Ἀγαπημένοι μου φίλοι, σήμερα θέλω νά μοιραστῶ μαζί σας κάτι πού ἀγγίζει τά ὅρια τοῦ θαύματος καί τῆς ἐπιστήμης!Ἡ προσευχή δέν εἶναι ἁπλά λόγια στό κενό!

Πόσες φορές δέν ἔχουμε νιώσει τήν ἀνάγκη νά γονατίσουμε, νά ἑνωθοῦμε μέ τόν Δημιουργό καί νά ζητήσουμε μιά θεραπεία ἤ μιά λύτρωση; Λοιπόν, ἡ νευροεπιστήμη ἔρχεται πλέον νά ἐπιβεβαιώσει αὐτό πού ἡ ψυχή μας ἤξερε πάντα. Ἡ προσευχή δέν εἶναι ἁπλά λόγια στό κενό. Εἶναι μιά δύναμη πού ἀλλάζει κυριολεκτικά τή φυσιολογία τοῦ ἐγκεφάλου μας καί γεννᾶ τό θαῦμα στή ζωή μας.

Ὅταν προσευχόμαστε σκόπιμα καί καρδιακά, μαγνητικές τομογραφίες δείχνουν ὅτι φωτίζεται ὁ προμετωπιαῖος φλοιός μας. Εἶναι ἐκεῖνο τό σημεῖο πού μᾶς χαρίζει συγκέντρωση, γαλήνη καί συναισθηματική ἰσορροπία. Φανταστεῖτε τό σάν νά κάνετε “reboot” στό μυαλό σας, σβήνοντας τόν φόβο καί τό ἄγχος.

Ἐκεῖ πού ἡ λογική ἔβλεπε ἀδιέξοδο, ἡ πίστη ἄνοιξε δρόμο. Τό σῶμα ἀκολούθησε τό πνεῦμα, γιατί ὅταν ἡ ψυχή γαληνεύει καί ἑνώνεται μέ τόν Θεό, τά κύτταρα ἀντιδροῦν μέ ἕναν τρόπο πού ἡ ἴδια ἡ ἐπιστήμη ἀκόμα προσπαθεῖ νά κατανοήσει πλήρως.

Καί δέν εἶναι μόνο ἡ σωματική ἴαση. Ἡ προσευχή καλλιεργεῖ μία βαθιά ἐνσυναίσθηση. Μᾶς κάνει πιό τρυφερούς, πιό ἀνθρώπινους. Σκεφτεῖτε τή στιγμή πού προσεύχεστε γιά ἕναν δικό σας ἄνθρωπο πού πονάει. Ἐκείνη τήν ὥρα, ὁ δικός του πόνος γίνεται καί δικός σας, τά σύνορα τοῦ “ἐγώ” πέφτουν καί ἡ ἀγάπη ρέει ἀβίαστα. Αὐτή ἡ σύνδεση εἶναι θεραπευτική καί γιά τούς δύο.

Ἔτσι, ἡ προσευχή γίνεται τό ἱερό εργαλεῖο πού ἀναδιαμορφώνει τά νευρικά μας μονοπάτια, διώχνει τό στρες καί μᾶς γεμίζει μέ μία δύναμη πού ξεπερνάει τήν κατανόησή μας.

Αὐτή ἡ γέφυρα μεταξύ πίστης καί ἐπιστήμης εἶναι ἡ ἀπόδειξη πώς δέν εἴμαστε μόνοι. Κάθε φορά πού σταυρώνουμε τά χέρια, χτίζουμε τήν ἀνθεκτικότητά μας, θωρακίζουμε τήν ψυχική μας ὑγεία καί ἀφήνουμε χῶρο στό θαῦμα νά συμβεῖ.

Ἄς μήν ξεχνᾶμε ποτέ τή δύναμη πού κρύβουμε μέσα μας ὅταν κοιτάζουμε Ψηλά.