ΟΙ ΗΛΙΟΓΕΝΝΗΤΟΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Υπάρχουν ψυχές που περπατούν ανάμεσά μας και η παρουσία τους είναι μια διαρκής ανατολή.

Αυτοί οι ηλιογέννητοι άνθρωποι δεν χρειάζονται προβολείς, γιατί η ίδια η ύπαρξή τους εκπέμπει μια εσωτερική θέρμη που λιώνει κάθε παγωνιά.

Στην Αγία Γραφή, βλέπουμε αυτό το αρχέτυπο στον Προφήτη Μωυσή, που το πρόσωπό του ακτινοβολούσε τόσο φως μετά την κοινωνία με τον Θεό, που οι άνθρωποι δεν άντεχαν να τον κοιτάξουν.

Είναι η ίδια ακτινοβολία που βλέπουμε στον “Καλό Σαμαρείτη”, τον άγνωστο οδοιπόρο που προσφέρει τα πάντα χωρίς να ζητά αναγνώριση, δρώντας αποκλειστικά από την αγάπη που ξεχειλίζει μέσα του.

Στην ιστορία και την τέχνη, συναντάμε τέτοια ηλιόλουστα πλάσματα όπως ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, που μιλούσε στα πουλιά και στον ήλιο σαν να ήταν αδέλφια του, ή τον Βαν Γκογκ, που παρά τον πόνο του, παγίδευσε το απόλυτο φως στους ηλίανθους του για να ζεστάνει τις ψυχές των μελλοντικών γενεών.

Όμως, οι πιο σπουδαίοι ήλιοι είναι αυτοί που περπατούν δίπλα μας αθόρυβα.

Είναι η γιαγιά στην επαρχία που προσφέρει ένα κομμάτι ψωμί με ένα χαμόγελο που φωτίζει όλο το χωριό, ο δάσκαλος που πιστεύει στο παιδί που όλοι ξέχασαν, και ο άγνωστος που σου κρατά το χέρι σε μια δύσκολη στιγμή.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν προσπαθούν να λάμψουν· απλώς είναι φως, και αυτό το φως είναι η μόνη αληθινή ελπίδα του κόσμου μας.