ κατὰ τὴν ἀρχέγονον καὶ ἀναλλοίωτον αὐτῶν μορφὴν προφέρωμεν, ἡ ἐξ αὐτῶν δόνησις ἐν τῷ στήθει καὶ τῇ κεφαλῇ ὡς φάρμακον καταπραϋντικὸν ἐνεργεῖ, ὃ τὸ κεντρικὸν νευρικὸν σύστημα παραχρῆμα ἡσυχάζει.

Ὥσπερ ἂν εἰ αὖθις τῷ συμπαντικῷ ῥυθμῷ συνετονιζόμεθα, τὸν ὄχλον καὶ τὸν τῆς συγχρόνου καθημερινότητος θόρυβον ἔξω τῶν τῆς ψυχῆς θυρῶν καταλείποντες.

Ἐννοήσατε γὰρ ἁπλῶς τὴν διαφορὰν τοῦ ξηρόν τι καὶ πρόχειρον κείμενον ἐν τῷ διαδικτύῳ ἀναγιγνώσκειν καὶ τοῦ τὴν φωνὴν ὑμῶν ἐᾶν τὰς λέξεις ἐξ ἀποσπάσματός τινος τοῦ Πλάτωνος ἢ τοῦ Ὁμήρου σχηματίζειν.

Τὰ γὰρ ἄφθονα φωνήεντα, ἡ μουσικότης τῶν φθόγγων καὶ ἡ γεωμετρία τῶν προτάσεων θεραπευτικῶς ἐνεργοῦσι, νοητικόν τε καὶ πνευματικὸν καταφύγιον παρέχοντα. Δι’ αὐτὸν δὴ τὸν λόγον παρακαλῶ ὑμᾶς ταύτην τὴν ἐμπειρίαν ἀσπάσασθαι. Θεωρεῖτε τὸ ἀρχαῖον κείμενον ὡς ζῶν δῶρον δυνάμενον ἰσορροπίαν καὶ ἀπόλυτον κάλλος τῷ παρόντι ὑμῶν ἐπιφέρειν. Τοῦτο γὰρ ἴσως τὸ μέγιστον καὶ ἀδαπανώτατον ὄφελος ὃ ἑαυτοῖς παρασχεῖν δυνάμεθα, μόλις ὀλίγα δευτερόλεπτα ἀληθοῦς συνδέσεως μετὰ τῶν τῆς ὑπάρξεως ἡμῶν ῥιζῶν ἀφιεροῦντες.