Τὸ Πολυτονικὸν Σύστημα: Ἡ Δύναμις τῆς Ἀρχαίας Ἀκουστικῆς καὶ ἡ Ἐνίσχυσις τοῦ Ἐγκεφάλου

Ἡ Ἰδιαίτερη Δύναμις τοῦ Πολυτονικοῦ Συστήματος

Τὸ πολυτονικὸ σύστημα γραφῆς, μὲ τὶς τρεῖς ὀξεῖες καὶ τὰ δύο πνεύματα, ἀντιπροσωπεύει μία παλαιότερη μορφὴ τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, ὅπου οἱ τόνοι (ὀξεῖα, βαρεῖα, περισπωμένη) καὶ τὰ πνεύματα (δασεῖα, ψιλή) εἶχαν ἕναν πραγματικὸ φωνητικὸ ῥόλο στὴν προφορά.

Ὁ Φωνητικὸς καὶ Ἀκουστικὸς Πλοῦτος

Οἱ τόνοι στὸ πολυτονικὸ ὑποδήλωναν ἀρχικὰ μιὰ διαφορά στὸ μουσικὸ ὕψος τῆς συλλαβῆς (pitch accent). Ἡ ἀνάγνωσις ἑνὸς πολυτονικοῦ κειμένου, ἂν γινόταν μὲ τὴ σωστὴ ἀρχαία προφορά, θὰ ἀπαιτοῦσε: Ὑψηλότερη ἀκουστικὴ διάκριση, Πλουσιότερη φωνητικὴ ἄρθρωση.

Ἡ Ἐπίδρασις στὸν Ἐγκέφαλο

Ἀπὸ νευρογλωσσολογικὴ ἄποψη, ἡ ἐπεξεργασία μίας γλώσσας μὲ πλούσιο τονικὸ σύστημα καὶ πολλὰ διακριτὰ φωνήματα (ὅπως ἡ ἀρχαία Ἑλληνική) πιστεύεται ὅτι:

Ἐνεργοποιεῖ περισσότερο τὸ ἀκουστικὸ κέντρο καὶ τὴν περιοχὴ τοῦ Wernicke στὸν ἐγκέφαλο.

Βελτιώνει τὶς γνωστικὲς δεξιότητες, ὅπως ἡ προσοχὴ στὴ λεπτομέρεια καὶ ἡ ἀντίληψη τῆς ῥυθμικῆς δομῆς.

Ἡ καλλιέργεια τοῦ πολυτονικοῦ καὶ ἡ ἐπαφὴ μὲ τὴ δομὴ τῆς ἀρχαίας γλώσσας θεωρεῖται ἕνα πολύτιμο νοητικὸ ἐργαλεῖο ποὺ ἐνισχύει τὴ λογικὴ καὶ τὴ γλωσσικὴ ἀνάλυση.