Είναι άδικο για τον άνθρωπο να εγκλωβίζεται, στιγμιαία ή σε διάρκεια, σε μία ελλειμματική πραγματικότητα του εαυτού του. Σε κάτι δηλαδή λιγότερο από την χαρά και το φως, που είναι η φύση του και τα δώρα της θεϊκής του πατρίδας. Κάτω από πολλές διαφορετικές περιστάσεις, μπορεί κανείς να παγιδευτεί σε μία τέτοια έλλειψη. Η επαναφορά, το νήμα της Αριάδνης για την έξοδο από τον Λαβύρινθο του νου, είναι πάντοτε η […]
Η θεουργία του φωτός κάνει τον άνθρωπο ολόχρυσο!Το πρόβλημα του ανθρώπου είναι ότι δεν βουτάει ολόκληρος μέσα στην ζωή του. Ζει περιφερειακά. Δεν έχει την καθαρότητα που χρειάζεται. Αλλιώς θα μπορούσε να διαπεράσει το αρχέτυπο, το ιερό, όπως διαπερνά κανείς την ομίχλη. Για να μπει ωστόσο μέσα σε αυτό πρέπει να περάσει τις χαράδρες της πονηρίας, της ανοησίας και της αδιάφορης μετριότητας του να ζει την ζωή του σαν να […]
Και μια σημειακή γνωριμία με τα πράγματα είναι ο άνθρωπος, θα πρόσθετα, Οδυσσέα… Σημειακά παίρνει γεύση από όσα τον υπερβαίνουν! Γεύση από το άπειρο, το άχρονο, γεύση από την αγάπη, την χάρη, γεύση από το φως και τον απειρότροπο στροβιλισμό του… Κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ξέρει τι είναι ζωή, γιατί έστω σημειακά γνωρίζει την γεύση της! Το βέβαιο είναι πως ο βαθμός της ζωής μέσα μας, της […]
Εδώ και δεκαετίες γνωρίζουμε ότι ο κατ’ ευφημισμόν ελαιώνας του Βοτανικού είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος. Και οι διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη στήν εξουσία θυμούνται κάθε τόσο νά εξαγγέλλουν μεγαλόστομα την πρόθεσή τους να τον αναβαθμίσουν. ΄Ετσι, για νιοστή φορά, παίζεται γιά τον Βοτανικό η ίδια φάρσα, και ο θόρυβος που δημιουργείται σβήνει και αυτός σαν πυροτέχνημα ανταλλαγής φραστικών διαξιφισμών μεταξύ των εκπροσώπων των διαφόρων κομμάτων. Ωστόσο […]
Ο νους είναι δέσμιος του παρελθόντος! Ό,τι κι αν σκεφτεί, δεν είναι φρέσκο. Είναι ήδη παρελθόν. Γιατί η ΑΕΙΖΩΙΑ, δηλαδή η ζωή ενταγμένη στην θεϊκή ροή, είναι στο άχρονο! Άρα, ό,τι και αν σκεφτεί ή συλλάβει ο νους, είναι στην καλύτερη περίπτωση περιορισμός που κάτι απλώς μπορεί να σημάνει. Όταν το σημαινόμενο του νου ανοίγεται πέρα από την συμβατική, γραμμική αντίληψη, τότε ανοίγονται κρουνοί μη λεκτικής πρόσληψης. Το μόνο που […]
Το δίκιο του ανθρώπου είναι πάντοτε η εκλογίκευση μιας απειλής. Και την απειλή μόνο η αγάπη την νικά! Ποτέ τα όπλα που η λογική του απειλούμενου εγώ αναζητά. Απειλή νιώθει το εγώ όταν χάνει τον έλεγχο… Και το εγώ χάνει τον έλεγχο όταν εμπλουτίζεται με δεδομένα που δεν μπορεί να τα διαχειριστεί μόνο του. Το εγώ, ως διαχειριστής της πραγματικότητάς του, μόνο την σημειακή του ύπαρξη στον χωροχρόνο έχει την […]
Το ίδιο το οντολογικό γεγονός της ύπαρξης του ανθρώπου ως Προσώπου είναι το ον που οι χριστιανοί ονομάζουν Χριστό! Γι’ αυτό και κάθε στιγμή γεννιέται. Ο Χριστός δεν είναι ιδρυτής μιας θρησκείας, ούτε ένας ακόμα θεός, αλλά το ίδιο το μυστήριο του μελισμένου Λόγου. Για μια στιγμή ας αφουγκραστούμε αυτόν τον αναπαλμό της ζωής εντός! Την ίδια την ζωή να μας διαπερνάει θριαμβευτικά, καθώς το άγιο της ρεύμα μάς ταξιδεύει […]
Τα τελευταία χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης, όλοι μας –ποιος λίγο, ποιος πολύ- έχουμε, εδώ στη μικρή εδαφικά αλλά ισχυρότατη ψυχικά Ελλάδα μας, τη βεβαιότητα, θα έλεγα, πως αποτελούμε τα ιδανικά πειραματόζωα της διεθνούς αναταραχής και πως οι απρόσωπες «αγορές» που καθορίζουν πια τις τύχες των λαών παρατηρούν και μελετούν τις αντιδράσεις μας, ώστε να γνωρίζουν με ποιον τρόπο να εφαρμόζουν και σε άλλες χώρες τα αντιλαϊκά μέτρα που παίρνουν. […]
Οι ψυχές, οι φυσαλίδες αυτές συνείδησης, συμπυκνώνονται σε υλικά σώματα, που κάποια στιγμή τα εγκαταλείπουν. Αυτό δεν κάνει τον άνθρωπο λιγότερο αθάνατο! Μια φυσαλίδα συνείδησης μπορεί να ξαναφτιάξει σώμα και να ενσαρκωθεί. Η ψυχή, η φυσαλίδα αυτή, δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι: συνείδηση. Αυτό αφορά τους ανθρώπους! Όλα τα άλλα παίζονται για τους ανθρωπόμορφους που μπαίνουν στον κύκλο της εξέλιξης, όχι για τους ανθρώπους! Ο […]
Εκπομπή λόγου και τέχνης με την Μαρία Παπαϊωάννου
close
