Το να κόβεις παλιές συνήθειες δεν οδηγείται μόνο από τη θέληση.

Έρευνα ψυχολογίας δείχνει ότι οι μακροχρόνιες συμπεριφορές συνδέονται με φυσικές νευρικές οδούς στον εγκέφαλο. Αυτά τα μονοπάτια αναπτύσσονται μέσα από επανάληψη, συναισθηματικές εμπειρίες και ενίσχυση τους με την πάροδο του χρόνου.

Το να αποφασίζεις απλά να αλλάξεις δεν τα αφαιρεί άμεσα. Η διαρκής αλλαγή συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος σταδιακά σχηματίζει νέα πρότυπα.

Αυτή η ικανότητα είναι γνωστή ως νευροπλαστικότητα.

Η νευροπλαστικότητα αναφέρεται στη φυσική ικανότητα του εγκεφάλου να προσαρμόζεται δημιουργώντας νέες νευρικές συνδέσειςενώ οι παλαιότερες, λιγότερο χρησιμοποιημένες αποδυναμώνουν αργά.

Όταν μια νέα συμπεριφορά ασκείται με συνέπεια, ο εγκέφαλος αρχίζει να ενισχύει αυτή την πορεία. Με την πάροδο του χρόνου, οι συνήθειες που δεν ενισχύονται πλέον γίνονται λιγότερο κυρίαρχες και πιο εύκολα απομακρύνεσαι από αυτές.

Αυτή η διαδικασία εξηγεί γιατί οι παλιές συνήθειες μπορούν να γίνονται αυτόματες. Τα οικεία μοτίβα τείνουν να ενεργοποιούνται πιο γρήγορα, ειδικά κατά τη διάρκεια του άγχους, της κούρασης ή των συναισθηματικών στιγμών.

Ο εγκέφαλος συχνά βασίζεται σε αυτό που ξέρει καλύτερα. Η αλλαγή παίρνει χρόνο επειδή ο εγκέφαλος χρειάζεται επανειλημμένα σήματα ότι μια νέα απάντηση είναι χρήσιμη και αξιόπιστη.

Ψυχολογικές μελέτες δείχνουν ότι οι μικρές, συνεπείς ενέργειες είναι πιο αποτελεσματικές από τις ξαφνικές ή ακραίες αλλαγές. Η επίγνωση, η επανάληψη και η συναισθηματική ρύθμιση βοηθούν τον εγκέφαλο να ενημερώσει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά σε καταστάσεις.

Η ανάπτυξη συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος μαθαίνει σταδιακά έναν νέο δρόμο προς τα εμπρός, όχι όταν η αλλαγή επιβάλλεται ταυτόχρονα.