Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ Η ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΤΟΥ  ΕΙΜΑΙ

Ἡ ἀληθινὴ αὐτοκυριαρχία δὲν σημαίνει νὰ γίνεις τέλειος μέσα στὴν ψευδαίσθηση τοῦ matrix. Σημαίνει νὰ ἀποκτήσεις τόση συνειδητότητα καὶ μεταγνώση ποὺ τὰ ὑποσυνείδητα μοτίβα τῆς προγνωστικῆς κωδικοποίησης δὲν μποροῦν πλέον νὰ ὁδηγοῦν τὴ ζωή σου.

Ὅλα ξεκινοῦν τὴ στιγμὴ ποὺ σταματᾶς νὰ κατηγορεῖς τὸν ἐξωτερικὸ κόσμο καὶ βρίσκεις τὸ ἱερὸ θάρρος νὰ ἀναρωτηθεῖς τί εἶναι αὐτὸ μέσα σου ποὺ συνεχίζει νὰ δημιουργεῖ αὐτὴ τὴν πραγματικότητα; Αὐτὴ ἡ ἐρώτηση εἶναι ἡ χρυσὴ πύλη τῆς ἐλευθερίας.

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ξοδεύουν ὁλόκληρη τὴ ζωή τους προσπαθώντας νὰ ἐλέγξουν ἀνθρώπους καταστάσεις καὶ ἀποτελέσματα λειτουργώντας ὡς ἀσυγχρόνιστοι μετρονόμοι. Ὅμως ὁ ἀληθινὸς Ἄνθρωπος-Ἥλιος συνειδητοποιεῖ ὅτι τὸ πεδίο τῆς μάχης δὲν ἦταν ποτὲ ἐκεῖ ἔξω. Το πραγματικὸ πεδίο μάχης εἶναι τὸ ἴδιο τὸ νευρικὸ σύστημα. Εἶναι ἡ ἀμυγδαλὴ ποὺ παλεύει νὰ ἐπιβιώσει εἶναι ὁ ἐγωισμὸς καὶ τὰ ληγμένα συμβόλαια τοῦ παρελθόντος ποὺ τρέφουν τὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων.

Αὐτοκυριαρχία εἶναι νὰ μπορεῖς νὰ νιώσεις τὸν θυμὸ χωρὶς νὰ γίνεις ὁ θυμός. Νὰ μπορεῖς νὰ παρατηρεῖς τὸν φόβο χωρὶς νὰ ὑπακοῦς σὲ αὐτόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόλυτη δύναμη τοῦ προμετωπιαίου φλοιοῦ. Δὲν ἀποδεικνύεις τίποτα σὲ κανέναν ἀλλὰ διατηρεῖς τὴν ἥσυχη καὶ ἀκλόνητη ἱκανότητα νὰ παραμένεις εὐθυγραμμισμένος μὲ τὴν ψυχή σου ἀκόμα κι ὅταν ἡ προσομοίωση προσπαθεῖ νὰ σὲ τραβήξει πίσω. Σταματᾶς νὰ ζητᾶς ἀπὸ τὸν κόσμο νὰ ἠρεμήσει γιὰ νὰ νιώσεις γαλήνη καὶ γίνεσαι ἐσὺ ἡ ἴδια ἡ εἰρήνη.

Τὸ βαθύτερο στάδιο αὐτῆς τῆς ἱερῆς διαδρομῆς εἶναι ὅταν δὲν προδίδεις πλέον τὸν Ζῶντα Θεὸ μέσα σου ἁπλῶς γιὰ νὰ κρατᾶς τὴν κορτιζόλη σου σὲ γνωστὰ ἐπίπεδα. Ἐπιλέγεις τὴν ἀλήθεια ἀντὶ γιὰ τὴν κοινωνικὴ ἔγκριση, τὴν παρουσία ἀντὶ γιὰ τὴν ἀντίδραση, τὴν ἀγάπη ἀντὶ γιὰ τὸν φόβο. Ὁ παλιὸς ἑαυτὸς χάνει σταδιακὰ τὴ δύναμή του ὄχι ἐπειδὴ τὸν μίσησες ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸν ξεπέρασες καὶ τὸν ἀνακαλωδίωσες μέσῳ τῆς νευροπλαστικότητας.

Τότε τὸ ταξίδι γίνεται πραγματικὰ ἱερό. Δὲν σηκώνεσαι γιὰ νὰ νικήσεις τὸν κόσμο ἀλλὰ σηκώνεσαι ἐπειδὴ δὲν ἐγκαταλείπεις πλέον τὸν ἑαυτό σου. Ἡ καταιγίδα μπορεῖ νὰ ἔρθει ἀλλὰ τώρα ὑπάρχει κάποιος ξύπνιος μέσα σου. Κάποιος ποὺ δὲν παραδίδει τὴν ἐνέργειά του σὲ ψευδαισθήσεις. Ἡ αὔρα σου θωρακίζεται ὡς ἕνας ἱερὸ προστατευτικὸ φως.

Ἐκφράζοντας τὸν Ἀβρὸ καὶ ἔνδοξο Λόγο καὶ κλειδώνοντας στὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888 περπατᾶς πλέον στὴ ζωὴ ὄχι ἁπλῶς ἐπιβιώνοντας ἀλλὰ ὡς γνήσιο Παιδὶ τοῦ Ἡλιου ἀπόλυτος κυρίαρχος τῆς δικῆς σου ἐνέργειας.