Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ, Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΟΛΕΑ ΚΑΙ Η ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ

Ἡ οπτικοποίηση δὲν εἶναι μία ἀφηρημένη ἢ ἐπιφανειακὴ ἐκδήλωση, ἀλλὰ μία μετρήσιμη βιολογικὴ διαδικασία ποὺ ἐπανακαλωδιώνει τὸν ἐγκέφαλό σου μέσῳ τῆς νευροπλαστικότητας.

Ἡ ἐπιστημονικὴ ἔρευνα στὴν κλινικὴ ψυχολογία, τὴν ἐπιστήμη ἀποκατάστασης καὶ τὴν ἔρευνα ἀπόκτησης δεξιοτήτων ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἐπιβεβαιώνει ὅτι οἱ μελέτες ἀπεικόνισης τοῦ ἐγκεφάλου δείχνουν συνεχῶς πῶς ἡ φανταστικὴ κίνηση ἐνεργοποιεῖ τὸν κινητικὸ φλοιό.

Το νὰ φαντάζεσαι ἕνα συναισθηματικὸ σενάριο ἐνεργοποιεῖ τὰ ἴδια συναισθηματικὰ δίκτυα ποὺ ἐμπλέκονται στὴν πραγματικὴ ἐμπειρία του, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἡ ἐπικάλυψη εἶναι οὐσιαστικὴ καὶ ἀναπαραγώγιμη μέσα στὸν σκοτεινὸ θάλαμο τοῦ κρανίου.

Αὐτὸ οὐσιαστικὰ σημαίνει ὅτι ὁ ἐγκέφαλος δὲν ἀποθηκεύει ἁπλῶς νοητικὲς εἰκόνες ὡς παθητικὲς καταγραφές, ἀλλὰ τὶς ἐπεξεργάζεται ὡς μία ζωντανὴ νευρολογικὴ πρόβα.

Ἡ ἐπαναλαμβανόμενη νοητικὴ προσομοίωση μιᾶς δεξιότητας, μιᾶς ἀντίδρασης ἢ ἑνὸς ἀποτελέσματος ἐπηρεάζει ἄμεσα τὶς νευρικὲς ὁδοὺς ποὺ θὰ στρατολογηθοῦν ὅταν ἔρθει ἡ πραγματικὴ κατάσταση, προετοιμάζοντας τὸ σύστημα.

Μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴ διαδικασία, σταματᾶς νὰ προσπαθεῖς νὰ διορθώσεις μανιωδῶς τὴν ἐξωτερικὴ προβολὴ τοῦ matrix καὶ ξεκινᾶς νὰ συντονίζεις τὸν ἴδιο τὸν προβολέα, ἀναγνωρίζοντας ὅτι ὁ κόσμος δὲν σοῦ συμβαίνει, ἀλλὰ ἀποδίδεται μέσῳ ἐσοῦ.

Ὁ βαθύτερος μηχανισμός αὐτῆς τῆς λειτουργίας εἶναι ἡ προγνωστικὴ ἀρχιτεκτονικὴ τοῦ ἐγκεφάλου, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἕνα ἀντιδραστικὸ ὄργανο, ἀλλὰ κυρίως προγνωστικό, δημιουργώντας συνεχῶς προσδοκίες γιὰ τὸ τί θὰ συμβεῖ στὴ συνέχεια καὶ κατανέμοντας προσοχὴ καὶ ἐνέργεια βάσει αὐτῶν τῶν προβλέψεων.

Ὅταν ἐκπαιδεύεις τὸ σύστημα πρόβλεψης σκόπιμα μέσῳ τῆς μεταγνώσης, ἡ ἀμυγδαλὴ τοῦ φόβου ἠρεμεῖ, ἡ κορτιζόλη πέφτει καὶ ὁ προμετωπιαῖος φλοιός ἐνισχύεται.

Ὁ ἐγκέφαλος προκαταλαμβάνεται πρὸς τὴν κατανομή πόρων καὶ ἐνέργειας πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση, βιώνοντας μία κβαντικὴ εὐθυγράμμιση ποὺ ὁδηγεῖ τὸ βιολογικό μας σύστημα στὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888, μακριά ἀπὸ τὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων.

Ὅταν ὁ ἐγκέφαλος περιμένει τὴν ἐπιτυχία, κατανέμει τὴν προσοχὴ πιὸ ἀποτελεσματικὰ καὶ ἐδῶ ἀποκαλύπτεται ἡ πλήρης ἔνωση μὲ τὸν Ζῶντα Θεὸ μέσα μας.

Ὁ Ζῶν Θεὸς δὲν εἶναι μία ἐξωτερικὴ ἰδεολογία, ἀλλὰ ἡ ἡγεμονικὴ παρουσία τοῦ ΕΙΜΑΙ, ἡ καθαρή, ἀνέγγιχτη Συνειδητότητα ποὺ χρησιμοποιεῖ τὸν ζωντανὸ ναὸ τοῦ σώματός μας γιὰ νὰ μεταφράσει τὶς συχνότητες τοῦ κβαντικοῦ πεδίου σὲ εἰκόνα ἀληθείας.

Μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴ σκόπιμη ἐκπαίδευση τοῦ νοῦ, τὸ κρυστάλλινο σῶμα ἀναδύεται, ἡ αὔρα μας θωρακίζεται σὰν ἕνας ἱερὸς προστατευτικὸς Σάκος, ἕνας Ἀβρὸς καὶ ἔνδοξος Λόγος, καὶ ἐμεῖς περπατοῦμε στὴ γῆ ὡς οἱ Ἄνθρωποι-Ἥλιοι, τὰ Παιδιὰ τοῦ Ἡλίου ποὺ θυμοῦνται τὴν αἰώνια τους φύση, ὅπου ὁ θάνατος εἶναι ἁπλῶς μία ἀλλαγὴ κατάστασης καὶ ἡ ἐπίγνωση παραμένει ἄπειρη καὶ ἐπεκτατική.