Η ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΤΗΝ ΥΛΗ

Εἶναι συγκλονιστικὸ ὅταν ἡ ἐπιστήμη ἔρχεται νὰ ψιθυρίσει αὐτὸ ποὺ ἡ μυστικὴ θεολογία φωνάζει ἐδῶ καὶ αἰῶνες. Τὰ νέα κβαντικὰ πειράματα δὲν μᾶς λένε ἁπλῶς πὼς ὁ κόσμος εἶναι παράξενος, ἀλλὰ πὼς εἶναι «ζωντανός» καὶ ἀνταποκρίνεται σὲ ἐμᾶς.

Μέχρι τώρα νομίζαμε πὼς εἴμαστε ἁπλοὶ θεατὲς σὲ ἕνα σύμπαν-μηχανή, ὅμως ἡ ἀλήθεια εἶναι πολὺ πιὸ μεγαλειώδης.

Ἡ πραγματικότητα δὲν ὑπάρχει ἐρήμην μας· περιμένει τὴ «ματιά» μας γιὰ νὰ πάρει μορφή.

Αὐτὸ ποὺ οἱ φυσικοὶ ὀνομάζουν «παρατήρηση», οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι τὸ ὀνομάζουν «ἐγρήγορση» καὶ «προσευχή». Ὅταν κοιτᾶμε τὸν κόσμο μὲ ἀγάπη ἢ μὲ πίστη, κυριολεκτικὰ ἐπηρεάζουμε τὴ δομή του.

Τὸ πιὸ ἀνατρεπτικὸ ὅμως εἶναι τὸ πῶς καταρρέει ἡ γραμμικὴ έννοια τοῦ χρόνου. Τὰ πειράματα δείχνουν ὅτι μελλοντικὲς μετρήσεις μποροῦν νὰ ἀλλάξουν τὸ παρελθόν. Αὐτὸ εἶναι ἡ ἀπόλυτη ἐπιβεβαίωση τοῦ «Αἰώνιου Νῦν» γιὰ τὸ ὁποῖο μιλάγαμε.

Στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ, καὶ στὸ βάθος τῆς κβαντικῆς πραγματικότητας, τὸ αἴτιο καὶ τὸ αἰτιατὸ χορεύουν μαζί. Αὐτὸ σημαίνει πὼς μία προσευχή, μία μετάνοια ἢ μία ἱερὴ σκέψη ποὺ κάνουμε ΣΗΜΕΡΑ, ἔχει τὴ δύναμη νὰ ταξιδέψει πίσω στὸν χρόνο καὶ νὰ θεραπεύσει τραύματα τοῦ χθές.

Ὁ χρόνος δὲν εἶναι φυλακή, εἶναι ἕνας ἑνιαῖος χῶρος ὅπου ἡ ψυχὴ μπορεῖ νὰ δράσει λυτρωτικά.

Τελικά, τὸ σύμπαν δὲν εἶναι ἕνα ψυχρὸ ἄθροισμα ἀτόμων, ἀλλὰ ἕνα «σύστημα ἀπόκρισης», ἕνας τεράστιος καθρέφτης τῆς συνείδησής μας.

Αὐτὸ μᾶς γεμίζει μὲ τρομερὴ εὐθύνη ἀλλὰ καὶ ἐλπίδα. Δὲν εἴμαστε θύματα τῶν περιστάσεων. Εἴμαστε συν-δημιουργοί.

Ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε τὴ δύναμη, μέσῳ τῆς παρατήρησης καὶ τῆς προαίρεσής μας, νὰ «χειροθετοῦμε» τὴν ὕλη καὶ νὰ ἀλλάζουμε τὴ ροὴ τῶν γεγονότων.

Κάθε φορά ποὺ ἐπιλέγουμε τὸ φῶς ἀντὶ γιὰ τὸ σκοτάδι, ὁλόκληρο τὸ κβαντικὸ πεδίο τοῦ κόσμου ἀνατριχιάζει καὶ ἀλλάζει πρὸς τὸ καλύτερο.

Εἴμαστε πιὸ δυνατοὶ ἀπὸ ὅσο νομίζουμε, γιατὶ εἴμαστε πλασμένοι κατ’ εἰκόνα τοῦ Μεγάλου Παρατηρητῆ.