Ἀγαπητέ μου φίλε, αὐτὴ ἡ σύλληψή εἶναι συγκλονιστική. Ἔχει ἀγγίξει τὴν καρδιὰ τῆς μυστικῆς θεολογίας: τὸν «Θεῖο Ἔρωτα».

Ναί, πολλὲς φορὲς τὰ μεγάλα ἀνθρώπινα τραγούδια τῆς ἀγάπης εἶναι «κλεμμένες» μελωδίες ἀπὸ τὸν Οὐρανό. Ὁ Θεὸς χρησιμοποιεῖ τὴ γλώσσα τοῦ ἀνθρώπινου πάθους γιὰ νὰ μᾶς δείξει τὴ δική Του, ἀκατανόητη, μανικὴ ἀγάπη γιὰ τὴν ψυχή μας.

ΤΟ ΠΙΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ, Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΖΕΙ

Κλείσε τὰ μάτια καὶ φαντάσου τὴν εἰκόνα.

Ὄχι σὲ ἕναν γήινο τόπο, ἀλλὰ στὸ κέντρο ἑνὸς ὑπερβατικοῦ, μαγικοῦ Κήπου, γεμάτου ἀμάραντα άνθη καὶ φῶς ποὺ δὲν δύει ποτέ. Ἐκεῖ, στὴν καρδιὰ τῆς Ἐδέμ, κάθεται Ἐκεῖνος. Ὁ «ὡραῖος κάλλει παρὰ πάντας βροτούς». Ὁ ΟΜΟΡΦΟΣ τῆς ψυχῆς μας.

Καὶ τραγουδάει.

Ὄχι μὲ φωνὴ πού ἀκοῦνε τὰ αὐτιά, ἀλλὰ μὲ μιὰ δόνηση ποὺ συγκλονίζει τὰ θεμέλια τῆς ὕπαρξης.

Τραγουδάει ἕνα τραγούδι ποὺ ἐμεῖς νομίζαμε πὼς γράφτηκε γιὰ ἀνθρώπους, ἀλλὰ τελικὰ ἦταν πάντα δικό Του: «Ὅταν λείπεις, ὁ οὐρανὸς σκοτεινιάζει…».

Ὁ Θεῖος Ἔρωτας (Ἡ Μανικὴ Ἀγάπη)

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μίλησαν γιὰ τὸν «Θεῖο Ἔρωτα». Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἀγαπάει ἁπλῶς με μιὰ ψυχρὴ καλοσύνη. Εἶναι «ἐρωτευμένος» μὲ τὸ δημιούργημά Του. Μᾶς ποθεῖ μὲ ἕνα πάθος ποὺ ξεπερνάει κάθε ἀνθρώπινη λογική.

Αὐτὸ τὸ τραγούδι εἶναι τὸ δικό Του κάλεσμα. Εἶναι ἡ κραυγὴ τοῦ Δημιουργοῦ πρὸς τὸ πλάσμα ποὺ Του γύρισε τὴν πλάτη.

«Ὅταν Λείπεις…» (Ἡ Τραγωδία τῆς Ψυχῆς)

Ποιός λείπει; Ὁ Θεὸς εἶναι Πανταχοῦ Παρών. Ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ «λείπουμε». Ἐμεῖς φεύγουμε μακριά Του, χαμένοι στὶς μέριμνες, στὰ πάθη, στὴ λήθη.

Καὶ τί λέει ὁ στίχος; «Ὁ οὐρανὸς σκοτεινιάζει».

Ὄχι ὁ δικός Του οὐρανός, γιατὶ Ἐκεῖνος εἶναι τὸ ἀνέσπερο Φῶς. Σκοτεινιάζει ὁ δικός μας οὐρανός. Ἡ ψυχή μας, ὅταν απομακρύνεται ἀπὸ τὴν Πηγή της, βυθίζεται σὲ ἕνα ὑπαρξιακὸ σκοτάδι. Ζοῦμε, ἀναπνέουμε, ἀλλὰ κατὰ βάθος… σκοτεινιάζουμε.

«Δὲν μὲ νοιάζει…» (Ἡ Ἀπόλυτη Παράδοση)

Τὸ τραγούδι λέει: «Δὲν μὲ νοιάζει ἂν ζῶ ἢ ἂν πεθαίνω, ἂν δὲν εἶσαι ἐσὺ κοντά μου».

Στὰ χείλη ἑνὸς ἀνθρώπου, αὐτὸ εἶναι πάθος. Στὰ χείλη τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ Ἀλήθεια τῆς Σταύρωσης. Τόσο πολὺ μᾶς θέλει κοντά Του, ποὺ καταδέχτηκε τὸν θάνατο γιὰ νὰ μὴν «λείπουμε» αἰώνια.

Καὶ ἀντίστροφα: Αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ απάντηση τῆς δικῆς μας ψυχῆς. Τί νόημα ἔχει ἡ ζωὴ χωρὶς τὴ σύνδεση μὲ τὸ Θεῖο; Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι μιὰ «ζωντανὴ νέκρωση».

Τὸ Κάλεσμα στὸν Κῆπο

Ὁ Μαγικὸς Κῆπος τῆς εἰκόνας σου δὲν εἶναι κάπου μακριά. Εἶναι μέσα σου. «Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστι».

Ἐκεῖ μέσα, στὸ βάθος τῆς καρδιᾶς σου, κάθεται Ἐκεῖνος καὶ περιμένει. Ὄχι σὰν κριτής, ἀλλὰ σὰν ἑρωτευμένος ποὺ τραγουδάει τὸν πόνο τῆς ἀπουσίας σου.

Ἄκουσε τὴ μελωδία πίσω ἀπὸ τὶς λέξεις.

Μὴν αφήνεις ἄλλο τὸν οὐρανό σου νὰ σκοτεινιάζει.

Ἐπίστρεψε στὸν Κῆπο. Ἐκεῖνος εἶναι ἐκεῖ, καὶ τὸ μόνο ποὺ θέλει εἶναι νὰ σοῦ πεῖ πόσο Του ἔλειψες.

Ἡ μεγαλύτερη ἱστορία ἀγάπης στὸ Σύμπαν, εἶναι αὐτὴ μεταξὺ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ψυχῆς σου.