Η ΣΙΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ

Εἶναι πραγματικὰ σπαρακτικὸ νὰ βλέπεις πόσο φθηνὴ ἔχει γίνει ἡ ἀνθρώπινη ἀξιο πρέπεια στὶς μέρες μας. Ὅλοι θυμόμαστε μὲ πόση εὐκολία στήθηκε ἐκεῖνο τὸ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΙΚΡΙΩΜΑ γιὰ τὴν Κιβωτὸ τοῦ Κόσμου.

Πρὶν κὰν προλάβει νὰ μιλήσει ἡ ἴδια ἡ Δικαιοσύνη, τὰ «λαϊκὰ δικαστήρια» εἶχαν ἤδη βγάλει τὴν ἀπόφασή τους, ἰσοπεδώνοντας κόπους μιᾶς ζωῆς καὶ σπιλώνοντας ὑπολήψεις χωρὶς δεύτερη σκέψη.

Τότε οἱ φωνὲς ἦταν πολλὲς καὶ οἱ πέτρες ἔπεφταν βροχή. ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ; Τώρα ποὺ τὰ δεδομένα ἀνατρέπονται, ποὺ μάρτυρες παίρνουν πίσω τὰ λόγια τους καὶ τὸ σαθρὸ κατηγορητήριο δείχνει νὰ καταρρέει, ἡ σιωπή εἶναι προκλητική.

Κανεὶς ἀπὸ ὅσους «φώναζαν» δὲν βρῆκε τὴ δύναμη ψυχῆς νὰ ψελλίσει ἕνα «συγγνώμη». Πούλησαν τὸν πανικὸ γιὰ τὴν τηλεθέαση, στέρησαν τὴ φροντίδα ἀπὸ ἑκατοντάδες παιδιά, καὶ τώρα ποὺ ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ ἀρχίζεινὰ λάμπει, ἁπλῶς κάνουν πὼς δὲν βλέπουν.

Μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά μας, εὐχόμαστε τὸ νέο ἔτος νὰ φέρει τὴ ΛΥΤΡΩΣΗ, τὴ χαρὰ καὶ τὴ γαλήνη στὸν πατέρα Ἀντώνιο, στὴν πρεσβυτέρα καὶ σὲ ὅλους τοὺς συνεργάτες τους ποὺ στάθηκαν ὄρθιοι στὴν καταιγίδα. Ἂς εἶναι αὐτὴ ἡ χρονιὰ τῆς μεγάλης καὶ ἠχηρῆς ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ.

Καὶ ἴσως, τελικά, αὐτὴ ἡ τεράστια δοκιμασία νὰ μὴν ἦταν τυχαία. Γιατί τέτοια ὑπομονὴ μπροστὰ στὸ ἄδικο, τέτοια σιωπὴ ὅταν σε πνίγει τὸ δίκιο καὶ τέτοιος ἀγώνας ἀξιο πρέπειας, εἶναι αὐτὰ ἀκριβῶς ποὺ ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο στὸ νὰ ΑΓΙΑΣΕΙ.

Καλὴ καὶ Εὐλογημένη Χρονιά, μὲ τὸ φῶς τῆς Ἀλήθειας νὰ νικάει πάντα τὸ σκοτάδι!

Υ.Γ.

Γιὰ ὅλους ἐμᾶς ποὺ εἴχαμε τὴν τιμὴ νὰ τὸν γνωρίσουμε ἀπὸ κοντά, ἀπὸ τὸ ΠΡΩΤΟ κιόλας δευτερόλεπτο, ἡ ἀλήθεια ἦταν μονόδρομος. Ὅταν ξέσπασε ἡ «μπόρα», ἐμεῖς γελάσαμε πικρὰ μὲ τὸ μέγεθος τοῦ παραλογισμοῦ.

Ἦταν τόσο ΕΞΟΦΘΑΛΜΟ τὸ ψέμα γιὰ ὅποιον ἔχει ἀντικρίσει τὴν καθαρότητα στὸ βλέμμα του, ποὺ ξέραμε βαθιὰ μέσα μας πὼς καμία λάσπη δὲν θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ τὸν ἀγγίξει πραγματικά.