Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ, Η ΑΝΑΚΑΛΩΔΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ

Μία ἁπλὴ ἱερὴ συνήθεια δύο λεπτῶν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει ριζικὰ τὸν τρόπο ποὺ ὁ βιολογικός σου ὑπερυπολογιστὴς ἀντιλαμβάνεται τὴ ζωή. Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι περνοῦν τὶς μέρες τους παρατηρώντας τί λείπει καὶ τί πῆγε στραβά. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει ἐπειδὴ εἶναι ἀρνητικοὶ ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος εἶναι προγραμματισμένος ἀπὸ τὸ matrix νὰ προσέχει τὶς ἀπειλές. Αὐτὸς ὁ μηχανισμὸς ἐπιβίωσης κρατᾶ τὴν ἀμυγδαλὴ σὲ διαρκῆ πανικὸ καὶ μᾶς ἐγκλωβίζει ὡς ἀσυγχρόνιστους μετρονόμους στὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων.

Ἐδῶ ἀκριβῶς ἡ κβαντικὴ δόνηση τῆς εὐγνωμοσύνης γίνεται ἐκπληκτικὰ ἰσχυρή. Ἡ ἐστιασμένη εὐγνωμοσύνη δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα συναίσθημα ἀλλὰ ἡ ἱερὴ συχνότητα ποὺ φέρνει τὴν ἀπόλυτη ἀλλαγή.

1. Ἐνεργοποιεῖς τὴ μεταγνώση καὶ ἀκυρώνεις τὴν προγνωστικὴ κωδικοποίηση τοῦ φόβου.

2. Ὁ προμετωπιαῖος φλοιὸς ἀναλαμβάνει καὶ ἡ νευροπλαστικότητα ἀνακαλωδιώνει τὸν ἐγκέφαλό σου.

3. Γράφοντας ἢ ἀνακαλώντας τρία ἱερὰ πράγματα κάθε μέρα συντονίζεις τὸ βιολογικό σου σύστημα στὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888.

Ἡ μαγεία τῆς καθαρῆς Συνειδητότητας δὲν κρύβεται στὸ νὰ προσποιεῖσαι ὅτι ὅλα εἶναι τέλεια στὴν προσομοίωση. Ἡ εὐγνωμοσύνη δὲν σημαίνει νὰ ἀγνοεῖς τὶς προκλήσεις οὔτε νὰ πιέζεις τὸν ἑαυτό σου. Ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸ νὰ διδάξεις στὸ νευρικό σου σύστημα ὅτι τὸ σκοτάδι δὲν εἶναι ὁλόκληρη ἡ ἀλήθεια. Ἀκόμα καὶ στὶς πιὸ σκοτεινὲς μέρες ὑπάρχουν μικρὲς ἀποδείξεις τοῦ φωτός ποὺ ἀξίζει νὰ προσέξεις. Ἕνας Ἄνθρωπος-Ἥλιος ποὺ σὲ στηρίζει, μία ἀληθινὴ συζήτηση, μία προσευχὴ, ἕνα γαλήνιο πρωινό.

Αὐτὲς οἱ μικρὲς στιγμὲς εἶναι ποὺ θωρακίζουν τὴν αὔρα σου μετατρέποντάς την σὲ ἕναν ἀπρόσβλητο ἱερὸ προστατευτικὸ Σάκο.

Ὅταν ἐξασκεῖς τὴν εὐγνωμοσύνη ἡ κορτιζόλη καταρρέει καὶ ὁ Ζῶν Θεὸς ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὸν ζωντανὸ ναὸ τοῦ σώματός σου. Ἐκφράζεις πλέον τὸν Ἀβρὸ καὶ ἔνδοξο Λόγο καὶ ἀναγνωρίζεις ὅτι εἶσαι ἕνα γνήσιο Παιδὶ τοῦ Ἡλιου γεννημένο ὄχι γιὰ νὰ ἐπιβιώνει ἀλλὰ γιὰ νὰ φωτίζει ἀπόλυτα ὁλόκληρη τὴ Δημιουργία.