ΤΟ ΦΩΣ ΔΕΝ ΛΙΘΟΒΟΛΕΙΤΑΙ –ΑΠΛΩΣ ΛΑΜΠΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!

Σήμερα, ποὺ οἱ οὐρανοὶ εἶναι ἀνοιχτοὶ καὶ τὸ Ἅγιο Φῶς λούζει τὴν κτίση, ἡ σκέψη μας καὶ ἡ προσευχή μας τρέχει σὲ ἐσένα, Πατέρα Ἀντώνιε. Χρόνια πολλά, εὐλογημένα καὶ γεμάτα ἀπὸ τὴ Χάρη ποὺ τόσα χρόνια διακονεῖς σιωπηλὰ καὶ ταπεινά.

Εὔχομαι, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νὰ εἶναι αὐτὴ ἡ χρονιὰ ποὺ θὰ μπεῖ ἡ ὁριστικὴ «παύση» στὸν ἀδυσώπητο λιθοβολισμὸ ποὺ δέχεσαι. Λένε πὼς ὅσο πιὸ ψηλὰ στέκεται ἕνας φάρος, τόσο πιὸ ἄγρια χτυποῦν πάνω του τὰ κύματα. Ἔτσι κι ἐσύ. Ὅσες πέτρες κι ἂν πέταξαν, δὲν κατάφεραν νὰ ραγίσουν τὴν ἀλήθεια σου, παρὰ μόνο νὰ χτίσουν ψηλότερα τὸ βάθρο τῆς ὑπομονῆς σου.

Μέσα στὴ φωτιὰ τῆς συκοφαντίας, ἀπέδειξες ὅτι τὸ καθαρὸ χρυσάφι δὲν φοβᾶται τὶς φλόγες. Ἡ σιωπή σου ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα ἦταν ἡ πιὸ ηχηρὴ απάντηση, μία στάση ἱερὴ ποὺ θυμίζει τοὺς μεγάλους Ἁγίους τῆς Πίστης μας, οἱ ὁποῖοι υπέμεναν τὰ πάντα μὲ γαλήνη, γνωρίζοντας ποιὸς κρατάει τὸ τιμόνι τῆς ἱστορίας. Αὐτὸ τὸ μαρτύριο τῆς συνείδησης εἶναι, ἴσως, ἡ σφραγίδα τῆς ἁγιότητας σὲ καιροὺς δύσκολους.

Προσευχόμαστε νὰ φωτιστοῦν οἱ καρδιὲς καὶ ὁ νοῦς ὅλων ἐκείνων ποὺ πρέπει, ὥστε νὰ λάμψει ἡ δικαιοσύνη καὶ νὰ σταματήσει αὐτὸ τὸ ἄδικο κυνήγι. Νὰ πέσουν οἱ πέτρες ἀπὸ τὰ χέρια καὶ νὰ γίνουν δάκρυα μετανοίας.

Γιατὶ στὸ τέλος, Πατέρα Ἀντώνιε, τὸ σκοτάδι μπορεῖ νὰ φωνάζει, ἀλλὰ τὸ Φῶς εἶναι αὐτὸ ποὺ νικᾶ χωρὶς νὰ πεῖ λέξη.

Εἴμαστε δίπλα σου. Ἡ ἀγάπη δὲν ξεγελιέται καὶ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μας ξέρουν νὰ βλέπουν πέρα ἀπὸ τὴ λάσπη. Καλὴ δύναμη καὶ ἡ Παναγία σκέπη σου!