Ἡ Ἐκπληκτικὴ Δύναμις τῆς Φαντασίας μας: Πῶς ὁ Ἐγκέφαλος δὲν Ξεχωρίζει τὸ Ἀληθινὸ ἀπὸ τὸ Φανταστικὸ!

1. Τὸ Μυαλὸ ὡς Ἐργοστάσιο Πραγματικότητος

Εἶναι φοβερὸ αὐτὸ ποὺ μᾶς λέει ἡ σύγχρονη νευροεπιστήμη! Ὁ ἐγκέφαλός μας ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ξεχωρίσει τὴν ζωντανὴ φαντασία ἀπὸ τὴν πραγματικὴ ἐμπειρία. Κάθε φορὰ ποὺ κάνουμε μία ζωηρὴ σκέψη ἢ μία νοητικὴ πρόβα γιὰ κάτι, ἐνεργοποιοῦνται καὶ δυναμώνουν ἀκριβῶς τὰ ἴδια νευρωνικὰ κυκλώματα ποὺ θὰ ἄναβαν καὶ ἂν τὸ κάναμε στὴν πραγματικότητα!

Ἔτσι, αὐτὸ ποὺ φανταζόμαστε πολύ ἔντονα, στὴν οὐσία, ἀρχίζει νὰ ξανα-καλωδιώνει τὸ ἴδιο τὸ ποιὸς εἴμαστε!

2. Ἡ Ἀπόδειξις Μέσα ἀπὸ τὶς Ἐξετάσεις

Οἱ μελέτες μὲ τὶς μαγνητικὲς τομογραφίες τοῦ ἐγκεφάλου εἶναι καταπληκτικές! Οἱ ἐπιστήμονες εἶδαν ὅτι ὅταν κάποιος φαντάζεται πὼς παίζει πιάνο , ὅτι ρίχνει μία μπάλα μπάσκετ στὸ καλάθι, ἢ ὅτι ἁπλῶς θυμᾶται κάτι ἔντονα, φωτίζονται οἱ ἴδιες περιοχὲς τοῦ ἐγκεφάλου, ὅπως καὶ ὅταν τὰ κάνει αὐτὰ πραγματικά!

Αὐτὸ τὸ φαινόμενο τὸ λέμε νευροπλαστικότητα καὶ εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἡ νοητικὴ πρακτικὴ μπορεῖ νὰ διαμορφώσει τὶς δεξιότητές μας, τὰ συναισθήματά μας ἀκόμα καὶ τὴ συμπεριφορά μας, χωρὶς νὰ κουνήσουμε οὔτε τὸ δαχτυλάκι μας!

3. Ἡ Ἐφαρμογὴ στὴ Ζωὴ καὶ στὸν Ἀθλητισμὸ

Οἱ ψυχολόγοι, βλέπεις, χρησιμοποιοῦν αὐτὴ τὴν σπουδαία γνώση γιὰ νὰ βοηθήσουν κόσμο! Βοηθοῦν ἀσθενεῖς νὰ συνέλθουν ἀπὸ τραύματα, νὰ βελτιώσουν τὶς κινήσεις τους καὶ νὰ ἐνισχύσουν τὴν ἀπόδοσή τους σὲ διάφορους τομεῖς.

Ἀθλητὲς καὶ μουσικοὶ ἐκπαιδεύουν τὸν ἐγκέφαλό τους μὲ τὴν ὀπτικοποίηση γιὰ νὰ χτίσουν τὴν μυϊκὴ μνήμη τους! Ἐπίσης, οἱ θεραπευτὲς μὲ τὶς καθοδηγούμενες εἰκόνες βοηθοῦν ἀνθρώπους νὰ ξαναγράψουν συναισθηματικὰ μοτίβα ποὺ ἔχουν ρίζες στὸν φόβο ἢ τὸ ἄγχος.

4. Τὸ Κλειδὶ εἶναι ἡ Ἐπανάληψις καὶ ἡ Λεπτομέρεια

Γιὰ νὰ ἔχει πραγματικὸ ἀποτέλεσμα ἡ δύναμις τῆς φαντασίας μας, χρειάζεται ἐπανάληψις καὶ λεπτομέρεια! Ὅσο πιο ζωντανή εἶναι ἡ νοητικὴ εἰκόνα, ὅσο πιο ἔντονα αἰσθανόμαστε τοὺς ἤχους, τὰ χρώματα, τὶς ὀσμὲς, καὶ κυρίως τὰ συναισθήματα, τόσο πιὸ δυνατοὶ γίνονται οἱ νευρικοὶ δρόμοι μέσα μας.

Μὲ τὸν καιρό, ὁ ἐγκέφαλος μᾶς ἀντιμετωπίζει αὐτὲς τὶς φανταστικὲς ἐμπειρίες ὡς πραγματικότητα, καὶ ἔτσι ἐνισχύεται ἡ πίστη μας, ἡ αὐτοπεποίθησή μας καὶ ἡ ἱκανότητά μας γιὰ ἐπιτυχία!

5. Συμπερασματικὰ: Κάθε Σκέψις εἶναι Δημιουργία

Κατάλαβες λοιπόν, πόσο σημαντικὸ εἶναι αὐτό; Οἱ σκέψεις μας δὲν εἶναι παθητικές! Κάθε μία εἶναι μία μικρὴ πράξη δημιουργίας ποὺ διαμορφώνει καὶ τὸ μυαλό μας καὶ τὸ σῶμα μας!

Αὐτὸ ποὺ ἀπεικονίζουμε μὲ συνέπεια, αὐτὸ εἶναι ποὺ τελικὰ ζοῦμε! Εἶναι μία τεράστια δύναμις ποὺ τὴν ἔχουμε ὅλοι μας στὰ χέρια μας!

Παραδείγματα γιὰ νὰ τὸ Καταλάβουμε Καλύτερα

Γιὰ νὰ γίνει πολύ καθαρὸ τὸ πῶς λειτουργεῖ αὐτὴ ἡ τρομερὴ ἰδέα τῆς νευροεπιστήμης, ἂς δοῦμε μερικὰ παραδείγματα ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ εἰδικοί:

Οπτικοποίηση τοῦ Ἀθλητῆ: Ἕνας ἀθλητὴς τοῦ στίβου, πρὶν ἀπὸ τὸν ἀγώνα, κλείνει τὰ μάτια καὶ φαντάζεται λεπτομερῶς τὴν κούρσα του: νιώθει τὴν ὑφὴ τοῦ τάπητα, ἀκούει τὸν πυροβολισμὸ τῆς ἐκκίνησης, βλέπει τὸν ἑαυτό του νὰ τρέχει ἀψεγάδιαστα μὲ τὴν τέλεια τεχνική, νιώθει τὸν κόπο στὰ πόδια του καὶ, στὸ τέλος, διασχίζει τὸ νῆμα τοῦ τερματισμοῦ ὡς πρῶτος!

Ἡ νοητικὴ αὐτὴ προπόνηση δυναμώνει τὰ νευρωνικὰ μονοπάτια, ὥστε στὴν πραγματικὴ κούρσα ἡ κίνηση νὰ ἔρχεται πιὸ φυσικὰ καὶ αὐτόματα.

 Ἀνακούφισις ἀπὸ τὸν Πόνο: Ἄνθρωποι μὲ χρόνιο πόνο, ὑπὸ καθοδήγηση, φαντάζονται ὅτι ὁ πόνος εἶναι ἕνα παγωμένο ἢ θαμπὸ χρῶμα, τὸ ὁποῖο σιγὰ σιγὰ ξεθωριάζει ἢ λιώνει καὶ ἀντικαθίσταται ἀπὸ μία ζωηρὴ αἴσθηση ζεστασιᾶς ἢ χαλάρωσης. Ὁ ἐγκέφαλος, πιστεύοντας αὐτὴ τὴν εἰκόνα, μπορεῖ νὰ μειώσει τὴν ἔνταση τοῦ σήματος τοῦ πόνου.

Ξαναγράφοντας τὸν Φόβο: Ἕνας θεραπευόμενος ποὺ φοβᾶται τὶς δημόσιες ὁμιλίες, ἀντὶ νὰ φαντάζεται ἕνα καταστροφικὸ σενάριο, ὁραματίζεται πολλὲς φορὲς ἕνα ἐπιτυχημένο σενάριο: βλέπει τὸν ἑαυτό του νὰ στέκεται σίγουρος στὸ βῆμα, νὰ μιλᾶ μὲ σταθερὴ φωνή, νὰ βλέπει φιλικὰ πρόσωπα στὸ ἀκροατήριο καὶ νὰ δέχεται χειροκροτήματα.

Μὲ τὴν ἐπανάληψη, τὸ μονοπάτι τοῦ φόβου ἀποδυναμώνεται καὶ ἐνισχύεται τὸ μονοπάτι τῆς αὐτοπεποίθησης.

Εἶναι πραγματικὰ ἕνα πολύτιμο μάθημα αὐτό!