Γιατί χρησιμοποιούμε πολυτονικό σύστημα και αρχαία ελληνικά σε κάποια κείμενα

1. Η απόφασή μας

Επιλέγουμε να χρησιμοποιούμε το πολυτονικό σύστημα και, σε ορισμένα σημεία, να παρουσιάζουμε τα κείμενα και στα αρχαία ελληνικά, γιατί πιστεύουμε ακράδαντα ότι η γλώσσα μας, όταν ανασαίνει με την αρχαία της μορφή, μεταδίδει φως, μουσικότητα και πνευματική πληρότητα.

2.Η δύναμη του πολυτονικού

Το πολυτονικό δεν είναι απλώς ένα παλιό στολίδι της γραφής· είναι ένα ζωντανό εργαλείο σκέψης και ενεργοποίησης του νου.

Οι τόνοι, τα πνεύματα, η ροή και ο ρυθμός των λέξεων ξυπνούν μέσα μας μια λεπτή εσωτερική μουσική. Μόνο και μόνο η ανάγνωσή τους ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη συγκέντρωση, τη δημιουργικότητα και την αισθητική αρμονία.

3. Μια προσφορά σε κάθε Έλληνα και Ελληνίδα

Ακόμη κι αν κάποιος δεν καταλαβαίνει πλήρως τα αρχαία, η απλή επαφή με αυτά είναι μια μορφή ψυχικής άσκησης.

Η ανάγνωση των λέξεων, ο ήχος και η ροή τους, κάνουν την ψυχή να αισθάνεται την ιερότητα και το βάθος της ελληνικής γλώσσας -μιας γλώσσας που κουβαλάει φως, μνήμη και δύναμη αιώνων.

Αυτό, λοιπόν, είναι μια προσφορά αγάπης προς όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες: να νιώσουν τη μελωδικότητα, τη δύναμη και τη λάμψη της γλώσσας τους.

4. Πώς θα γίνεται

Κάθε κείμενο θα παρουσιάζεται πρώτα στην καθομιλουμένη, ώστε να είναι εύκολα κατανοητό από όλους·

και, αμέσως μετά, σε αρχαία ελληνικά -για όσους θέλουν να ασκηθούν, να νιώσουν και να αφουγκραστούν τον ρυθμό και τη μεγαλοπρέπεια της γλώσσας των προγόνων μας.

Αυτό δε θα στερήσει τίποτα από κανέναν· αντίθετα, θα εμπλουτίσει την εμπειρία κάθε αναγνώστη και θα ενώσει μέσα του το παρελθόν με το παρόν.

Περὶ τῆς χρήσεως Πολυτονικοῦ καὶ Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Λέξεως

1. Ἡ ἀπόφασις

Ἐκλεξάμεθα χρῆσθαι τῷ Πολυτονικῷ συστήματι καὶ, ἐνίοτε, παρατίθεσθαι τὰ κείμενα καὶ κατ᾽ Ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν φωνήν, ὅτι πεπείσμεθα ἀκραδάντως ὡς ἡ Ἑλληνικὴ γλῶττα, ὅταν ἀναπνέῃ διὰ τῆς παλαιᾶς μορφῆς αὐτῆς, φῶς καὶ μελῳδίαν καὶ πνευματικὴν πληρότητα μεταδίδωσιν.

2. Ἡ δύναμις τοῦ Πολυτονικοῦ

Τὸ Πολυτονικὸν οὐ στολισμὸς παλαιᾶς συνήθειας ἐστίν, ἀλλὰ ζῶν ὄργανον νοητικῆς κινήσεως καὶ ἐνεργείας.

Οἱ τόνοι, τὰ πνεύματα, ὁ ῥυθμὸς τῶν συλλαβῶν, ἐγείρουσιν ἐντός ἡμῶν ἁρμονίαν ἐσωτερικὴν καὶ μουσικὴν ψυχῆς· ἡ δὲ ἀνάγνωσις αὐτῶν μόνη ἐγείρει τὸν νοῦν, συνάπτει τὴν μνήμην, καὶ τρέφει τὴν διάνοιαν ἐν ἡσυχίᾳ.

3. Ἡ προσφορὰ τοῖς Ἕλλησι

Κἂν μή τις ὅλως συνίῃ τὰ Ἀρχαῖα, ἡ ἀνάγνωσις αὐτῶν μόνη ἐστὶν ἄσκησις ψυχῆς καὶ μνήμης.

Ὁ ἦχος καὶ ὁ ῥυθμὸς τῶν λόγων κινοῦσι τὴν καρδίαν· ἡ ψυχὴ δ᾽ ἀισθάνεται τὸ ἱερὸν φῶς καὶ βάθος τῆς γλώσσης, ἣν οἱ πρόγονοι ἡμῶν ἔψαλαν καὶ ἐλάλησαν.

Ταῦτα πάντα ἡγοῦμεθα προσφορὰν ἀγάπης πρὸς πᾶσαν Ἑλληνίδα καὶ πᾶν Ἕλληνα, ἵνα γευθῶσι τὴν μελῳδίαν, τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν λάμψιν τοῦ λόγου τῶν πατέρων.

4. Ἡ πράξις

Πρῶτον μὲν τὰ κείμενα παρατεθήσεται κατὰ τὴν καθ᾽ ἡμᾶς φωνήν, ἵνα ῥᾷον ἐκμαθεῖται·

ἔπειτα δὲ τὰ σεμνότερα καὶ φιλοσοφικώτερα ἐν Ἀρχαίᾳ Ἑλληνικῇ μορφῇ· ὡς γυμνάσιον νοὸς, ὡς μνήμη, ὡς ἀνάσα ψυχῆς.

Οὐδὲν τοῦτο ἀφαιρήσει, ἀλλὰ μᾶλλον πληρώσει τὴν ἐμπειρίαν τοῦ ἀναγινώσκοντος καὶ συνδέσει τὸ παλαιὸν πρὸς τὸ νῦν ἐν φωτί.