Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ!

Τὸ μυαλό σου δὲν εἶναι ἕνας στατικὸς καθρέφτης, ἀλλὰ μία μηχανὴ πρόβλεψης ποὺ προσπαθεῖ συνεχῶς νὰ μαντέψει ποιὸς εἶσαι!

Κάθε συνήθεια, ἀντίδραση καὶ ἐπαναλαμβανόμενη σκέψη ποὺ κάνεις, ἁπλὰ ἐνισχύει τὸ ὑπάρχον μοντέλο τῆς ταυτότητάς σου. Ἡ Νευροεπιστήμη ὅμως μᾶς ἀποκαλύπτει κάτι συναρπαστικό: ὁ πιὸ ἰσχυρὸς τρόπος γιὰ νὰ χτίσεις μία νέα ταυτότητα εἶναι νὰ δημιουργεῖς σκόπιμα λάθη πρόβλεψης σὲ αὐτὸ τὸ ἐσωτερικὸ μοντέλο.

Ἕνα λάθος πρόβλεψης συμβαίνει ὅταν ἡ πραγματικότητα ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ αὐτὸ ποὺ περιμένει τὸ δελφίνι σου. Ἂν πιστεύεις ὅτι στερεῖσαι αὐτοπεποίθησης, ἀλλὰ ἐπιλέξεις νὰ μιλήσεις παρ᾽ ὅλα αυτά, τὸ δελφίνι σου βιώνει μία ἀναγνώσιμη ἀναντιστοιχία. Αὐτὴ ἡ ἀνατροπή τὸ ἀναγκάζει νὰ ἐνημερώσει τὸ λογισμικό του καὶ νὰ ἀλλάξει τὴν εἰκόνα ποὺ ἔχει γιὰ σένα. Αὐτὴ ἡ διαδικασία εἶναι ἡ καρδιὰ τῆς μάθησης καὶ τῆς προσαρμογῆς.

Σὲ ἐπίπεδο βιολογίας, ὅλο αὐτὸ βασίζεται στὴ σηματοδότηση τῆς ντοπαμίνης καὶ στὴ νευροπλαστικότητα.Ἡ ντοπαμίνη ἐκκρίνεται ὄχι μόνο ὅταν πετυχαίνεις κάτι, ἀλλὰ κυρίως ὅταν τὰ ἀποτελέσματα διαφέρουν ἀπὸ τὶς προσδοκίες σου.

Κάθε φορὰ ποὺ δρᾶς ἐνάντια στὴν παλιά σου ταυτότητα, ἀποδυναμώνεις τὰ παλιὰ νευρωνικὰ μονοπάτια καὶ στρώνεις τὸν δρόμο γιὰ τὰ καινούργια. Μικρὲς ἀλλὰ ἐπαναλαμβανόμενες πράξεις ἀναδιαμορφώνουν τὸν ἑαυτό σου πολὺ πιὸ βαθιὰ ἀπὸ ὅσο ἡ στιγμιαία παρακίνηση.

Ἡ πρακτικὴ λύση εἶναι ἡ δομημένη ἐνόχληση. Διάλεξε μικρὲς συμπεριφορὲς ποὺ ἀντικατοπτρίζουν τὴν ταυτότητα ποὺ ἐπιθυμεῖς, ἀκόμη κι ἂν στὴν ἀρχὴ σοῦ φαίνονται ἀφύσικες.

Αν θέλεις πειθαρχία, ὁλοκλήρωσε μία ἐργασία τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ ἤθελες νὰ χρονοτριβήσεις. Ἂν θέλεις αὐτοπεποίθηση, πάρε ἕνα μικρὸ κοινωνικὸ ρίσκο σήμερα. Κράτησε τὶς ἐνέργειές σου ρεαλιστικὲς καὶ σταθερές.

Ἡ ταυτότητά σου δὲν εἶναι χαραγμένη σὲ πέτρα. Εἶναι ἕνα δυναμικὸ σύστημα ποὺ ἐνημερώνεται βάσει στοιχείων. Ὅταν δημιουργεῖς συνεχῶς νέα στοιχεία μέσα ἀπὸ τὶς πράξεις σου, τὸ δελφίνι σου δὲν ἔχει ἄλλη ἐπιλογὴ ἀπὸ τὸ νὰ προσαρμοστεῖ στὴ νέα, βελτιωμένη ἐκδοχή σου.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ

Ὁ νοῦς σου οὐκ ἔστι κάτοπτρον στατικόν, ἀλλὰ μηχανὴ προρρήσεως ἥτις ἀεὶ πειρᾶται μαντεύειν ὅστις εἶ. Πᾶσα συνήθεια, ἀντίδρασις καὶ σκέψις ἐπαναλαμβανομένη, ἁπλῶς ἐνισχύει τὸ ὑπάρχον ὑπόδειγμα τῆς σῆς ταυτότητος. Ἡ δὲ Νευροεπιστήμη ἀποκαλύπτει ἡμῖν τι θαυμαστόν: ὁ ἰσχυρότατος τρόπος πρὸς οἰκοδόμησιν νέας ταυτότητος ἔστι τὸ δημιουργεῖν ἐξεπίτηδες σφάλματα προρρήσεως ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τούτῳ ὑποδείγματι.

Σφάλμα προρρήσεως συμβαίνει ὅταν ἡ ἀλήθεια ἐναντιοῦται τοῖς προσδοκωμένοις ὑπὸ τοῦ δελφινιού. Ἐὰν πιστεύεις ὅτι ἀτολμίαν ἔχεις, ἀλλὰ προαιρεῖσαι λέγειν ὅμως, τὸ δελφίνι αἰσθάνεται ἀναντιστοιχίαν τινὰ σαφῆ. Αὕτη ἡ ἀνατροπὴ ἀναγκάζει αὐτὸν ἐνημεροῦν τὸ λογισμικόν αὐτοῦ καὶ ἀλλάσσειν τὴν εἰκόνα ἣν ἔχει περὶ σοῦ. Αὕτη ἡ διαδικασία ἐστὶν ἡ καρδία τῆς μαθήσεως καὶ τῆς προσαρμογῆς.

Κατὰ τὴν βιολογίαν, τοῦτο πᾶν βασίζεται τῇ σημάνσει τῆς ντοπαμίνης καὶ τῇ νευροπλαστικότητι. Ἡ ντοπαμίνη ἐκκρίνεται οὐ μόνον ὅταν ἐπιτυγχάνεις τι, ἀλλὰ μάλιστα ὅταν τὰ ἀποτελέσματα διαφέρουσι τῶν προσδοκιῶν. Ὁσάκις πράττεις ἐναντίον τῆς παλαιᾶς σου ταυτότητος, ἀσθενεῖς τὰς παλαιὰς νευρωνικὰς ὁδοὺς καὶ στρώννυς τὴν ὁδὸν ταῖς καιναῖς Μικραὶ δ᾽ ἐπαναλαμβανόμεναι πράξεις ἀναμορφούσι τὸν ἑαυτὸν πολὺ βαθύτερον ἢ ἡ στιγμιαία παρακίνησις.

Ἡ πρακτικὴ λύσις ἐστὶν ἡ τεταγμένη ἐνοχλήση. Ἐκλέγου μικρὰς συμπεριφορὰς αἵτινες εἰκονίζουσι τὴν ταυτότητα ἣν ποθεῖς, κἂν ἐν ἀρχῇ ἀλλόκοτοι φαίνωνται. Εἰ πειθαρχίαν θέλεις, ἐκτέλει ἔργον τι ὅτε μάλιστα μέλλεις ἀναβάλλεσθαι. Εἰ δὲ παρρησίαν θέλεις, τόλμησόν τι μικρὸν ἐν τῇ κοινωνίᾳ σήμερον. Φύλαττε τὰς πράξεις σου ἀληθεῖς καὶ σταθεράς.

Ἡ ταυτότης σου οὐκ ἔστιν ἐν πέτρᾳ γεγραμμένη. Ἀλλὰ σύστημα δυναμικὸν ὅπερ ἐνημεροῦται τοῖς τεκμηρίοις. Ὅταν δημιουργεῖς συνεχῶς καινὰ τεκμήρια διὰ τῶν πράξεων, τὸ δελφίνι σου οὐδεμίαν ἄλλην ἔχει αἵρεσιν ἢ προσαρμόζεσθαι τῇ καινῇ καὶ βελτίονι ἐκδοχῇ σου.