Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ Η ΙΕΡΗ ΑΣΠΙΔΑ ΤΗΣ ΑΥΡΑΣ ΜΑΣ

Η δύναμη του Λόγου κρύβεται στην ίδια τη δόνηση που εκπέμπουμε.

Όταν προφέρουμε τη λέξη Abracadabra, συνδεόμαστε με την αραμαϊκή, την εβραϊκή, αλλά και μια βαθιά ελληνική ρίζα, ανακαλύπτοντας ένα συγκλονιστικό πνευματικό μυστήριο.

Στα αραμαϊκά η φράση «Avra Kedabra» σημαίνει «δημιουργώ καθώς μιλώ». Στα εβραϊκά μεταφράζεται με ακρίβεια ως «έγινε όπως ειπώθηκε», δείχνοντας ότι η σκέψη και ο ήχος μορφοποιούν την υλική πραγματικότητα στο κβαντικό πεδίο.

Παράλληλα, η σύνδεση με την ελληνική γλώσσα μας αποκαλύπτει τις κρυμμένες αρχαίες ρίζες των λέξεων Αβρός και Σάκος-ασπίδα, (ενεργειακό φυλαχτό), οι οποίες μέσα στους αιώνες παραφράστηκαν από ξένες μεταφράσεις.

Η λέξη Αβρός στην αρχαία ελληνική σημαίνει ο εκλεκτός, ο λαμπρός, ο ωραίος και ένδοξος, ενώ η λέξη Σάκος σημαίνει ιερή και ανίκητη ασπίδα προστασίας.

Όταν αυτές οι δύο έννοιες ενώνονται, μας παραπέμπουν στον Λαμπρό Σωτήρα και στον κοσμολογικό Λόγο, την πρωταρχική δόνηση και συχνότητα του ήχου που μεταφέρει τις θεϊκές πληροφορίες.

Το σύμπαν δεν δημιουργήθηκε απλά μία φορά, αλλά αναγεννάται και διαμορφώνεται κάθε δευτερόλεπτο μέσα από τις συχνότητες, τις σκέψεις και τις λέξεις μας. Η ομιλία μας μεταφέρει ζωντανές πληροφορίες που έχουν τη δύναμη να αλλάξουν την πραγματικότητα.

Στην καρδιά αυτής της δημιουργίας βρίσκεται η αύρα μας, το ενεργειακό μας πεδίο, η δική μας προσωπική συχνότητα. Η φράση «άμπρα», που παραπέμπει στην αύρα  φέρει μια βαθιά αλήθεια προστασίας και θωράκισης.

Λειτουργεί σαν ένα πνευματικό ξόρκι, σαν μια εσωτερική κραυγή που λέει: η δική μου φωτεινή αύρα και ο δικός μου προστατευτικός Σάκος (ασπίδα) στέκεται εμπόδιο και εξουδετερώνει κάθε κακή αύρα, κάθε αρνητική ενέργεια ή πρόθεση που προσπαθεί να μας πληγιάσει.

Εδώ αποκαλύπτεται η πλήρης ένωση με τον Ζώντα Θεό μέσα μας. Όταν ο εσωτερικός μας κόσμος ευθυγραμμίζεται με την ηγεμονική παρουσία του ΕΙΜΑΙ, ο ζωντανός ναός του σώματός μας αποκτά τη συχνότητα συνοχής του 888, καταργώντας τον θόρυβο του matrix και μετατρέποντας την αύρα μας σε ένα απρόσβλητο κάστρο φωτός.

Ιστορικά, ο γιατρός του Ρωμαίου αυτοκράτορα, Quintus Serenus Sammonicus, πρότεινε τη χρήση της λέξης σε σχήμα ανάποδου τριγώνου ως φυλαχτό ενάντια στις ασθένειες, δημιουργώντας μια οπτική ασπίδα προστασίας.

Οι Γνωστικιστές χρησιμοποιούσαν το Abracadabra στις πέτρες του Αμπράξας για να επικαλεστούν ευεργετικά πνεύματα.

Ο Αμπράξας, ως σύμβολο του απείρου και του αιώνιου χρόνου, ενώνει τα αντίθετα και αντιπροσωπεύει τη στιγμή της αυγής, εκεί όπου το πρώτο φως διαλύει το σκοτάδι με τη θεϊκή εντολή «γενηθήτω φως».

Η Καμπάλα μας διδάσκει ότι τα είκοσι δύο γράμματα του αλφαβήτου είναι τα δομικά στοιχεία της ύπαρξης, τα εργαλεία με τα οποία σχηματίστηκε ο ουρανός και η γη. Όταν μεταμορφώνουμε τα γράμματα, μεταμορφώνουμε την ενέργεια μέσω της νευροπλαστικότητας του εγκεφάλου μας.

Από τα καθημερινά προβλήματα περνάμε στο πάθος για το θείο, και από εκεί στο εσωτερικό φως του προμετωπιαίου φλοιού που ηρεμεί την αμυγδαλή, ρίχνει την κορτιζόλη και μετατρέπει κάθε δυσκολία σε ευλογία. Με τη γλώσσα είμαστε όλοι συνδεδεμένοι, και κάθε λέξη περιέχει ένα μεγαλοπρεπές μυστήριο.

Όπως έγραψε και ο Sigmund Freud, οι λέξεις έχουν μια μαγική δύναμη που μπορεί να φέρει την ύψιστη ευτυχία ή τη βαθύτερη απελπισία. Όπως μιλάμε, έτσι γινόμαστε. Η πραγματικότητα είναι μαγεία και η αύρα μας είναι το κάστρο μας.

Μέσα από αυτή τη συνειδητοποίηση και την ενεργοποίηση της μεταγνώσης, αγκαλιάζουμε τη δύναμή μας, θωρακίζουμε την ψυχική μας ανθεκτικότητα, αφήνουμε πίσω το κρυφό χρόνιο στρες και προχωράμε στο φως ενός νέου χρονολογίου πνευματικής ευημερίας. Μια μεγάλη, ζεστή, προστατευτική αγκαλιά γεμάτη θετική δόνηση για όλους.