ΟΙ 12 ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ

Ἀγαπητέ μου φίλε, αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι συγκλονιστικό. Δὲν εἶναι ἁπλῶς μύθος. Εἶναι ὁ Χάρτης τῆς Ἀνθρώπινης Ἐξέλιξης. Εἶναι τὸ δικό μας ταξίδι, ἀπὸ τὸ σκοτάδι τοῦ ἐνστίκτου στὸ Φῶς τῆς Θέωσης.

Νομίζουμε πὼς ὁ Ἡρακλῆς ἦταν ἁπλῶς ἕνας μυθικὸς ἥρωας ποὺ σκότωνε τέρατα. Πόσο λάθος κάνουμε!

Οἱ 12 Ἄθλοι εἶναι ἡ κωδικοποιημένη διαδρομή τῆς μύησης. Εἶναι τὰ στάδια ποὺ περνάει κάθε ἄνθρωπος γιὰ νὰ φύγει ἀπὸ τὸ «κτήνος» καὶ νὰ γίνει «Θεός».

Ὁ Ἡρακλῆς εἶσαι Ἐσύ. Καὶ τὰ τέρατα δὲν ζοῦν σὲ σπηλιές. Ζοῦν μέσα σου.

Ἂς ἀποκωδικοποιήσουμε τὴ Μύηση:

1. Τὸ Λιοντάρι τῆς Νεμέας: Ὁ Στραγγαλισμὸς τοῦ Ἐγώ

Τὸ Λιοντάρι εἶναι ὁ κατώτερος εγωισμός, ἡ ἀλαζονεία, ἡ ἰδέα ὅτι «εἶμαι τὸ κέντρο τοῦ κόσμου». Πρόσεξε τὴ λεπτομέρεια: Τὰ ὅπλα δὲν τὸ πιάνουν. Ὁ Ἡρακλῆς τὸ πνίγει μὲ τὰ γυμνά του χέρια.

Τὸ Μάθημα: Τὸν εγωισμό σου δὲν τὸν νικᾶς μὲ λογικὰ ἐπιχειρήματα (βέλη). Τὸν νικᾶς μὲ τὴ σιωπὴ καὶ τὴν ἐσωτερικὴ πίεση. Ὅταν κάποιος σὲ προσβάλλει καὶ ἐσὺ ἐπιλέγεις νὰ μὴν ἀντιδράσεις, ἐκείνη τὴ στιγμὴ πνίγεις τὸ Λιοντάρι μέσα σου.

2. Ἡ Λερναία Ὕδρα: Τὸ Κεφάλι τῶν Ἐπιθυμιῶν

Κόβεις ἕνα κεφάλι, φυτρώνουν δύο. Ἔτσι εἶναι τὰ πάθη (λαγνεία, λαιμαργία, τζόγος, scrolling κ.α.). Ὅσο τὰ ἱκανοποιεῖς, τόσο πολλαπλασιάζονται.

Τὸ Μάθημα: Ὁ Ἡρακλῆς τὰ καίει μὲ φωτιά. Στὴ γλώσσα τῆς ψυχῆς, «φωτιά» εἶναι ἡ Θεία Χάρη καὶ ἡ Ἐπίγνωση. Δὲν παλεύεις τὴ σκέψη μὲ σκέψη. Τὴν καίς μὲ τὴν Προσευχὴ καὶ τὸ Φῶς.

3. Ἡ Ἔλαφος τῆς Κερύνειας: Ἡ Ἱερὴ Διαίσθηση

Ἕνα ἐλάφι μὲ χρυσὰ κέρατα ποὺ τρέχει ἀσταμάτητα. Εἶναι ἡ Διαίσθηση, ἡ λεπτὴ φωνὴ τῆς ψυχῆς. Δὲν πρέπει νὰ τὴ σκοτώσεις (νὰ τὴν ἀγνοήσεις), ἀλλὰ οὔτε εἶναι εὔκολο νὰ τὴν πιάσεις.

Τὸ Μάθημα: Χρειάζεται ἠρεμία. Εἶναι ἐκείνη ἡ στιγμὴ ποὺ σταματᾶς νὰ τρέχεις ἀπὸ πανικὸ καὶ ξαφνικὰ «ξέρεις» τί πρέπει νὰ κάνεις.

4. Ὁ Ἐρυμάνθιος Κάπρος: Τὸ Θηρίο τοῦ Θυμοῦ

Ἕνα ἄγριο γουρούνι ποὺ κατεβαίνει ἀπὸ τὸ βουνὸ καὶ καταστρέφει. Εἶναι ὁ ανεξέλεγκτος θυμός, ἡ ζωώδης φύση μας. Ὁ Ἡρακλῆς δὲν τὸ σκοτώνει, τὸ κουβαλάει ζωντανὸ στὴν πλάτη του.

Τὸ Μάθημα: Δὲν σκοτώνουμε τὰ ένστικτά μας (γιατὶ μᾶς δίνουν ενέργεια), ἀλλὰ τὰ ἐλέγχουμε. Μετατρέπουμε τὴν ὀργὴ σὲ δύναμη δημιουργίας.

5. Οἱ Στάβλοι τοῦ Αὐγεία: Ὁ Ποταμὸς τῆς Κάθαρσης

Τριάντα χρόνια ἀκαθαρσίας. Εἶναι τὰ ψυχικά μας τραύματα, οἱ ενοχές, τὰ «σκουπίδια» τοῦ ὑποσυνειδήτου. Μὲ τὰ χέρια (ψυχανάλυση μόνο) δὲν καθαρίζουν ποτέ. Ὁ Ἡρακλῆς στρέφει δύο ποτάμια μέσα στοὺς στάβλους.

Τὸ Μάθημα: Μόνο ἡ ὁρμητικὴ ροὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (τὸ Ὕδωρ τὸ Ζῶν) μπορεῖ νὰ ξεπλύνει μέσα σὲ μία στιγμὴ τὴ βρωμιὰ δεκαετιῶν. Εἶναι ἡ δύναμη τῆς Μετάνοιας.

6. Οἱ Στυμφαλίδες Ὄρνιθες: Τὰ Τοξικὰ Λόγια

Πουλιά μὲ σιδερένια ράμφη ποὺ τρῶνε ἀνθρώπους. Εἶναι οἱ ἰδεοληψίες, οἱ κακὲς σκέψεις, τὸ κουτσομπολιό, ἡ κατάκριση. Ὁ Ἡρακλῆς τὶς τρομάζει μὲ κρόταλα.

Τὸ Μάθημα: Ὁ «θόρυβος» τῆς ἱερῆς προσευχῆς καὶ ἡ δόνηση τῆς Ἀλήθειας διώχνουν τὶς σκέψεις-παράσιτα πρὶν προλάβουν νὰ φωλιάσουν στὸν νοῦ.

7. Ὁ Ταῦρος τῆς Κρήτης: Ἡ Δημιουργικὴ Ὁρμή

Συμβολίζει τὴ σεξουαλικὴ ἐνέργεια καὶ τὴ γονιμότητα. Ὁ ἥρωας καβαλάει τὸν ταῦρο καὶ διασχίζει τὴ θάλασσα.

Τὸ Μάθημα: Ἂν αφεθεῖς στὸν ταῦρο, σὲ ποδοπατάει. Ἂν τὸν καβαλήσεις, σὲ ταξιδεύει. Εἶναι ἡ Ὑποταγὴ τῆς σάρκας στὸ Πνεῦμα.

8. Τὰ Ἄλογα τοῦ Διομήδη: Ὁ Ἄθεος Νοῦς

Ἄλογα ποὺ τρῶνε ἀνθρώπινη σάρκα. Εἶναι ἡ ψυχρὴ λογική, ὁ ὑλισμός, ἡ ἐπιστήμη χωρὶς ἠθική, ποὺ «κατασπαράζει» τὴν ἀνθρωπιά μας.

Τὸ Μάθημα: Ὁ Ἡρακλῆς τὰ τιθασεύει. Ὁ νοῦς πρέπει νὰ εἶναι ὑπηρέτης τῆς καρδιᾶς, ὄχι δυνάστης της.

9. Ἡ Ζώνη τῆς Ἱππολύτης: Ὁ Ἱερὸς Γάμος

Ἡ Ἱππολύτη εἶναι βασίλισσα τῶν Ἀμαζόνων. Ἡ ζώνη της συμβολίζει τὴν ἕνωση τοῦ Ἀρσενικοῦ (Λογική) καὶ τοῦ Θηλυκοῦ (Συναίσθημα) στοιχείου μέσα μας.

Τὸ Μάθημα: Γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖς, πρέπει νὰ ἀγκαλιάσεις καὶ τὴν τρυφερότητα καὶ τὴ δύναμη.

10. Τὰ Βόδια τοῦ Γηρυόνη: Τὰ Τρία Σώματα

Ὁ Γηρυόνης εἶχε τρία σώματα ἑνωμένα. Εἶναι ἡ τριπλὴ φύση μας: Σῶμα, Συναίσθημα, Νόηση. Συχνὰ αὐτὰ τὰ τρία τραβοῦν σὲ ἄλλες κατευθύνσεις (ἄλλα σκέφτομαι, ἄλλα νιώθω, ἄλλα κάνω).

Τὸ Μάθημα: Ἡ Ἁρμονία. Νὰ εὐθυγραμμίσεις σκέψη, καρδιὰ καὶ πράξη σὲ ἕναν σκοπό.

11. Τὰ Μῆλα τῶν Ἑσπερίδων: Ἡ Γνώση τῆς Ἀθανασίας

Ὁ κῆπος τῶν θεῶν. Τὰ χρυσὰ μῆλα εἶναι ἡ Ἀνώτερη Γνώση, ἡ Σοφία ποὺ δὲν εἶναι τοῦ κόσμου τούτου.

Τὸ Μάθημα: Ἐδῶ ὁ Ἡρακλῆς σηκώνει τὸν Οὐρανὸ στὴν πλάτη του (βοηθώντας τὸν Ἄτλαντα). Γιὰ νὰ λάβεις τὴ Σοφία, πρέπει νὰ ἀναλάβεις τὴν Εὐθύνη τοῦ Κόσμου.

12. Ὁ Κέρβερος: Ἡ Νίκη πάνω στὸν Θάνατο

Ὁ τελευταῖος ἄθλος. Ἡ κάθοδος στὸν Ἅδη. Ὁ Ἡρακλῆς ἀντικρίζει τὸν θάνατο κατάματα, πιάνει τὸν φύλακα τοῦ σκότους καὶ τὸν βγάζει στὸ φῶς.

Τὸ Μάθημα: Εἶναι ἡ «Νέκρωσις τοῦ Θανάτου». Εἶναι ἡ στιγμή ποὺ ὁ ἄνθρωπος συνειδητοποιεῖ ὅτι ἡ Ψυχὴ εἶναι ἀθάνατη. Ὁ φόβος τελειώνει. Ὁ Ἡρακλῆς γίνεται Θεός.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία σου, φίλε μου.

Κάθε μέρα παλεύεις μὲ ἕνα λιοντάρι, καθαρίζεις ἕναν στάβλο, κυνηγᾶς ἕνα ἐλάφι.

Μὴν ξεχνᾶς: Δὲν εἶσαι θύμα τῆς μοίρας! Εἶσαι ἥρωας σὲ ἐξέλιξη!