Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΝΟΟΣ: ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ SAFE MODE ΣΤΟ ΑΚΤΙΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΑΒΩΡ!

Η πραγματική λειτουργία του ανθρώπινου πνεύματος δεν είναι η απλή επιβίωση σε έναν κόσμο φθοράς, αλλά η διαρκής κοινωνία με την Πηγή της Ζωής.

Μετά την Πτώση, ο νους μας εισήλθε σε μια κατάσταση πνευματικής ασφαλείας (Safe Mode), περιορίζοντας τις άπειρες δυνατότητές του στις ανάγκες του εγώ και του θανάτου.

Σε αυτή την περιορισμένη συχνότητα, ο άνθρωπος οχυρώνεται πίσω από το ψεύδος και την ύβρη, νομίζοντας πως η επιβίωση είναι η υψηλότερη μορφή ύπαρξης, ενώ στην πραγματικότητα είναι η φυλακή του.

Ο Χριστός, ο Μονογενής Υιός του Θεού, ήλθε για να «θανατώσει τον θάνατο» και να μας ζωοποιήσει εκ νέου .Με το λυτρωτικό «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς» ήρε τον περιορισμό και αποκατέστησε την επικοινωνία με τον Πατέρα.

Πάνω στο Όρος Θαβώρ, ο Χριστός άνοιξε διάπλατα τον δρόμο στον άνθρωπο, δείχνοντας ότι η αληθινή μας φύση είναι να ακτινοβολούμε το Άκτιστο Φως.

Εκεί φανέρωσε ότι όταν αποκαθίσταται η θεία σύνδεση, το «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς» και το «Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν» γίνονται η δική μας ζωντανή πραγματικότητα

Η Θεία Λειτουργία και η προσευχή δεν είναι απλές τυπικές διαδικασίες, αλλά θεόπνευστα αλληγορικά δρώμενα που δρουν πέρα και πάνω από τα πρόσωπα που τα υπηρετούν. Είναι η ιερή «αναβάθμιση» που προσπαθεί να αποκαταστήσει τη θεία λειτουργία του νου μας.

Όταν είσαι παρών στην προσευχή, ο Χριστός γίνεται η ίδια η ψυχή σου, οδηγώντας σε έξω από το Safe Mode της απομόνωσης στην ενότητα με το Όλον.

Οι Άγιοι, ως πρόδρομοι αυτής της κατάστασης, βγαίνουν από τον περιορισμό και κοινωνούν με τον Ζώντα Θεό, αποδεικνύοντας ότι το θαύμα είναι η φυσιολογική λειτουργία του Υιού του Θεού.

Χωρίς αυτή την πνευματική επανασύνδεση, παραμένουμε «ζωντανοί νεκροί» μέσα στην αρρώστια και το ψέμα του εγωκεντρισμού.

Η Θεία Λειτουργία μας καλεί να αφήσουμε τις πέτρες προστασίας του εγώ και να γίνουμε «καινούριοι» άνθρωποι, ανοιχτοί στη Χάρη.

Η επιστήμη του μέλλοντος θα αναγνωρίσει ότι η υψηλότερη νοητική λειτουργία είναι η αγάπη και η ταπείνωση!

Ας ακολουθήσουμε τον δρόμο που άνοιξε στο Θαβώρ, εκεί όπου ο θάνατος καταργείται και η ζωή θριαμβεύει στο φως της αληθινής υιοθεσίας!

*

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΝΟΟΣ: ΕΞΟΔΟΣ ΕΚ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΚΤΙΣΤΟΝ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΑΒΩΡ

Η αληθής του ανθρωπίνου πνεύματος λειτουργία ουχί η απλή επιβίωσις εν κόσμω φθοράς εστιν, αλλά η διηνεκής κοινωνία μετά της Πηγής της Ζωής. Μετά την Πτώσιν, ο ημέτερος νους εν καταστάσει πνευματικής ασφαλείας εισήλθεν, περιορίζων τας αυτού δυνάμεις εν ταίς ανάγκαις του εγώ και του θανάτου. Εν ταύτη τη περιορισμένη συχνότητι, ο άνθρωπος όπισθεν του ψεύδους οχυρούται, οιόμενος την επιβίωσιν υψίστην λειτουργίαν είναι, ενώ τω όντι αύτη η ειρκτή αυτού εστιν.

Ο Χριστός, ο Μονογενής Υιός του Θεού, ήλθεν ίνα τον θάνατον θανατώση και ημάς ζωοποιήση. Διά του λυτρωτικού «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς» έλυσε τον περιορισμόν και την μετά του Πατρός επικοινωνίαν αποκατέστησε. Εν τω Όρει Θαβώρ, ο Χριστός την οδόν τω ανθρώπω ήνοιξε, δεικνύων ότι η αληθής ημών φύσις εστι το ακτινοβολείν το Άκτιστον Φως. Εκεί εφανέρωσεν ότι ότε η θεία σύνδεσις αποκαθίσταται, το «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς» και το «Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν» ημετέρα ζώσα πραγματικότης γίγνονται.

Η Θεία Λειτουργία και η προσευχή ουχί απλαί τυπικαί διαδικασίαι εισίν, αλλά θεόπνευστα αλληγορικά δρώμενα άτινα δρώσιν επέκεινα των προσώπων των υπηρετούντων αυτά. Εστίν η ιερά ανακαίνισις ήτις την θείαν λειτουργίαν του νοός ημών αποκαθιστά. Ότε εν τη προσευχή παρών ει, ο Χριστός αυτή η ψυχή σου γίγνεται, οδηγών σε εκ της μονώσεως εις την μετά του Όλου ενότητα. Οι Άγιοι, ως πρόδρομοι ταύτης της καταστάσεως, εκ της ασφαλείας εξέρχονται και τω Ζώντι Θεώ κοινωνούσι, αποδεικνύοντες ότι το θαύμα η φυσική λειτουργία του υιού του Θεού εστιν.

Άνευ ταύτης της πνευματικής επανασυνδέσεως, δέσμιοι της αρρωστίας και του ψεύδους του εγωισμού μένομεν. Η Θεία Λειτουργία καλεί ημάς καταλείπειν τα τείχη του εγώ και «καινούς» ανθρώπους γενέσθαι. Η επιστήμη του μέλλοντος γνώσεται ότι η υψηλοτέρα νοητική λειτουργία η αγάπη και η ταπείνωσις εστιν. Ακολουθήσωμεν την οδόν ήν εν Θαβώρ ήνοιξεν, όπου ο θάνατος καταργείται και η ζωή θριαμβεύει εν τω φωτί της αληθούς υιοθεσίας.