ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΝΟ 5 ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ: ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ 33 ΠΥΛΩΝ

Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας ὅτι ἀντιλαμβανόμαστε τὸν κόσμο μὲ πέντε αἰσθήσεις: Ὅραση, Ἀκοή, Ὄσφρηση, Γεύση, Ἁφή.

Κι ὅμως, ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη ἔρχεται σήμερα νὰ μᾶς ἀφήσει ἄφωνους.

Τὸ ἀνθρώπινο σῶμα δὲν ἔχει 5, ἀλλὰ ἴσως καὶ 33 ξεχωριστὲς αἰσθήσεις γιὰ νὰ ἑρμηνεύει τὴν Πραγματικότητα!

Πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς λειτουργοῦν σιωπηλά, στὸ παρασκήνιο, χωρὶς κὰν νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, σὰν ἕνας «Φύλακας Ἄγγελος» τῆς βιολογίας μας.

Οἱ Κρυφὲς Δυνάμεις Μέσα μας

Πέρα ἀπὸ τὰ μάτια καὶ τὰ αὐτιά, ὑπάρχουν συστήματα ἐκπληκτικῆς εὐφυΐας:

Η Ἰδιοδεκτικότητα (Proprioception): Εἶναι ἡ αἴσθηση ποὺ ἐπιτρέπει στὸ σῶμα νὰ κατανοεῖ τὴ θέση του στὸν χῶρο χωρὶς νὰ κοιτάζει. Εἶναι αὐτὸ ποὺ σὲ κάνει νὰ ξέρεις ποῦ εἶναι τὰ χέρια σου ὅταν κλείνεις τὰ μάτια.

Η Αἴσθηση Ισορροπίας (Equilibrioception): Ἡ τέχνη τῆς ἰσορροπίας. Ἕνα ἐσωτερικὸ γυροσκόπιο ποὺ μᾶς κρατάει ὄρθιους καὶ συντονισμένους μὲ τὴ βαρύτητα τῆς Γῆς.

Η Ἐνδοαισθητικότητα (Interoception):Ἴσως ἡ πιὸ σημαντικὴ γιὰ τὴν ψυχή μας. Εἶναι ἡ αἴσθηση ποὺ «ἀκούει» τί συμβαίνει μέσα μας: τὴν καρδιά, τὴν πείνα, τὴν ἀναπνοή. Εἶναι ἡ βιολογικὴ βάση τῆς «ἐπίγνωσης».Ὅταν ἔχουμε ἄγχος ἢ ταραχή, συχνὰ εἶναι ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ αἴσθηση εἶναι ἀπορρυθμισμένη.

Ἡ Ἀντίληψητοῦ Χρόνου: Ναί, τὸ σῶμα μας «νιώθει» τὸν χρόνο νὰ κυλάει, χωρὶς ρολόι.

Τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ ἐμᾶς;

Ὅτι δὲν εἴμαστε ἀπομονωμένοι παρατηρητὲς σὲ ἕναν ξένο κόσμο. Εἴμαστε φτιαγμένοι γιὰ νὰ συνδεόμαστε βαθιὰ μὲ τὴν Κτίση. Τὸ σῶμα μας εἶναι ἕνα πολυσύνθετο δίκτυο ποὺ ἀνιχνεύει θερμοκρασία, πόνο, πίεση, δονήσεις, ἀκόμα καὶ τὴ χημεία τοῦ αἵματος, γιὰ νὰ μᾶς προστατεύει καὶ νὰ μᾶς καθοδηγεῖ.

Αὐτὴ ἡ νέα γνώση ἀνατρέπειτὰ πάντα στὴν Ψυχολογία.

Μᾶς δείχνει ὅτι πολλὲς φορὲς ἡ ψυχική μας κατάσταση (ἄγχος, φόβος) δὲν εἶναι «ιδέα μας», ἀλλὰ μῆνυμα ἀπὸ τὶς κρυφὲς-αἰσθήσεις μας ὅτι κάτι δὲν πάει καλά.

Ἡ ἐπιστήμη, ἀντὶ νὰ ἁπλοποιεῖ τὸν ἄνθρωπο, ἀποκαλύπτει ὅτι εἴμαστε ἕνα μυστήριο ἄβυσσος.

Είμαστε ένα ὄργανο μὲ 33 χορδές, φτιαγμένο νὰ παίζει τὴ μουσικὴ τῆς ζωῆς μὲ ἀκρίβεια καὶ σοφία.

«Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα Σου, Κύριε…»