Ἡ ἀνακούφιση ποὺ βιώνει τὸ σῶμα μας ὅταν ἀπομακρύνονται συγκεκριμένα ἄτομα ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας ἀποτελεῖ μία βαθιὰ νευροβιολογικὴ ἀντίδραση. Ὁ ὀργανισμός μας μεταβαίνει αὐτόματα ἀπὸ τὴν κατάσταση τῆς συμπαθητικῆς διέγερσης, γνωστὴ καὶ ὡς ἀντίδραση μάχης ἢ φυγῆς, στὴν παρασυμπαθητικὴ ρύθμιση τῆς ἀνάπαυσης καὶ τῆς πέψης. Αὐτὴ ἡ φυσιολογικὴ μετάβαση ἐπιτρέπει τὴν ἀπελευθέρωση τῆς συσσωρευμένης ἔντασης καὶ τὴν ἐπαναφορὰ τῆς φυσικῆς μας ἰσορροπίας.
Τὸ νευρικό μας σύστημα σαρώνει ἀδιάκοπα τὸν χῶρο γιὰ ἐνδείξεις ἀσφάλειας ἢ ἀπειλῆς. Ὅταν βρισκόμαστε κοντὰ σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἀσκοῦν ἔλεγχο ἢ προκαλοῦν συναισθηματικὴ φόρτιση, ὁ ἐγκέφαλος διατηρεῖ τὸν ὀργανισμὸ σὲ ὑψηλὴ ἐγρήγορση μὲ αὐξημένο καρδιακὸ ρυθμὸ καὶ ὑπερέκκριση ὀρμονῶν τοῦ στρές.
Μόλις αὐτὴ ἡ πηγὴ ἀπομακρυνθεῖ, τὸ σῶμα ἀντιλαμβάνεται ὅτι εἶναι πλέον ἀσφαλὲς νὰ μειώσει τὶς ἄμυνές του καὶ νὰ γαληνεύσει ἀφήνοντας πίσω τὴν ὑποσυνείδητη μυϊκὴ καὶ ψυχικὴ καταπόνηση.
Πολλὲς φορὲς ἡ σωματικὴ νοημοσύνη ἀναγνωρίζει τὸν κίνδυνο πολὺ πιὸ γρήγορα ἀπὸ τὸ συνειδητό μας μυαλό. Μπορεῖ νὰ παρατηρήσουμε τὴν ἀναπνοή μας νὰ ἠρεμεῖ καὶ τοὺς μῦς μας νὰ χαλαρώνουν προτοῦ κἂν συνειδητοποιήσουμε πόσο εἴχαμε στρεσαριστεῖ.
Γιὰ τὴν εὐημερία μας εἶναι ζωτικῆς σημασίας ἡ συναναστροφὴ μὲ ἄτομα ποὺ λειτουργοῦν ὡς ρυθμιστὲς τοῦ νευρικοῦ μας συστήματος προσφέροντας μία ἤρεμη καὶ ἀσφαλῆ παρουσία.
Αὐτὴ ἡ ἐπιστημονικὴ ἀλήθεια ἐπιβεβαιώνεται ἀπόλυτα καὶ μέσα ἀπὸ τὴ διαχρονικὴ σοφία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τὴ ρήση Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσί, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων. Ἡ προστασία τῆς ψυχικῆς μας γαλήνης καὶ τῆς βιολογικῆς μας ὑγείας ἀπαιτεῖ νὰ μὴν προσφέρουμε τὴν πολύτιμη ἐνέργειά μας σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἀδυνατοῦν νὰ τὴν σεβαστοῦν καὶ καταπονοῦν τὸ εἶναι μας.
Γιὰ νὰ διασφαλίσουμε αὐτὴν τὴν πολύτιμη ἐσωτερικὴ εἰρήνη, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ καλλιεργοῦμε καθημερινὲς πρακτικὲς ποὺ θωρακίζουν τὴν ψυχὴ καὶ τὸ νευρικό μας σύστημα. Ἡ προσευχὴ ἀποτελεῖ ἕνα πανίσχυρο καταφύγιο ποὺ γαληνεύει τὴν καρδιὰ καὶ ἐπαναφέρει τὴν πνευματική μας ἰσορροπία ἀπομακρύνοντας τὶς ἀρνητικὲς ἐπιρροές.
Συνδυασμένη μὲ τὴν καθαρὴ σκέψη, μᾶς βοηθᾶ νὰ ἀναγνωρίζουμε ἐγκαίρως τὶς τοξικὲς συμπεριφορὲς καὶ νὰ ἀντιδροῦμε μὲ ψυχραιμία. Ἡ τοποθέτηση ξεκάθαρων καὶ ἀδιαπραγμάτευτων ὁρίων ἀπέναντι σὲ ὅσους διαταράσσουν τὴν ἠρεμία μας δὲν εἶναι ἐγωισμός, ἀλλὰ ὕψιστη μορφὴ αὐτοφροντίδας. Ἐπιλέγοντας συνειδητὰ ἕνα περιβάλλον ἀσφάλειας, προστατεύουμε τὴν ἐνέργειά μας καὶ διατηροῦμε τὸν ἑαυτό μας στὸ φῶς. Νὰ προσέχετε πολὺ καὶ νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἑαυτούς σας γλυκοί μου φίλοι.
Σχολιάστε το άρθρο (0)