Τὸ «Ἐγώ» δὲν εἶναι τέρας, εἶναι ἁπλῶς ἕνα ραδιοφωνικὸς σταθμός

Πόσες φορές ἔχεις νιώσει ὅτι παλεύεις μὲ τὸν ἴδιο σου τὸν ἑαυτό; Οἱ περισσότεροι νομίζουμε πὼς ὁ «εγωισμὸς» εἶναι κάποιος ἐσωτερικὸς δαίμονας ποὺ πρέπει νὰ εξοντώσουμε.

Ἡ ἀλήθεια ὅμως εἶναι πιὸ ἁπλὴ καὶ πιὸ ἀνακουφιστική. Αὐτὸ ποὺ νιώθεις σὰν «βάρος» ἢ σὰν φλύαρη φωνὴ στὸ κεφάλι σου, εἶναι ἁπλῶς μιὰ λειτουργία τοῦ ἐγκεφάλου, γνωστὴ ὡς DMN (DefaultModeNetwork/Δίκτυο Προεπιλεγμένης Λειτουργίας)

Σκέψου το σὰν τὸν «αὐτόματο πιλότο» τῆς ψυχῆς σου. Εἶναι ἐκεῖνος ὁ μηχανισμὸς ποὺ, ὅταν δὲν κάνεις κάτι συγκεκριμένο, ἀρχίζει νὰ παίζει σὲ επανάληψη ταινίες ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἢ σενάρια τρόμου γιὰ τὸ μέλλον.

Αὐτὸ τὸ σύστημα εἶναι σὰν ἕνας «Αφηγητής» ποὺ λατρεύει τὸ δράμα. Σοῦ ψιθυρίζει συνεχῶς ὅτι «κάτι λείπει», ὅτι «δὲν σοῦ φέρθηκαν καλά» ἢ ὅτι «πρέπει νὰ φοβᾶσαι».

Οἱ Πατέρες τῆςἘκκλησίας τὸ εἶχαν ἐντοπίσει αἰῶνες πρίν, ὀνομάζοντάς το «μετεωρισμὸ τοῦ νοῦ». Εἶναι αὐτὴ ἡ συνεχὴς περιπλάνηση ποὺ σὲ βγάζει ἀπὸ τὴ Ζωή καὶ σὲ φυλακίζει στὴ Σκέψη.

Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ὅτι ἔχεις αὐτὸν τον μηχανισμό, ἀλλὰ ὅτι πιστεύεις πὼς αὐτὴ ἡ φωνὴ εἶσαι Ἐσύ. Δὲν εἶσαι. Ἐσὺ εἶσαι Αὐτὸς ποὺ τὴν ἀκούει.

Τὸ θαῦμα συμβαίνει τὴ στιγμὴ ποὺ ἀποφασίζεις νὰ αλλάξεις συχνότητα. Ὁ ἐγκέφαλός μας ἔχει κι ἕναν ἄλλο διακόπτη (τὸν λέμε ECN-Executive Control Network/ Δίκτυο Ἐκτελεστικοῦ Ἐλέγχου),ποὺ εἶναι τὸ κέντρο τῆς Θέλησης καὶ τῆς Παρουσίας. Γιὰ νὰ τὸν γυρίσεις, χρειάζεται ἁπλῶς νὰ μετακινήσεις τὴν προσοχή σου ἀπὸ τὸ κεφάλι στὴν Καρδιά.

Ἡ Καρδιὰ εἶναι ἡ πύλη γιὰ τὸ Τώρα, ἐκεῖ ποὺ σταματᾶ ὁ χρόνος καὶ ἡ ἀγωνία. Εἶναι τὸ σημεῖο ὅπου ἡ Ἐπιστήμη συναντᾶ τὴ Θεολογία: βγαίνεις ἀπὸ τὴ νευρικότητα τῆς σκέψης καὶ μπαίνεις στὴν ἡσυχία τῆς Ὕπαρξης.

Δοκίμασέ το τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ θὰ νιώσεις ταραχή. Μὴν παλέψεις μὲ τὶς σκέψεις σου. Ἁπλῶς πές μέσα σου: «Αὐτὸ εἶναι ἁπλῶς ὁ μηχανισμὸς τοῦ μυαλού, δὲν εἶναι ἡ πραγματικότητα».

Πάρε μιὰ βαθιὰ, λυτρωτικὴ ἀνάσα φανταζόμενος πὼς ἀναπνέεις μέσα ἀπὸ τὸ κέντρο τοῦ στήθους σου. Κάνε τὴν εκπνοή σου μεγάλη, σὰν νὰ αφήνεις κάτω ἕνα σακίδιο μὲ πέτρες. Ρώτησε τὸν ἑαυτό σου: «Τί ὑπάρχει ἐδῶ, αὐτὴ τὴ στιγμὴ, κάτω ἀπὸ τὴ σκέψη;».

Θὰ διαπιστώσεις πὼς δὲν εἶσαι «χαλασμένος». Ἁπλῶς εἶχες ξεχάσει ποιὸς εἶσαι. Πίσω ἀπὸ τὴ φασαρία τοῦ νοῦ, ὑπάρχει πάντα μιὰ Ἤρεμη Δύναμη, μιὰ καθαρὴ Παρουσία. Ἐκεῖ, στὴν σιωπηλὴ καρδιά, εἶναι ποὺ συναντᾶμε τὴ Χάρη. Ἐκεῖ εἴμαστε ὅλοι Ἕνα.

Δὲν χρειάζεται νὰ κάνεις τίποτα. Μόνο νὰ θυμηθεῖς νὰ επιστρέφεις Σπίτι.