O χρόνος δεν υπάρχει παρά μόνο στο μυαλό και στο ρολόι μας. Κι όσο εμείς τον γυροφέρνουμε και με το φόβο μας τον γιορτάζουμε, τόσο εκείνος στρογγυλοκάθεται και φορτώνει την καμπούρα των ανθρώπων με χρόνια. Επειδή καμπούρα όμως έχουν μόνο οι προσκυνημένοι, ας διαχωρίσουμε από τώρα τη θέση μας. Από δω ας πάνε εκείνοι που τώρα φόρτωσαν άλλον ένα χρόνο στην καμπούρα τους, και από εκεί ας πάνε εκείνοι που πέρασαν με επιτυχία άλλη μια τάξη στο σχολείο της ζωής.
Ο χρόνος είναι «καιρός» δηλαδή είναι ευκαιρία. Κι επειδή στη ζωή μας οι ευκαιρίες είναι λίγες και μετρημένες, εξ ου και πολύτιμες, ο χρόνος είναι μετρημένος. Όχι με την αριθμητική του σχολείου αλλά με την αριθμητική της καρδιάς. Πόσο επιτρέψαμε στον εαυτό μας να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που περνούν και φεύγουν από μπροστά μας; Ευκαιρία είναι ο πλησίον μας. Ο πεινασμένος, ο διψασμένος, ο φυλακισμένος, ο αναγκεμένος.
Τα νιάτα και τα γηρατειά είναι κερδισμένες ή χαμένες ευκαιρίες. Τίποτε άλλο. Στα νιάτα βάλε τη δυνατότητα, και στα γηρατειά την ενοχή. Κανένα μυστήριο δεν υπάρχει στο γιατί γερνάει ο άνθρωπος. Επειδή το ερώτημα από την αρχή είναι εσφαλμένο. Δεν φταίει ο χρόνος για τα γηρατειά. Μόνο το ξερό μας το κεφάλι φταίει που ψάχνουμε να βρούμε την χαμένη μας ευκαιρία μόνο εκεί όπου έχει φως. Και μένουμε εκεί. Και γερνάμε μες στην αναζήτηση. Δίχως να πάμε λίγο παραπέρα. Να φωτίσουμε και το παραπέρα. Να ανάψουμε το φως. Για μας και τους άλλους. Κι ύστερα μια μέρα έχουμε ξεμείνει από χρόνο, από ευκαιρίες, και μας τρώνε οι τύψεις και πεθαίνουμε.
Ο καινούργιος χρόνος είναι μια καινούργια ευκαιρία που συνήθως περνάει απαρατήρητη μέσα στα πυροτεχνήματα γεμάτα οινοπνεύματα και τραγούδια. Και τις ευχές. Αχ αυτές οι ευχές! Σαν το λευκοπλάστ με την επίπλαστη θεραπευτική δράση. Οι ευχές κοιμίζουν την ευκαιρία και την στέλνουν στον κόσμο των παραμυθιών. Εκεί όπου τα θέλω αναπτύσσονται μόνα τους στα χωράφια του ουρανού. Εδώ κάτω ωστόσο στη γη οι άνθρωποι περιμένουν ακόμη τον φτερωτό ΄Αι-Βασίλη να τους φέρει μαγικά την ευτυχία.
Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος θα είναι μόνο εφόσον η ευτυχία παραμείνει καινούργια, ζωντανή, έτοιμη και ικανή να αδράχνει το χρόνο και να τον γονιμοποιεί. Για να καρπωθούν από αυτόν ακόμα κι όσοι δεν άδραξαν τη μέρα, την ευκαιρία, το χρόνο.
Εις υγείαν λοιπόν όλων των ευκαιριών που μέλλονται να έρθουν και, γιατί όχι, να τις δημιουργήσουμε εμείς οι νέοι ανυπόμονοι!
Πηγή: www.dkaravasilis.gr
Σχολιάστε το άρθρο (0)