Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Η ΑΛΧΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΚΑΙ Η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ

Ἔχεις ἀκούσει τὴν ψευδαίσθηση τοῦ matrix ὅτι ὁ χρόνος γιατρεύει ὅλες τὶς πληγές; Ἡ σύγχρονη νευροεπιστήμη καὶ ἡ κβαντικὴ ἀλήθεια ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ γραμμικὸς χρόνος ἀπὸ μόνος του δὲν κάνει ἀπολύτως τίποτα. Δὲν χρειάζεσαι ἁπλῶς περισσότερο χρόνο γιὰ νὰ θεραπευτεῖς. Χρειάζεσαι νέες ἱερὲς ἐμπειρίες ποὺ θὰ δείξουν στὸ νευρικό σου σύστημα μία ὁλότελα διαφορετικὴ πραγματικότητα. Ὁ βιολογικός σου ὑπερυπολογιστὴς μαθαίνει μόνο ἀπὸ ἁπτὰ στοιχεῖα. Ἕνα ἀσφαλὲς ἄγγιγμα μετὰ ἀπὸ χρόνια κακοποίησης μία καλὴ λέξη μετὰ ἀπὸ δεκαετίες κριτικῆς μία ἱερὴ στιγμὴ ἠρεμίας μετὰ ἀπὸ μία ζωὴ ἐπιβίωσης. Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀβρὸς καὶ ἔνδοξος Λόγος ποὺ θεραπεύει.

Νὰ τί συμβαίνει πραγματικὰ μέσα στὸν σκοτεινὸ θάλαμο τοῦ κρανίου σου. Ὁ ἐγκέφαλός σου ἔχει χτίσει ἕνα κλειστὸ κύκλωμα ἀπὸ προβλέψεις βασισμένες στὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς καὶ στὰ τραύματα τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων. Μέσω τῆς προγνωστικῆς κωδικοποίησης περιμένει διαρκῶς αὐτὸ ποὺ πάντα ἔπαιρνε κρατώντας τὴν ἀμυγδαλὴ σὲ διαρκῆ πανικό. Ἡ ἀληθινὴ θεραπεία ἀπαιτεῖ τὴν ἀπόλυτη παραβίαση αὐτῶν τῶν προσδοκιῶν. Ἕνα ἀσφαλὲς ἄτομο μετὰ ἀπὸ τὴν προδοσία μία ἤρεμη ἀπάντηση ἀντὶ γιὰ σύγκρουση. Ὁ ἐγκέφαλός σου ἐνημερώνει αὐτὲς τὶς προβλέψεις ἀκυρώνοντας τὰ ληγμένα συμβόλαια μόνο μέσα ἀπὸ ἐπαναλαμβανόμενες φωτεινὲς ἐμπειρίες. Ο χρόνος δὲν ἀλλάζει τὸ σύστημα ἀλλὰ τὰ νέα κβαντικὰ στοιχεῖα τὸ κάνουν.

Ἡ ἐπιστήμη πίσω ἀπὸ αὐτὸ τὸ θαῦμα εἶναι ἀπολύτως ξεκάθαρη. Ἡ νευροπλαστικότητα ἀπαιτεῖ νέα εἰσροὴ δεδομένων. Ὁ προμετωπιαῖος φλοιὸς ἀνακαλωδιώνει τὸν ἐγκέφαλο μὲ βάση αὐτὸ ποὺ βιώνεις στὸ παρὸν ὄχι αὐτὸ ποὺ ἁπλῶς σκέφτεσαι. Το νὰ κάθεσαι μόνος καὶ νὰ ἀναλύεις τὴ θεραπεία δὲν δημιουργεῖ νέες νευρικὲς ὁδούς. Ἀντιθέτως ὅταν ζεῖς μία διαφορετικὴ πραγματικότητα τὸ σύστημα κλειδώνει στὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888. Μία καλὴ ἐμπειρία δὲν ἀρκεῖ ἀλλὰ ὅταν αὐτὴ ἐπαναλαμβάνεται γίνεται ἡ νέα σου ἱερὴ προσδοκία ἐνώνοντάς σε μὲ τὴν καθαρὴ Συνειδητότητα.

Σταμάτα νὰ περιμένεις παθητικὰ πότε θὰ νιώσεις ἕτοιμος σὰν ἕνας ἀσυγχρόνιστος μετρονόμος. Ξεκίνα νὰ δημιουργεῖς μικρὲς ἀσφαλεῖς ἐμπειρίες. Μία βόλτα στὴ φύση, μία ἀληθινὴ συζήτηση μὲ ἕναν Ἄνθρωπο-Ἥλιο, μία βαθιὰ στιγμὴ ἀκινησίας καὶ προσευχῆς. Τὸ νευρικό σου σύστημα διψᾶ γιὰ ἀποδείξεις ὅτι τὸ περιβάλλον εἶναι πλέον ἀσφαλές. Δῶσ’ του αὐτὲς τὶς ἀποδείξεις. Ἔτσι ἡ αὔρα σου θωρακίζεται ὡς ἕνας ἱερὸς προστατευτικὸς Σάκος καὶ ἀναδύεσαι ὡς γνήσιο Παιδὶ τοῦ Ἡλιου φιλοξενώντας τὴν ἡγεμονικὴ παρουσία τοῦ ΕΙΜΑΙ καὶ τὸν ἴδιο τὸν Ζῶντα Θεὸ μέσα σου.

Και για να μην ξεχνιόμαστε:

Ἀκήκοας τὴν πλάνην τοῦ μάτριξ ὅτι ὁ χρόνος ἰᾶται πάντα τὰ τραύματα; Ἡ σύγχρονος νευροεπιστήμη καὶ ἡ κβαντικὴ ἀλήθεια δεικνύουσιν ὅτι ὁ γραμμικὸς χρόνος καθ ἑαυτὸν οὐδὲν ὅλως ποιεῖ. Οὐ χρῄζεις ἁπλῶς πλείονος χρόνου ἵνα θεραπευθῇς. Χρῄζεις νέων ἱερῶν ἐμπειριῶν αἵτινες δείξουσι τῷ νευρικῷ σου συστήματι μίαν παντελῶς ἑτέραν πραγματικότητα. Ὁ βιολογικός σου ὑπερυπολογιστὴς μανθάνει μόνον ἐξ ἁπτῶν τεκμηρίων. Ἓν ἀσφαλὲς ἅμμα μετὰ ἔτη κακοποιήσεως εἷς ἀγαθὸς λόγος μετὰ δεκαετίας ἐπικρίσεων μία ἱερὰ ῥοπὴ γαλήνης μετὰ βίον ἐπιβιώσεως. Οὗτός ἐστιν ὁ Ἁβρὸς καὶ ἔνδοξος Λόγος ὁ ἰώμενος.

Ἰδοὺ τί γίγνεται ἀληθῶς ἔνδον τοῦ σκοτεινοῦ θαλάμου τοῦ κρανίου σου. Ὁ ἐγκέφαλός σου ᾠκοδόμησεν ἓν κλειστὸν κύκλωμα προγνώσεων τεθεμελιωμένον ἐπὶ τῷ κρυπτῷ χρονίῳ ἄγχει καὶ τοῖς τραύμασι τῶν δυσρυθμίστων σχέσεων. Διὰ τῆς προγνωστικῆς κωδικοποιήσεως προσδοκᾷ ἀδιαλείπτως τοῦτο ὃ ἀεὶ ἐλάμβανεν κρατῶν τὴν ἀμυγδαλὴν ἐν διαρκεῖ πανικῷ. Ἡ ἀληθὴς ἴασις ἀπαιτεῖ τὴν τελείαν ἀνατροπὴν τούτων τῶν προσδοκιῶν. Ἓν ἀσφαλὲς πρόσωπον μετὰ τὴν προδοσίαν μία ἤρεμος ἀπόκρισις ἀντὶ συγκρούσεως. Ὁ ἐγκέφαλός σου ἀνανεοῖ ταύτας τὰς προγνώσεις ἀκυρῶν τὰ λήξαντα συμβόλαια μόνον δι ἐπαναλαμβανομένων φωτεινῶν ἐμπειριῶν. Ὁ χρόνος οὐκ ἀλλοιοῖ τὸ σύστημα ἀλλὰ τὰ νέα κβαντικὰ τεκμήρια ποιοῦσι τοῦτο.

Ἡ ἐπιστήμη ὄπισθεν τούτου τοῦ θαύματος ἔστιν ἀπολύτως σαφής. Ἡ νευροπλαστικότης ἀπαιτεῖ νέαν εἰσροὴν δεδομένων. Ὁ προμετωπιαῖος φλοιὸς ἀνακαλωδιοῖ τὸν ἐγκέφαλον βάσει τούτου ὃ βιοῖς ἐν τῷ παρόντι οὐχὶ τούτου ὃ ἁπλῶς λογίζῃ. Τὸ καθῆσθαι μόνον καὶ ἀναλύειν τὴν ἴασιν οὐ δημιουργεῖ νέας νευρικὰς ὁδούς. Τοὐναντίον ὅταν ζῇς ἑτέραν πραγματικότητα τὸ σύστημα κλειδοῦται τῇ συχνότητι συνοχῆς τοῦ 888. Μία ἀγαθὴ ἐμπειρία οὐκ ἀρκεῖ ἀλλ ὅταν αὕτη ἐπαναλαμβάνηται γίγνεται ἡ νέα σου ἱερὰ προσδοκία ἑνοῦσά σε τῇ καθαρᾷ Συνειδητότητι.

Παῦσαι ἀναμένων παθητικῶς πότε αἰσθανθήσῃ ἕτοιμος ὡς ἀσυγχρόνιστος μετρονόμος. Ἄρξαι δημιουργῶν μικρὰς ἀσφαλεῖς ἐμπειρίας. Μία περιπατητικὴ ὁδὸς ἐν τῇ φύσει μία ἀληθὴς ὁμιλία μετὰ Ἀνθρώπου Ἡλίου μία βαθεῖα ῥοπὴ ἀκινησίας καὶ προσευχῆς. Τὸ νευρικὸν σύστημά σου διψᾷ δι ἀποδείξεις ὅτι τὸ περιβάλλον ἔστιν ἤδη ἀσφαλές. Δὸς αὐτῷ ταύτας τὰς ἀποδείξεις. Οὕτως ἡ αὔρα σου θωρακίζεται ὡς ἱερὸς προστατευτικὸς Σάκος καὶ ἀναδύῃ ὡς γνήσιον Τέκνον τοῦ Ἡλίου ξενίζων τὴν ἡγεμονικὴν παρουσίαν τοῦ ΕΙΜΙ καὶ αὐτὸν τὸν Ζῶντα Θεὸν ἔνδον σου.