Η ΕΥΕΛΙΞΙΑ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΩΣ ΚΛΕΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Ἡ εὐελιξία καὶ ἡ περιέργεια ἀποτελοῦν ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν τὰ πιὸ πολύτιμα ἐργαλεῖα γιὰ τὴν ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ. Δὲν χρειάζεται νὰ βρισκόμαστε διαρκῶς σὲ μία κατάσταση ἀναζήτησης ὅμως ὑπάρχουν ἐκεῖνες οἱ κομβικὲς στιγμὲς ποὺ ὀφείλουμε νὰ τὶς ἐπιστρατεύσουμε. Εἶναι ἡ ἀπαραίτητη σπίθα ποὺ θὰ φωτίσει τὰ σκοτεινὰ σημεῖα τῆς συνήθειας καὶ θὰ μᾶς βγάλει ἀπὸ τὴν ὑπνωτισμένη ρουτίνα.

Ὁ κύριος σκοπὸς αὐτῶν τῶν ἰδιοτήτων εἶναι νὰ σπάσουν τὰ παγιωμένα μοτίβα τῆς καθημερινότητας. Τὸ μυαλὸ ἀγαπᾶ τὴν ἐπανάληψη καὶ τὴν ἀσφάλεια ποὺ τοῦ προσφέρει ὁ αὐτόματος πιλότος. Ὅταν ὅμως ἐπιτρέπουμε στὴν περιέργεια νὰ λειτουργήσει ἀναταράσσουμε αὐτὰ τὰ γνώριμα νερὰ καὶ ἀναγκάζουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ δεῖ τὴ ζωὴ μὲ μία ἐντελῶς νέα προοπτική.

Αὐτὴ ἡ διαδικασία δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ συμβαίνει ἀδιάκοπα ὥστε νὰ μὴν χάνουμε τὴν ἰσορροπία μας καὶ τὴν ἐσωτερική μας γαλήνη. Κάποτε ὅμως πρέπει συνειδητὰ νὰ ἐπιλέγουμε τὴν εὐελιξία ἐγκαταλείποντας τὴν ἄκαμπτη στάση ποὺ μᾶς κρατᾶ ἐγκλωβισμένους. Ἡ συνειδητὴ ἀλλαγὴ ὀπτικῆς γωνίας εἶναι ἡ ἀπόλυτη προϋπόθεση γιὰ νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν πεποιθήσεών μας.

Μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπιλεκτικὴ ἀλλὰ οὐσιαστικὴ ρήξη μὲ τὰ παλιὰ μοτίβα καταφέρνουμε τελικὰ νὰ ἐπεκταθοῦμε σὲ νέες ἀνεκτίμητες γνώσεις.

Ὁ νοῦς ἁπλώνεται ἀφομοιώνει καινούργιες ἀλήθειες καὶ τὸ ἱερό μας σκάφος ταξιδεύει σὲ ἀνεξερεύνητους ὠκεανούς.

Ἔτσι ἡ περιέργεια μετατρέπεται σὲ ἕνα ὄχημα ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ σταθερὰ πρὸς τὴν ἀληθινὴ σοφία καὶ τὴ διεύρυνση τῆς συνειδητότητάς μας.