Η αγάπη και η στήριξη του άλλου δεν είναι ζήτημα περιστασιακής διάθεσης ή συγκυριακής ευαισθησίας· είναι στοιχείο της ίδιας μας της ύπαρξης!
Δεν πρόκειται για μια πράξη φιλανθρωπίας που κάνουμε όταν είμαστε «καλά», αλλά για την ίδια την αναπνοή της ανθρωπιάς μας. Το να ενδιαφέρομαι για τον διπλανό μου δεν είναι περιέργεια ούτε υποχρέωση· είναι τρόπος ζωής, σημάδι ότι υπάρχω. Όταν δεν με αγγίζει ο πόνος ή το βάρος του άλλου, τότε κάτι μέσα μου έχει νεκρωθεί. Δεν είμαι απλώς αποκομμένος· είμαι ένας άνθρωπος που με τη σιωπή του σκοτώνει την αγάπη […]







