Ἡ Χρυσὴ Φυλακὴ τοῦ Πλούτου καὶ ἡ Λύτρωση τῆς Ἀξίας!

Ἀγαπητοὶ φίλοι,

Σὲ ἕναν κόσμο ποὺ περιστρέφεται γύρω ἀπὸ τὴν εἰκόνα, τὸ χρήμα καὶ τὴν ἐπιφανειακὴ λάμψη, ἔχουμε φτάσει σὲ ἕνα κρίσιμο σταυροδρόμι. Βλέπουμε γύρω μας ἀνθρώπους νὰ συσσωρεύουν ἀμύθητα ποσὰ, νὰ ζοῦν μέσα στὴν χλιδὴ καὶ νὰ ἀποκαλοῦνται «εἰδωλα», «influencers» ἢ «καλλιτέχνες», ἐνῶ ἡ πραγματικὴ οὐσία, τὸ γνήσιο ταλέντο, ἡ ἀληθινὴ προσφορὰ, συχνὰ μένουν στὴν σκιά.

Εἶναι καιρὸς νὰ μιλήσουμε ἀνοιχτά.

Πόσες φορὲς ἔχουμε νιώσει ἀγανάκτηση βλέποντας ἀνθρώπους χωρὶς οὐσιαστικὸ ἔργο νὰ πλουτίζουν ἀπὸ τὸ τίποτα, ἐκμεταλλευόμενοι ἁπλῶς τὴν ἀνάγκη γιὰ θέαμα καὶ τὴν ἐπιπολαιότητα τῆς ἐποχῆς; Ἡ βιομηχανία τοῦ θεάματος, ἀπὸ τὶς μεγάλες σκηνὲς ἕως τὶς ὀθόνες τῶν κινητῶν μας, ἔχει μετατραπεῖ σὲ ἕναν ἀτέρμονο χορό ἑκατομμυρίων, ὅπου ἡ ἀξία μετριέται μὲ clicks, likes καὶ followers, ὄχι μὲ ψυχὴ καὶ ταλέντο.

Μήπως ἦρθε ἡ ὥρα γιὰ ἕνα ὄριο;

Εἶναι ρομαντικὸ νὰ σκεφτόμαστε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει ἕνας μηχανισμὸς ποὺ νὰ διασφαλίζει ὅτι κανεὶς δὲν θὰ φτάνει σὲ ἐξωφρενικὰ ἐπίπεδα πλούτου, ἐνῶ ἄλλοι παλεύουν γιὰ τὸ καθημερινό ψωμί.

Ναὶ, εἶναι ρομαντικό, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἀπόλυτα ἀναγκαῖο! Φανταστεῖτε ἂν ἕνα μέρος αὐτῶν τῶν ὑπέρογκων περιουσιῶν διοχετευόταν στὴν παιδεία, στὴν ὑγεία, στὴν ἔρευνα, στὴν στήριξη νέων, ἀληθινῶν καλλιτεχνῶν ποὺ στεροῦνται τὰ μέσα.

Ἡ ἀναδιανομὴ δὲν εἶναι κομμουνισμός, εἶναι δικαιοσύνη!

Δὲν ζητᾶμε νὰ γίνουμε ὅλοι ἴδιοι. Ζητᾶμε ἕναν κόσμο ὅπου ἡ ἀξία θὰ ἀναγνωρίζεται καὶ θὰ ἀμείβεται ἀνάλογα, ὄχι νὰ βλέπουμε «τενεκέδες» νὰ λάμπουν ἐνῶ ἀληθινοὶ διαμάντια μένουν θαμμένα.

Τί μποροῦμε νὰ κάνουμε;

1. Ἀς γίνουμε κριτικοὶ θεατές: Ἂς ἀπορρίψουμε τὸ κενὸ θέαμα καὶ ἂς ἀναζητήσουμε τὴν οὐσία.

2. Ἀς στηρίξουμε τὸ ἀληθινὸ ταλέντο: Ἀς δώσουμε δύναμη σὲ ὅσους ἔχουν κάτι πραγματικὸ νὰ προσφέρουν.

3. Ἀς ἀπαιτήσουμε διαφάνεια: Ἀπὸ τὶς πλατφόρμες καὶ τὶς βιομηχανίες.

Εἶναι καιρὸς νὰ σπάσουμε τὶς χρυσὲς ἁλυσίδες ποὺ κρατοῦν τὴν ἀξία δέσμια καὶ νὰ ἀνοίξουμε τὸν δρόμο γιὰ ἕναν κόσμο πιὸ δίκαιο, πιὸ οὐσιαστικό, πιὸ ἀνθρώπινο.