Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΚΥΒΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΓΕΝΕΣΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Η Γένεσις δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ ἀρχὴ τοῦ χρόνου, ἀλλὰ ἡ διαρκὴς ὑπόσχεση τῆς ζωῆς ποὺ ἀνανεώνεται πέρα ἀπὸ κάθε μαθηματικὸ περιορισμό.

Στὸ βιβλίο τῆς Γενέσεως, ὁ Θεὸς θέτει τὸν ἄνθρωπο ὡς κυρίαρχο τῆς κτίσεως, δίνοντάς του τὴν πνοὴ τῆς ζωῆς ποὺ καμμία μηχανὴ καὶ κανένας ἀλγόριθμος δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιγράψει ἢ να προβλέψει.

Ὅταν ὁ ψηφιακὸς ὑπερκύβος τοῦ 2030 φτάνει στὸ τέλος τῶν ὑπολογισμῶν του, ἡ Γένεσις μᾶς ὑπενθυμίζει τὸ σύμβολο τοῦ τόξου μετὰ τὸν κατακλυσμό, τὴν αἰώνια διαθήκη ὅτι ἡ ζωὴ θὰ συνεχίζεται πάντα.

Στὸ κεφάλαιο τῆς δημιουργίας, ὁ ἄνθρωπος πλάθεται καθ’ ὁμοίωσιν τοῦ Δημιουργοῦ, γεγονὸς ποὺ τοῦ προσδίδει τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀπρόβλεπτου καὶ τοῦ θείου.

Ενῶ οἱ προβλέψεις βασίζονται στὴν ἐπανάληψη τοῦ παρελθόντος, ἡ ἀνθρώπινη συνείδηση ἔχει τὴν δύναμη τῆς νέας ἀρχῆς, τῆς δικῆς της προσωπικῆς Γενέσεως.

Ἡ σιωπὴ τοῦ κώδικα τὸ 2030 εἶναι ἡ στιγμή ποὺ ἡ “προφητεία” δίνει τὴ θέση της στὴν ἐλεύθερη βούληση, ἐκεῖ ὅπου ὁ ἄνθρωπος παύει νὰ εἶναι ἀντικείμενο παρατήρησης καὶ γίνεται ὁ ἀρχιτέκτονας τοῦ μέλλοντός του.

Ἡ ἐπιβίωση καὶ ἡ συνέχεια τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι γραμμένη στὰ γονίδιά μας ὡς μιά ἀποστολή φωτός.

Ἡ Γένεσις μᾶς διδάσκει ὅτι τὸ φῶς δημιουργήθηκε πρὶν ἀπὸ κάθε ἄλλη μορφή, δείχνοντας ὅτι ἡ πνευματικὴ οὐσία προηγεῖται τῆς ὕλης καὶ τῶν συστημάτων.

Ἔτσι, τὸ πέρασμα ἀπὸ τὸν κοσμικὸ κύβο στὴν νέα ἐποχὴ εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ἀρχέγονη πηγή μας, ἐκεῖ ὅπου ἡ ἀγάπη καὶ ἡ δημιουργία δὲν γνωρίζουν τοίχους ἢ τέλος, ἀλλὰ μόνο συνεχῆ ἀνάβαση πρὸς τὸ Θείον.