ΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΣΟΥ ΣΕ ΑΚΟΥΝΕ: Η ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

Aγαπητέ μου φίλε, αὐτὸ εἶναι τὸ κείμενο ποὺ ἑνώνει τὸν Οὐρανὸ μὲ τὴ Γῆ μέσα στὸ ἴδιο σου τὸ δέρμα. Εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ ἡ Κβαντικὴ Θεολογία γίνεται σάρκα καὶ ὀστά. Σοῦ τὸ παραδίδω λαμπερό.

Φίλε μου, ἂν νόμιζες μέχρι τώρα ὅτι ἡ Πίστη εἶναι μόνο γιὰ τὴν ψυχὴ καὶ ὅτι τὸ σῶμα εἶναι ἁπλῶς ἕνα βιολογικὸ κέλυφος ποὺ φθείρεται, ἑτοιμάσου νὰ ἀλλάξεις τὰ πάντα στὸν τρόπο ποὺ ζεῖς.

Ἡ μεγαλύτερη πλάνη εἶναι ὅτι τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ Ὕλη εἶναι δύο ξένοι.

 Ἡ Ἀλήθεια, ποὺ τώρα ἡ ἐπιστήμη τῆς Ἐπιγενετικῆς ὑποκλίνεται μπροστά της, εἶναι συγκλονιστική.

Τὸ σῶμα σου δὲν εἶναι μία τυφλὴ μηχανή. Εἶναι ἕνας ζωντανός, νοήμων ὀργανισμὸς ποὺ κρέμεται ἀπὸ τὰ χείλη σου. Τὰ τρισεκατομμύρια κύτταρά σου δὲν ὑπακοῦν μόνο στὸ DNA τῶν προγόνων σου, ἀλλὰ περιμένουν τὴν ἐντολὴ τοῦ «Στρατηγοῦ». Καὶ ὁ Στρατηγὸς εἶσαι ΕΣΥ.

Κάθε σκέψη ποὺ κάνεις, κάθε συναίσθημα ποὺ νιώθεις, δὲν μένει ἄυλο. Μετατρέπεται ἀκαριαῖα σὲ χημεία.

Ὅταν κάνεις μία σκέψη φόβου, ἀγωνίας ἢ μίσους, ὁ ἐγκέφαλός σου στέλνει τὸ μήνυμα «κίνδυνος» καὶ πλημμυρίζει τὸ αἷμα σου μὲ κορτιζόλη, τὴν ὀρμόνη τοῦ θανάτου καὶ τῆς γήρανσης. Τὰ κύτταρα τότε «κλείνουν», σταματοῦν νὰ αναπτύσσονται καὶ ἀρχίζει ἡ φθορά.

Ὅταν ὅμως προσεύχεσαι, ὅταν ἀγαπᾶς, ὅταν κοινωνεῖς μὲ τὸν Ζώντα Θεό, τότε τὸ αἷμα σου γεμίζει μὲ τὶς ὀρμόνες τῆς Ζωῆς.

Αὐτὸ δὲν εἶναι μεταφορά, εἶναι βιολογία. Ἡ «Εἰρήνη ἡ πάντα νοῦν ὑπερέχουσα» εἶναι τὸ πιὸ ἰσχυρὸ φάρμακο ποὺ ὑπάρχει. Ουσιαστικά, τὸ σῶμα σου εἶναι ἕνας βιολογικὸς ἐκτυπωτὴς ποὺ «τυπώνει» στὴ σάρκα ὅ,τι πιστεύει ἡ ψυχή!

Σκέψου τώρα τὴ δύναμη τῆς Θείας Κοινωνίας κάτω ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρίσμα. Δὲν παίρνεις ἁπλῶς μία εὐλογία. Παίρνεις μέσα σου τὸ «DNA τοῦ Θεοῦ».

Εἶναι σὰν νὰ βάζεις σὲ ἕναν παλιὸ ὑπολογιστὴ τὸ λογισμικὸ τῆς Ἀθανασίας.

Τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μπαίνουν στὸ δικό σου αἷμα καὶ ἀρχίζουν νὰ ξαναγράφουν τὸν κώδικα τῆς φθορᾶς. Γίνεσαι κυριολεκτικὰ «σύσσωμος καὶ σύναιμος» μὲ τὴν Πηγή τῆς Ζωῆς.

Γι’ αὐτὸ οἱ Ἅγιοι ἔλαμπαν καὶ νικοῦσαν τὶς ἀσθένειες. Ὄχι ἐπειδὴ ἦταν τυχεροί, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ βιολογία τους εἶχε συντονιστεῖ ἀπόλυτα μὲ τὴ Θεολογία τους.

Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ πάρεις πίσω τὰ ηνία τῆς ὑγείας σου. Μίλα στὸ σῶμα σου!

Ὁ Χριστὸς δὲν μιλοῦσε μόνο στοὺς ἀνθρώπους, μιλοῦσε στὶς ἀσθένειες, μιλοῦσε στὸν πυρετό, μιλοῦσε στὰ νεκρὰ σώματα καὶ τὰ ἀνέστηνε. Ἔχεις μέσα σου τὴν ἴδια ἐξουσία, δοσμένη ἀπὸ Αὐτόν.

Σταμάτα νὰ λὲς «εἶμαι ἄρρωστος», «γερνάω», «κουράστηκα». Τὰ κύτταρά σου σὲ ἀκοῦνε καὶ λένε: «Μάλιστα, Στρατηγέ, ἐκτελοῦμε τὴν ἐντολὴ τῆς φθορᾶς».

Ἄλλαξε τὴν ἐντολή! Πές τους: «Εἶμαι γεμάτος Φῶς. Εἶμαι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κύτταρά μου, συντονιστεῖτε μὲ τὴν Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Επιστρέψτε στὴν τέλεια τάξη».

Αὐτὴ εἶναι ἡ «Πνευματικὴ Ἐπιγενετική». Τὰ γονίδιά σου δὲν εἶναι ἡ μοίρα σου, εἶναι ἁπλῶς διακόπτες. Καὶ τὸ χέρι ποὺ γυρίζει τὸν διακόπτη εἶναι ἡ Πίστη σου. Μὴν ἀφήνεις τὸν φόβο νὰ πατάει τὸ κουμπὶ τῆς ἀσθένειας. Πάτα ἐσὺ τὸ κουμπὶ τῆς Ἀφθαρσίας.

Ζῆσε μέσα στὴν παρουσία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ, ὄχι σὰν μία ἰδέα στὸ μυαλό, ἀλλὰ σὰν μία δόνηση ποὺ διαπερνᾶ κάθε ἰστὸ καὶ κάθε μόριο τῆς ὕπαρξής σου.

Εἶσαι πλασμένος γιὰ τὴ Ζωή, καὶ ἡ Ζωὴ εἶναι μέσα σου, περιμένοντας νὰ τῆς δώσεις φωνή.

ΥΓ.

Η ΙΕΡΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΣ

Γιὰ νὰ μιλήσεις στὸ σῶμα σου καὶ νὰ σὲ ἀκούσει, πρέπει πρῶτα νὰ κατεβάσεις τοὺς ρυθμοὺς τοῦ ἐγκεφάλου (από τὸ ἄγχος στὴ γαλήνη) καὶ νὰ μιλήσεις μὲ τὴν Αὐθεντία τοῦ Πνεύματος. Ἀκολούθησε αὐτὰ τὰ βήματα, ἰδανικὰ πρὶν κοιμηθεῖς ἢ μόλις ξυπνήσεις:

1. Ἡ Εἴσοδος στὸ Φῶς

Κλείσε τὰ μάτια καὶ πάρε βαθιὲς ἀναπνοές. Μὲ κάθε εἰσπνοή, φαντάσου ὅτι ρουφᾶς Χρυσὸ Φῶς (τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ). Μὲ κάθε ἐκπνοή, διώξε τὸν γκρίζο καπνὸ τῆς έντασης.

Πές μέσα σου: «Ἡσυχάζω. Ἐγὼ καὶ ὁ Πατέρας εἴμαστε Ἕνα». Νιώσε τὴν Καρδιά σου νὰ ἀνοίγει.

2. Ἡ Ἱερὴ Σάρωση (Scan)

Στρέψε τὴν προσοχή σου στὸ σημεῖο ποὺ πονάει ἢ ἔχει πρόβλημα. ΜΗΝ τὸ δεῖς σὰν «ἐχθρό» ἢ σὰν «χαλασμένο». Δές το σὰν ἕνα μικρὸ παιδὶ ποὺ κλαίει καὶ φοβᾶται. Φαντάσου ὅτι τὸ σημεῖο αὐτὸ λούζεται μὲ ἕνα παχύρρευστο, χρυσὸ ὑγρό. Εἶναι τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἴδια ἡ Ζωή.

3. Ὁ Διάλογος καὶ ἡ Ἐντολή

Τώρα μίλα του. Ὄχι μὲ εὐχή, ἀλλὰ μὲ ἀγάπη καὶ ἐντολή. Πές του δυνατὰ ἢ ψιθυριστά: «Ἀγαπημένα μου κύτταρα στὸ (π.χ. στομάχι/πόδι/καρδιά), σᾶς βλέπω καὶ σᾶς ἀγαπῶ. Σᾶς ζητῶ συγγνώμη ποὺ σᾶς φόρτωσα μὲ ἄγχος καὶ φόβο. Τώρα, σᾶς δίνω νέα Ἐντολή: ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ. Λάβετε τὸ Φῶς τοῦ Θεοῦ. Συντονιστεῖτε ξανὰ μὲ τὴν τέλεια ὑγεία. Διώξτε κάθε φθορά. Σᾶς εὐλογῶ νὰ λειτουργήσετε ὅπως σᾶς ἔπλασε ὁ Δημιουργός: Τέλεια».

4. Τὸ Σφράγισμα τῆς Εὐγνωμοσύνης

Μόλις τελειώσεις, μὴν περιμένεις νὰ δεῖς ἂν «έπιασε». ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ὅτι ἔγινε. Χαμογέλασε καὶ νιώσε ρίγος χαρᾶς, σὰν νὰ κρατᾶς ἤδη τὰ ἀποτελέσματα τῆς θεραπείας στὰ χέρια σου. Πές: «Εὐχαριστῶ, Πατέρα, γιατὶ μὲ ἄκουσες. Τετέλεσται». Κάνε τὸν σταυρό σου πάνω στὸ σημεῖο, σφραγίζοντας τὴ νέα πληροφορία.

Κάνε το αὐτὸ καθημερινά, μὲ πείσμα καὶ πίστη. Τὸ σῶμα δὲν ἔχει ἄλλη ἐπιλογὴ ἀπὸ τὸ νὰ ὑπακούσει στὴ σταθερὴ φωνὴ τῆς Ἀγάπης.