Καλό ταξίδι, Robert και ευχαριστούμε! 

Έφυγε ο Robert Redford σε ηλικία 89 ετών, μα οι θρύλοι δεν πεθαίνουν, μένουν ζωντανοί μέσα μας, στις εικόνες, τις στιγμές, τα χαμόγελα που ύφαιναν τα ρούχα των λεγεώνων της ψυχής μας.

Ο θρύλος αυτός με την απαλή φωνή, το βλέμμα που αγγίζει τον άνεμο, τα βήματα που ζωντανεύουν όνειρα  έσπειρε φως εκεί που ο κόσμος ζητούσε σιωπή. Όχι, δεν έχει φύγει εντελώς. Ζει στις σκηνές που αγαπήσαμε, στα λόγια που μας τρόμαξαν να ονειρευτούμε, στο ανεξερεύνητο που μας καλεί να ταξιδέψουμε.

Όταν ο Ρέντφορντ αρνήθηκε τον τίτλο του «σταρ» – Η ζωή του στην απομόνωση της Γιούτα

Ο θρύλος του Χόλιγουντ πέθανε στο απομονωμένο σπίτι του στη Γιούτα εκεί όπου επέλεξε να ζει μια ήρεμη ζωή μακριά από τη φήμη, τα κόκκινα χαλιά και τον θόρυβο του Χόλιγουντ
μακριά από τον θόρυβο της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Σύμφωνα με τους New York Times, ο θρυλικός ηθοποιός, σκηνοθέτης και ιδρυτής του Sundance πέθανε στο ορεινό του καταφύγιο, επιβεβαιώνοντας με τον πιο ήσυχο τρόπο τη βαθιά ανάγκη του για απομόνωση, ιδιωτικότητα και ουσία.

Ο Ρέντφορντ ήταν πάντα αντίθετος με τον τίτλο του «σταρ». Παρά τη διεθνή φήμη, τα Όσκαρ και τις αμέτρητες επιτυχίες, διαχώριζε απόλυτα τη δημόσια εικόνα από την προσωπική του ταυτότητα.

Σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις στο Vanity Fair, όπου συζητούσε για τις ταινίες του, είπε ότι το πιο δύσκολο και λιγότερο ευχάριστο μέρος της δουλειάς του ήταν η προώθηση ενός φιλμ.

Ενώ του άρεσε πάντα η δουλειά πίσω από τις κάμερες, τα φώτα της δημοσιότητας και της προώθησης ήταν κάτι που «ποτέ δεν ισορροπούσε» με τη φασαρία που τα συνοδεύει.

Παρά τη φήμη και τις διακρίσεις, ο Ρέντφορντ ποτέ δεν αποδέχτηκε τον ρόλο του σταρ, επιλέγοντας να κρατά τη δημόσια εικόνα του μακριά από την προσωπική του ζωή

Ήδη από τη δεκαετία του 1960, είχε εγκαταλείψει το Λος Άντζελες και είχε εγκατασταθεί μόνιμα στη Γιούτα.
Εκεί, αγόρασε μια απομονωμένη έκταση και έκτισε ένα λιτό σπίτι από πέτρα και ξύλο, μην επιθυμώντας να ακολουθήσει τη ζωή των υπολοίπων του Χόλιγουντ.

Δεν εμφανιζόταν σε πάρτι, δεν έκανε δημόσιες σχέσεις, δεν συντηρούσε προσωπικό brand. Το σπίτι του έγινε καταφύγιο, όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για δημιουργούς που ήθελαν να δουλέψουν χωρίς συμβιβασμούς – μέσω του Sundance Institute, που ίδρυσε εκεί το 1981. Το φεστιβάλ Sundance έγινε προέκταση της προσωπικής του φιλοσοφίας: στήριξη στους «σιωπηλούς», σε εκείνους που δεν είχαν βήμα.

Ο Ρέντφορντ προτιμούσε να ζει στη φύση, να περνά χρόνο μόνος και να εργάζεται αθόρυβα για την καλλιτεχνική ελευθερία των άλλων. Οι δημόσιες εμφανίσεις του ήταν ελάχιστες, και τα τελευταία χρόνια σχεδόν ανύπαρκτες.