Περί τρομοκρατίας
Φτάσαμε, ως φαίνεται, σε μια εποχή σαχλού ξεφαντώματος, κοινώς ξεσαλώματος, γενικού ηθικού ξεχαρβαλώματος,παγκοσμιοποιημένης ελαφρότητας και κενότητας (βλέπε τις κιτσάτες βραζιλιάνικες καρναβαλικές φιέστες στο Μοσχάτο), όπου ο πολιτικά σωστός λόγος του πλανητάρχη, συνεπικουρούμενος και από τον αντίστοιχο λόγο των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του έλληνα πρωθυπουργού μη εξαιρουμένου, χαρακτηρίζει τρομοκράτες τους ανθρώπους που θυσιάζονται για την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεσή τους, εφόσον βέβαια υπονομεύουν τα σχέδια ενός άκρατου ηγεμονισμού. Έτσι, σε […]







