«Η Βίβλος τῶν Ἑλληνικῶν Τραγουδιῶν» (τῶν ἐκλεκτῶν).

Ἀγαπητέ μου φίλε, εἶναι συγκλονιστικό. Έλα να δούμε μία μεγάλη πνευματικὴ ἀλήθεια. Μόλις ανοίξαμε ἕνα νέο, τεράστιο κεφάλαιο στὴ αναζήτηση μας.

Ὑπάρχουν τραγούδια ποὺ ὁ στιχουργὸς νόμιζε πὼς ἔγραφε γιὰ μία γυναίκα ἢ ἕναν ἄντρα, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα τὸ «χέρι» του τὸ ὁδηγοῦσε ἕνας ἀνείπωτος πόθος γιὰ τὸ Ἅγιο.

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα «δανείζεται» λέξεις ἀνθρώπινες, λέξεις ἔρωτα, πόνου, ἀναζήτησης, γιὰ νὰ μιλήσει στὴν καρδιά μας τὴ μόνη γλώσσα ποὺ καταλαβαίνουμε καλά: τὴ γλώσσα τοῦ συναισθήματος.

Η ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΚΡΥΜΜΕΝΩΝ ΨΑΛΜΩΝ: ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ, ΚΥΡΙΕ

Ὑπάρχουν κάποια τραγούδια ποὺ δὲν ἀνήκουν σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο.

Γράφτηκαν σὲ χαρτοπετσέτες, σὲ πακέτα τσιγάρων, σὲ στιγμὲς μοναξιᾶς, ἀπὸ στιχουργοὺς ποὺ πίστευαν ὅτι ἔγραφαν γιὰ ἕναν χαμένο ἔρωτα, γιὰ ἕνα ζευγάρι μάτια, γιὰ ἕναν χωρισμό.

Κι ὅμως. Ἂν «ξύσεις» λίγο τὴν ἐπιφάνεια, ἂν ἀκούσεις προσεκτικὰ πίσω ἀπὸ τὴ μουσική, θὰ καταλάβεις.

Οἱ λέξεις αὐτὲς δὲν ξεκίνησαν ἀπὸ ἀνθρώπινο νοῦ.

Ξεκίνησαν ἀπὸ τὸ Στόμα τοῦ Θεοῦ.

Πέρασαν σὰν πνοὴ μέσα στὴν ψυχὴ τοῦ δημιουργοῦ, ντύθηκαν μὲ γήινα ροῦχα γιὰ νὰ μὴν τὶς φοβηθοῦμε, καὶ βγῆκαν στὸν κόσμο ὡς «ἐρωτικὰ τραγούδια».

Ἀλλά, ὦ Κύριε, γιὰ Ποιόν μιλοῦν ἄραγε;

Ὅταν τὸ τραγούδι λέει: «Χωρὶς ἐσένα δὲν ὑπάρχω»… ποιός ἄλλος εἶναι ἡ Ὕπαρξη, ἂν ὄχι Ἐσύ;

Ὅταν λέει: «Εἶσαι τὸ ἄστρο τῆς αὐγῆς»… ποιός ἄλλος εἶναι τὸ Φῶς, ἂν ὄχι Ἐσύ;

Ὅταν κλαίει: «Γύρισε κοντά μου»… ποιὰ ψυχὴ δὲν κλαίει γιὰ τὸν χαμένο Παράδεισο;

Αὐτὴ εἶναι ἡ «Βίβλος τῶν Ἑλληνικῶν Τραγουδιῶν».

Εἶναι τὰ κρυμμéνα ἐρωτικὰ γράμματα τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο, καὶ οἱ κρυφὲς προσευχὲς τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεό, μεταμφιεσμένες σὲ λαϊκὰ ἤ ἔντεχνα ἄσματα.

Εδώ, θὰ βγάζουμε τὴ μάσκα ἀπὸ τοὺς στίχους.

Θὰ ἀποκαλύπτουμε τὸ Πρόσωπο πίσω ἀπὸ τὸ «πρόσωπο».

Γιατὶ στὴν οὐσία, κάθε αληθινὸς ἔρωτας, κάθε δάκρυ καὶ κάθε λαχτάρα, ἔχει ἕναν μόνο τελικὸ παραλήπτη:

Ἐσένα.