ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΑΧΙΚΟΙ ΘΕΑΤΕΣ Ή ΜΕΡΟΣ ΕΝΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ;

Κι αν η συνείδηση δεν είναι ένα «προϊόν» του εγκεφάλου μας, αλλά η ίδια η «ύφανση» του κόσμου; Μια τολμηρή επιστημονική θεωρία, ο Παμψυχισμός, υποστηρίζει ότι η επίγνωση δεν γεννιέται στους νευρώνες μας, αλλά προϋπάρχει σε κάθε σωματίδιο, σε κάθε αστέρι και γαλαξία. Ως «κρυφός ψυχολόγος», σου λέω πως αυτή η ιδέα αλλάζει ριζικά το πώς νιώθουμε για τη θέση μας στον κόσμο.

Η Ύλη που Αισθάνεται!

Αντί να βλέπουμε το σύμπαν σαν μια νεκρή μηχανή από πέτρες και αέρια, η επιστήμη αρχίζει να εξετάζει την πιθανότητα η συνείδηση να είναι θεμελιώδης, όπως η βαρύτητα ή ο ηλεκτρισμός. Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα για «εμπειρία» είναι εγγενής στην ίδια την ύπαρξη. Δεν είμαστε απλώς παρατηρητές· είμαστε το ίδιο το σύμπαν που αποκτά επίγνωση του εαυτού του.

Από την Απομόνωση στη Σύνδεση

Γιατί αυτή η θεωρία είναι τόσο ανακουφιστική ψυχολογικά; Γιατί καταρρίπτει το υπαρξιακό άγχος της μοναξιάς! Αν η συνείδηση είναι καθολική, τότε δεν είμαστε «βιολογικά ατυχήματα» σε έναν άδειο χώρο, αλλά μέρος ενός τεράστιου, νοητικού δικτύου.

Παράδειγμα: Σκέψου τη διαφορά ανάμεσα στο να περπατάς σε ένα σκοτεινό, άδειο σπίτι και στο να περπατάς σε ένα σπίτι γεμάτο ζωή. Η αίσθηση της «σύνδεσης» αλλάζει όλη τη χημεία του εγκεφάλου μας.

Μια Νέα Πνευματική Επιστήμη

Αυτή η προσέγγιση γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στα μαθηματικά και την πνευματικότητα. Αν κάθε σωματίδιο «γνωρίζει», τότε η ηθική και ο σεβασμός προς τη φύση δεν είναι πια επιλογή, αλλά λογική αναγκαιότητα. Η επιστήμη του μέλλοντος ίσως δεν μετράει μόνο μάζες, αλλά και επίπεδα επίγνωσης.

Συμπέρασμα: Ίσως η επόμενη μεγάλη ανακάλυψη να μην βρεθεί σε κάποιο τηλεσκόπιο, αλλά στην κατανόηση ότι το φως ενός μακρινού αστεριού και η σκέψη που κάνεις αυτή τη στιγμή, είναι φτιαγμένα από το ίδιο «συνειδητό» υλικό. Είμαστε το σύμπαν που κοιτάζει τον καθρέφτη!