ΠΩΣ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΜΑΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΥΤΙΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ  

Ἡ νευροεπιστήμη μᾶς δείχνει ὅτι ὁ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος εὐδοκιμεῖ μέσα ἀπὸ τὴν προβλεψιμότητα. Παρόλο ποὺ ἡ ἐξερεύνηση νέων ἰδεῶν καὶ ἐμπειριῶν εἶναι σημαντικὴ τὸ μυαλό μας ἐνισχύει κυρίως τὶς νευρικὲς ὁδοὺς μέσα ἀπὸ ἐπαναλαμβανόμενα μοτίβα καὶ γνώριμες ρουτίνες. Αὐτὸ ἐξηγεῖ ἀπόλυτα γιατί οἱ σταθερὲς συνήθειες καὶ ἡ συστηματικὴ ἐξάσκηση εἶναι τόσο ἀποτελεσματικὲς στὴ μάθηση.

Ὅταν ὁ ἐγκέφαλος συναντᾶ γνώριμες ἀκολουθίες μπορεῖ νὰ προβλέψει τὰ ἀποτελέσματα νὰ ἐπεξεργαστεῖ τὶς πληροφορίες ἀποτελεσματικὰ καὶ νὰ δυναμώσει τὶς συνδέσεις ἀνάμεσα στοὺς νευρῶνες. Αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ἐπαναλαμβανόμενα μοτίβα ἀποτελοῦν τὴ βάση γιὰ τὴ μνήμη τὴν ἀνάπτυξη νέων δεξιοτήτων καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ λύνουμε προβλήματα.

Ἀντίθετα οἱ ἐντελῶς νέες ἐμπειρίες ἀπαιτοῦν πολλὴ περισσότερη προσπάθεια καὶ ἐνέργεια καὶ ὁ ἐγκέφαλός μας ἴσως νὰ μὴν τὶς συγκρατήσει τόσο ἀποτελεσματικὰ ἂν δὲν ὑπάρξει ἐπανάληψη.

Αὐτὴ ἡ προτίμηση στὴ ρουτίνα καὶ τὴν προβλεψιμότητα δὲν σημαίνει σὲ καμία περίπτωση ὅτι ὁ ἐγκέφαλος ἀποφεύγει τελείως τὸ καινούργιο.

Ἡ ἔκθεση σὲ νέες προκλήσεις εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητη γιὰ τὴ δημιουργικότητα τὴν προσαρμοστικότητα καὶ τὴν ἀνθεκτικότητά μας. Ὡστόσο ὁ μαγικὸς συνδυασμὸς νέων ἐμπειριῶν μὲ τὴν ἐπαναλαμβανόμενη πρακτικὴ εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐπιτρέπει στὸ μυαλὸ νὰ ἑδραιώσει τὴ γνώση καὶ νὰ χτίσει πολὺ πιὸ ἀξιόπιστα γνωστικὰ δίκτυα.

Κατανοώντας αὐτὴ τὴ βασικὴ ἀρχὴ μποροῦμε νὰ βοηθηθοῦμε οὐσιαστικὰ στὴν ἐκπαίδευση στὴν ἀπόκτηση δεξιοτήτων ἀλλὰ καὶ στὴν προσωπική μας ἀνάπτυξη.

Φτιάχνοντας σταθερὲς ρουτίνες καὶ ἐξασκώντας τακτικὰ τὶς ἱκανότητές μας μεγιστοποιοῦμε τὴν ἀποδοτικότητα καὶ τὴ μνήμη τοῦ ἐγκεφάλου μας.

Παράλληλα βάζοντας στρατηγικὰ στὴ ζωή μας νέες προκλήσεις ἐξασφαλίζουμε τὴ συνεχῆ μάθηση καὶ τὴ γνωστικὴ εὐελιξία.

Αὐτὴ ἡ ἰσορροπία ἀνάμεσα στὴν ἐπανάληψη καὶ τὴν καινοτομία ἐπιτρέπει στὸν ἐγκέφαλό μας νὰ μαθαίνει οὐσιαστικὰ παραμένοντας προσαρμοστικὸς καὶ πρωτοπόρος ἀκόμα καὶ στὰ πιὸ ἀπαιτητικὰ περιβάλλοντα.