Τὸ σῶμα μας κατέχει μία ἀπίστευτη, ἔμφυτη σοφία ποὺ λειτουργεῖ αἰώνια ὑπὲρ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἰσορροπίας!

Συχνά, αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς ὀνομάζουμε «ἀσθένεια», δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ ἡρωικὴ προσπάθεια τοῦ ὀργανισμοῦ νὰ καθαρίσει, νὰ ἀποβάλλει τὰ περιττὰ βάρη καὶ νὰ ξαναβρεῖ τὸ φῶς του.

Ὅταν τὸ σῶμα μας εἶναι «γεμάτο» τοξίνες, ξέρει ἀκριβῶς πῶς νὰ τὶς διώξει. Τὸ φτέρνισμα, ὁ βήχας, ἡ διάρροια ἢ ἀκόμη καὶ ἕνας πυρετός, δὲν εἶναι ἐχθροί μας· εἶναι οἱ σύμμαχοι τῆς κάθαρσης, οἱ μηχανισμοὶ ποὺ ἔχει προνοήσει ἡ φύση γιὰ νὰ μᾶς προστατεύσει καὶ νὰ μᾶς ἐπαναφέρει στὴν ὑγεία.

Ἀκόμη καὶ ὅταν χάνουμε τὴ γεύση ἢ τὴν ὄρεξή μας, εἶναι ἕνα σοφὸ μήνυμα τοῦ σώματος ποὺ μᾶς λέει: «Σταμάτα νὰ τρῶς γιὰ λίγο, χρειάζομαι ὅλη σου τὴν ἐνέργεια ὄχι γιὰ πέψη, ἀλλὰ γιὰ θεραπεία καὶ ἀποτοξίνωση».

Εἶναι μία ἱερὴ παύση γιὰ ἀνασυγκρότηση. Καὶ σὲ αὐτὸ τὸ θαῦμα τῆς ζωῆς, τὰ μικρόβια δὲν εἶναι ἁπλῶς θηρευτές, ἀλλὰ συχνὰ λειτουργοῦν ὡς οἱ ταπεινοὶ ἀνακυκλωτὲς τῆς φύσης, μετατρέποντας τὴν ὕλη σὲ νέο κύκλο ζωῆς. Ζοῦμε σὲ ἕναν κόσμο συμβίωσης καὶ συνέργειας, ὄχι πολέμου.

Τὸ μυστικὸ δὲν εἶναι νὰ φοβόμαστε αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει «ἔξω», ἀλλὰ νὰ φροντίζουμε αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει «μέσα». Ὅταν τὸ ἐσωτερικό μας περιβάλλον εἶναι καθαρὸ καὶ δυναμωμένο, κανένας ἰὸς καὶ κανένα βακτήριο δὲν μπορεῖ νὰ διαταράξει τὴν ἁρμονία μας. Ἡ ἀληθινὴ δύναμη βρίσκεται στὸ δικό μας «ἔδαφος».

Κάθε σύμπτωμα εἶναι μία θεραπευτικὴ διαδικασία, μία ἀπόδειξη ὅτι ὁ μηχανισμός μας λειτουργεῖ ἄψογα γιὰ νὰ διώξει ὅ,τι μᾶς βαραίνει.

Ἂς ἐμπιστευθοῦμε τὴ φύση μας, γιατὶ γνωρίζει τὸν δρόμο τῆς ἴασης καλύτερα ἀπὸ ὅλους.