Το μυαλό αλλάζει με αυτά που παρατηρείς και εκτιμάς περισσότερο.

Όταν σταματάς για να νιώσεις και να εκφράσεις ευγνωμοσύνη, ο εγκέφαλός σου αρχίζει να επανακαλωδιώνει τις νευρικές του οδούς.

Η επανειλημμένη προσοχή στο τι είναι καλό ενισχύει τα κυκλώματα που ενισχύουν τη θετικότητα, τη συναισθηματική ισορροπία και την ανθεκτικότητα. Αυτή είναι η νευροπλαστικότητα στη δράση – η ικανότητα του εγκεφάλου να προσαρμόζεται και να αναπτύσσεται ως απάντηση στην εμπειρία.

Η ευγνωμοσύνη είναι περισσότερο από ένα συναίσθημα.

Είναι μια πρακτική που διαμορφώνει τον τρόπο που ο εγκέφαλος ερμηνεύει τον κόσμο.

Κάθε έκφραση, είτε προφορική, είτε γραπτή, είτε προβληματίζεται, ενισχύει τα νευρωνικά δίκτυα που σχετίζονται με ηρεμία, συγκέντρωση και αισιοδοξία. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι αλλαγές διευκολύνουν την αντιμετώπιση του άγχους, την ανάκαμψη από τις προκλήσεις και την παρατήρηση ευκαιριών χαράς ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες

Αυτή η ήσυχη εσωτερική αλλαγή δείχνει πώς οι μικρές καθημερινές συνήθειες μπορούν να δημιουργήσουν διαρκή συναισθηματική δύναμη. Αυτό που επιλέγουμε να εστιάσουμε κυριολεκτικά αναδιαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας του μυαλού μας.

Ο εγκέφαλός σου μαθαίνει σε τι δίνεις προσοχή και η ευγνωμοσύνη του διδάσκει να επιλέγει το φως.