Ο ΘΕΟΣ ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ

Μπορεῖ νὰ ἀκούγεται σὰν παράδοξο, ἴσως καὶ σκανδαλῶδες στὰ ἄμαθα αὐτιά, ὅμως κρύβει μέσα του τὴν πιὸ ψηλὴ κορυφὴ τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, μὲ πρῶτο τὸν Ἅγιο Διονύσιο τὸν Ἀρεοπαγίτη, μᾶς δίδαξαν κάτι συγκλονιστικό: Ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ΥΠΕΡΟΥΣΙΟΣ. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι εἶναι «ἐπέκεινα τῆς οὐσίας», δηλαδὴ πάνω καὶ πέρα ἀπὸ κάθε ἔννοια ὕπαρξης ὅπως τὴν καταλαβαίνει τὸ φτωχό μας μυαλό.

Ὅταν λέμε ὅτι ἕνα τραπέζι, ἕνα βουνὸ ἢ ἕνας πλανήτης «ὑπάρχει», μιλάμε γιὰ κάτι κτιστό, κάτι ποὺ ἔχει ἀρχὴ καὶ τέλος. Ἂν ποῦμε ἁπλὰ πὼς καὶ ὁ Θεὸς «ὑπάρχει» μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, τότε Τὸν μικραίνουμε, Τὸν κατεβάζουμε στὸ ἐπίπεδο τῶν δημιουργημάτων Του. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ Πατέρες τολμοῦν νὰ ποῦν πὼς ὁ Θεὸς δὲν εἶναι οὔτε ὄν, οὔτε μὴ ὄν.

Εἶναι Αὐτὸς ποὺ ΕΙΝΑΙ ἡ αἰτία κάθε ὕπαρξης, χωρὶς νὰ δεσμεύεται ἀπὸ αὐτήν. Εἶναι τὸ «ΟΝΤΩΣ ΟΝ», ἡ ἴδια ἡ Πηγὴ τῆς Ζωῆς.

Στὴν ἱερὴ σιωπὴ τῆς προσευχῆς, καταλαβαίνουμε πὼς τὸν Θεὸ δὲν Τὸν βρίσκεις μὲ τὴ λογική, γιατί ἡ λογικὴ σταματᾶει ἐκεῖ ποὺ ἀρχίζει τὸ Μυστήριο.

Ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, τὸν Θεὸ δὲν Τὸν νοεῖς, Τὸν ζεῖς. Δὲν εἶναι μιὰ ἰδέα γιὰ νὰ τὴν ἀποδείξεις, εἶναι τὸ Φῶς ποὺ σὲ τυφλώνει γιὰ νὰ σοῦ χαρίσει τὸ πραγματικὸ βλέμμα.

Ὁ Θεός, λοιπόν, δὲν «ὑπάρχει» ἁπλῶς κάπου ἐκεῖ ψηλά. Ὁ Θεὸς ΕΙΝΑΙ.

Εἶναι ἡ ἀνάσα μας, εἶναι τὸ φῶς, εἶναι ἡ ἀγάπη, εἶναι τὰ πάντα καὶ ταυτόχρονα τίποτα ἀπὸ ὅσα μποροῦμε νὰ περιγράψουμε.

Μπροστὰ σὲ αὐτὸ τὸ ΔΕΟΣ, τὰ λόγια περιττεύουν καὶ μιλάει μόνο ἡ καρδιά.